Sevgili Rüştü'ye yorumsal katkılarından dolayı teşekkür ediyorum. Ben yorum garibinin yazılarının altını boş bırakmadığı için de ayrıca teşekkürlerimi iletiyorum. Söz konusu ilettiğin kaynaklar malumumdur. Bunlardan Landau'nun eserini sıkı biçimde okuduğumu da düşünüyorum. Belki ileriki zamanda fırsat bulursam bu kitabı sitede masaya yatırmayı düşünürdüm.

Beni, iki cümlemden dolayı cahil ilan etmişsiniz. Her halde Tanzimat dönemi Osmanlıca ile Abdülhamit dönemi Osmanlıcası arasındaki bariz farkı araştırmak size lüks gelmiş olmalı. Tıpkı Protestanlıktan Katalokliye geçmiş olan zengin İngiliz Wilfrid Scawen Bulunt'un Afgani ile gizli bağlantısını bilmediğiniz gibi.

Ama en ilginci sevgili Rüştü'nün bunları kendi adından değil de cemaat okuru adından söylemesi doğrusu ilginç. Cemaat okurunun sözcüsü olduğunuzu bilmiyordum doğrusu. Yazılarımın tartışma hakkını her okura tanımış biriyim ben. Yazdıklarımdan dolayı cemaat okurunun gözünde itibar sahibi olmak gibi bir kaygım yok. Hiç merak etmeyin yaş tahtaya basmayacak kadar da yeteneğim var. Söylediklerimin fikri eleştirisini yapacaksanız buyurun yapın, kendi yerimi ve konumu tayin etmeyi bırakın da ben yapayım.

Saygılarımla...

'' Tarih, asla masumiyet yanı olmayan bir bilimdir. Eğer bilimi modern iktidarın bir gölge düzeni olarak kabul ediyorsak – ki, etmeyen bu düşünceyi henüz edinemediğine yansın – tarih de bu düzenin boğazını doyuran mutfaktır. Bu mutfağın besinlerini etnikler, halklar, toplumlar, insanlar, söylemler, yalanlar, inkarlar ve doğrular oluşturmaktadır. Tarihçi ele mahkum bir aşçı gibi kendisinden beklenen menünü en güzel hazırlamanın telaşıyla çalışır. Mutfağın sahibi iktidar; her gün, her saat ve her an beslenmeyi alışkanlık edinmiş insanlarla psikolojik bir aldatmaca içinde geçmişi bugün uğruna tüketmektedirler. Eğer, tarihçiden “tarihte bir Çingene İmparatorluğu oluşturulması istenirse”, mevcut koşullar altında bu tarihçilik adına yapılmayacak bir şey değildir. Birkaç olgu, verilerin yönlendirilmesi, birkaç okumayı farklı biçimde kaydırmak ve bu iddiaya destek çıkacak bir dizi benzeri makale ve yazı insanların zekasını altüst edeceği gibi Çingeneleri de uygarlığın çekirdek toplumu haline getirmek için yeter ve artar bile. Dilin kemiği yoktur, ama büyüsü vardır. Günümüzde tarih artık büyük devletlerin fizik laboratuarlarında deneylenmektedir. Çağın soylularının beş vakit önce soysuzlar vadisinin haydutları olduğunu gizlemek pek insanî olmasa da, “insanî” sözcüğünün kapsadığı anlam kadar da meşrudur. Hırsızların melekleri tecavüzünden ne hırsız doğar ne melek. Yalanı takılarla süslemek pekâlâ mümkündür, ama bu yapay süsleme “çirkin babanın çirkin kızını” koca sahibi yapması için yeterli değildir. Yani, “insanî olanın alanı” ne kadar genişse, bir o kadar da dardır. Dolu bir çuval ambarı doldurmaz, sadece yer kaplar. İnsan ve insanın oyun masasında harcanan dünyanın da yeri gizemli evren haritasında sadece bir nokta işgal eder. Anaksagoros şu ünlü değiminde ne kadar haklı: “Eğer aslanlar resim yapsalardı, kendi Tanrılarını aslan görünümünde çizerlerdi.
Günümüzde bilgi cehalet kadar tehlikelidir. Çünkü bilgi, doğuştan edinilmiş simgelerden koparıldı ve hiyerarşik bir bütünün figürleri haline getirildi. Tarih bilimsel anlamda görüntü zenginliği içinde günübirlik beklentileri karşılayacak bir depoya dönüştürüldü. Marietti Foucault’u okurken ince bir ayrıntıyı atlatmamaya epeyce özen göstermişe benzemektedir. Şöyle der, Foucault’un “Bilgi Arkeolojisi” adlı eserine yorumunda: “Düşünce alanlarının varlığı, eğer düşünce kurulmuş ise, düşünce alanlarının kopukluğunu da içerir”. Yani bir Tarih ve Tarih bilimi varsa, karşı bir tarihte vardır. Her orduda askeri disiplin adına sırıtan bir er olduğu gibi, tarih düzeni adına kurgulanan düşünce alanının varlığı içinde konuşturduğumuz zaman feryat edecek karşı tarihi bulgularda bulunmaktadır. Ancak tarihçi psikolog olmadığından – ki, burada “psikolog” benzetmesinin pekte uygun olmadığını itiraf edelim ve biz bunu “dertleşecek insan” olarak algılayalım – haylaz askerin yaptıkları ile değil de, onun içinde yer aldığı tüm bir ordunun macerasıyla ilgilenmektedir''
Araştırmacı yazar Nadir Marmara / Heterotopya / Tarih ve Karşı Tarih

