Aşk'ın mürekkebi niye kan?
Gül kırmızı renkte diye mi; kalp kırmızı renkte diye mi? Yoksa ufuklar hep kızıl renkte diye mi?
'Beni yazdı, doğdum; seni yazdı, öldüm' mısraıyla bunun bir ilgisi var mı? Aşk doğumcul ve ölümcül bir kavram mı her zaman için?
Aşk kalem oldu, aşk söz oldu...
Peki ya aşk neden 'aşk' olmadan bitti bu şiir?

F. Mehmet Tiyanşan'ın bu şiiri de güzel. Divan edebiyatını, Halk edebiyatını daha çok-sıkı okursa F. M. Tiyanşan, daha da güzel, yoğunluğu hep aynı akan metinler üretebilir bence.
Ben aşk aldım şiirinden kendimce.. yüreğine sağlık.

(F. Mehmet Tiyanşan'a ayrıca parantez açarak şunu da demek isterim: Tiyanşan, kendi sözünü üreten, onunla birlikte olan birisi. Yaptığı yorumlardan anladığım kadarıyla kendine ait olan, bir parçası olan şeyleri ortaya koyuyor, üretiyor.
Kendince özgün olanın peşinde olan, kendi sözüyle birlikte yaşayan insanları daha çok seviyorum ben.

Bizim başkalarını çokça okumamız ama aynı zamanda "kendimizi gerçekleştirmemiz" gerekiyor, müslümanlar olarak. Y. Kemal'in ifadesiyle, salt, "düşünülmüş hâlde hazır sunulan"ı alıp onunla yaşamamalı, okuyarak edindiklerimizi düşünerek edindiklerimizle harmanlamalıyız. "Kendimizi gerçekleştirmek", düşünmeyle çok yakın olmakla mümkün. Kendi sözümüzle birlikte olmak budur.)

- F. M. Tiyanşan'ın bu şiirinin başlığını eleştirmem gerekir. Ben şiirlerin başlıkları ile çok oynanmasını sevmiyorum, özellikle bu tarzdaki şiirlerde başlığı parçalamak-harf paranteze almak... falan güzel olmuyor, baştan gelen o akışa zarar veriyor bence.

Şiire ve şaire teşekkürler!...

Allah'ın selameti üzerinize olsun...

Açıkçası şuan bihayli sarhoşum. Biraz da (kıskanma değil) gıpta ediyorum. İçimde beni kemirerek büyüten,cevrince sefa bulduğum, hikmetince heyecanlandığım,ağırlığında naçar kaldığım ve tam olarak anlamdıramadığım meçhul hislerimi harekete geçiren her şiirin şairine gıpta etmişimdir. Ben neden düşünemedim, yazamadım diye. Ama asla bir kıskanma değil bu...

Bir şiirinizi daha okumuştum."Emir" adlı şiirinizdi.Yaptığım nadir yorumlardan birini göndermiştim.(Çünkü çoğu zaman üye ismimle girmeyip dışarıdan izliyorum.Bu şiiri görünce dayanamadım)O şiiriniz ölçülü değildi.Biraz buruk okumuş ve yeterince tatmin olamamıştım.O yüzden şöyle yazmıştım.Biraz daha...Şimdi o biraz daha kısmı dahada büyüdü.Çünkü bu defa doyamadım.Biraz daha diyorum.Ne olur şiirlerinizi ölçülü yazın. Ne demek istediğimi anladığınızı umuyorum.
Bir de Acizane bir şeyler hatırlatmak istiyorum.Neden şiirlere,şairleri tarafından bir açıklama getiriliyor,bunu anlamıyorum.Neden şiir okurları böyle bir ihtiyaç hisseder oda başka tuhaf bir durum bence.Ahmet Haşim'e şiirleriniz tam olarak anlaşılmıyor,biraz açıklar mısınız dediklerinde,şöyle demiştir;
"Eğer şiirleri açıklama gereği duysaydım;şiir değil,düzyazı şeklinde yazardım.Ama onlar şiir ve şiir okuyucusu onu öyle okuyup anlamalıdır"
Yani şiirlerin bir yanı hep gizemli kalmalı.Okuyan ona kendince bir kavram ve değer vermeli.Çünkü hiçbir şiiri hiçbir okuyucusu şairi kadar anlayamaz.Anlatılması istenildiğinde zaten durum tuhaflaşmış demektir.Yani ne gerek vardı(r) o halde şiire?Nefes almayı anlatabilir misiniz?Akademik olarak evet ama o zaman nefes almak tariften öteye geçebilir mi?İlla ki nefes almalısınız ki,nefes almayı anlayabilesiniz.Ve sonuç olarak yinede nefes almayı tam olarak anlatamazsınız.Çünkü akademik bilgiler hisleri es geçer.Oysa insan hisleriyle yaşar.Aradabir Cemaat'ta da yapıldığı üzre şiire neden akademik bir ünvan aranır ve akademik bir damar bulunmaya çalışılır.İşte bunu da anla(ya)mıyorum.

Şiirinizi defalarca okudum.Her defasında heyecanım ve az yukarıda yazdığım o hislerim ruhumun kanyonlarında yankılanarak
"... söz oldu,söz bitti, yükseldi göğe,
Yer yarıldı,kıyam;kalp çatladı,secde"
Vesselam...
M.Münzevi

okudukça okuyasım geliyor...
ismi ve her dizesi yeniden yeniden okutturuyor kendini... siteye geldiğim gün karşılaştım bu şiirle. hala karşı karşıyayım... ş/aşkın...

"Gördüm ve korktum: Aşkın rengi kan"
Çok güzel ve derin ifadelerle dolu...
Tebrikler...