Üstat şiirini okurken Luis Aragon'un o meşhur dizeleri beynimde dönüp durdu
"Sana büyük bir sır söyleyeceğim zaman sensin .."
Ayrıca benzerlik Aroğonun bu çarpıcı tümcesiyle sınırlı değil

"Sana büyük bir sır söyleyeceğim her söz
Dudağımda bir dilenen zavallı
Acınacak bir şey ellerin için kararan bir şey bakışının altında

İşte bunun için diyorum ikide bir seni seviyorum diye
Boynuna takabileceğin bir tümcenin o parlakça kalp kristali
Kaba konuşmamdan gücenme benim bu konuşma
Ateşte şu tatsız gürültüyü çıkaran sudur o kadar

Sana büyük bir sır söyleyeceğim bilmem ben
Sana benzeyen zamandan söz açmayı
Bilmem senden söz açmayı bilir görünürüm
Tıpkı uzun bir süre garda
El sallayanlar gibi gittikten sonra trenler
Ve bilek söner yeni ağırlığından gözyaşlarının"

Şiir çok güçlü bir girişle başlıyor. Belli ki Cemal çalık kelimeleri gergef gibi işlemekte oldukça mahir. Ancak haddim olmayarak şiir boyunca yeknesak imge ve söylemlerin sıkça kullanıldığı söyleyeceğim.
"..söylene söylene buruşmuş cümle var dilimde..."

Allahu alem