Aydın sorumluluğu deyin isterseniz insani sorumluluk. Tarih yukarıda ifadesini bulduğu biçimin dışında bir yol sunmuş olsaydı bize, yani ''salt doğru bilgi '' sunmuş olsaydı; insanoğlunun vahye ihtiyacı olmazdı, Hz. Adem' e inenden başka. Yukarıda bahsi geçenleride hiç bilmiyor olurduk. Çünkü yalan, güç arayışı, insanların sömürüsü vs pekçok problemimizde olmamış olurdu, yani cennette yaşıyor olurduk. Ama tüm bunlar böyle olmadığı için pek çok yalanın içinde doğruyu aramak zorunda kalıyoruz ki bulduklarımızdanda asla emin olamıyoruz, bulduklarımızı doğrulayacak bir TEMEL KABUL ümüz olmazsa. Olmakta olan ve olmuş olan herşey, bir insana sunulduğu andan itibaren inanmayı zorunlu kılar önce. Bir tercih yapacak ama onada inanmış olacak aslında. Hiçkimse bu söylediklerim mutlaktır diyemediği için '' metinlerin güvenilmezliği sorununu '' ortaya atıp, varolan tüm bilgiyi aynı belirsizlik kuyusunda paydaları eşitlemeye çalışıyor ve böylece rasullere gelen vahyide aynı katagori içinde değersizleştirmeye çalışıyor. kısaca iblisin tarihinin tanımı budur. Oysa müslümanların vahiy dışında yol arayanlardan çok farklı bir algıları var. Onlar sadece tarihe ilişkin değil, en başta insana, topluma, hayata ve içindekilerin tümüne dair bir TEMEL KABUL le başlıyorlar yolculuklarına. Tüm verilerin sağlamasını yapabileceklerinden emin oldukları KESİN İNANÇLILAR olarak, RASUL olduğunu, YARADANDAN yol haritasını getirdiğini söyleyen kendileri kadar insan olduğunu bildikleri İsimleri belli tarihsel olarakta yaşamışlıkları belli çok değerli insanlara inanmakla başlıyorlar herşeye ve tüm yaşamlarını bu yol haritasına göre düzenleyebilme çabası içinde sonuçları almak üzere geldikleri yere geri dönüyorlar.
Bu insanlar, insan olmaları itibariyle ve apaçık düşmanları iblisin aldatıcı baskısı altında, kendilerine verilen melekelerle sihirli değnekten yoksun olarak eşit şartlarda kıyasıya bir mücadele veriyorlar. Kimi zaman yoruluyorlar, umutsuzluğa kapılıyorlar, canları acıyor, çok üzülüyorlar, hatalar yapıyorlar... düşe kalka bir '' saf tutma '' beyanını herşeylerini kendilerine vermiş olan Rablerine güvenerek ortaya koymaya çalışıyorlar, yine O YÜCE RABBİN RIZASI uğruna.
Şimdi böylesi bir perspektiften bakarak, Müslümanların insanlar oldukları göz ardı edilmeden Vahyin ışığında eğrisiyle doğrusuyla bir tarih okuması yapmaya çalışırsak, bugüne değin tarihi gerçek olarak bildiklerimizin pekçoğu havada kalacaktır ama bu yeterli değildir, ayakları yere basanı bulup çıkarmakta bugün yeryüzünü işgal edenler olarak bizlerin sorumluluğudur.
Konuya dönersek, Abdülhamit geniş bir coğrafyanın insanlarının sorumluluğunu taşıyan bir lider olarak batı emperyalizmi ile uzlaşmaya, paylaşıma yanaşıp iktidarını korumaya yanaşmamıştır. Siyaseten egemenler arası çatışmaları kullanmıştır ama tüm çözümlerini beğenelim beğenmeyelim, batının bombalarının düştüğü yerlerin insanlarında aramıştır, başaramamıştır ve bu başaramamanın sonuçlarını halihazırda iliklerine kadar yaşayanlar yine bu coğrafyanın kara çocuklarıdır; dolayısıyla buda bizim hikayemiz. Ancak şu çok önemli tespiti yapmalıyım: o gün başlayan ( öncesindeki imparatorluk rehavetine dayanan durağanlığa dayanarak ) zilletimize çözüm arayışımızın düşünsel birikimi, yine temellerimizde örtülü duran birikimin yeniden gün yüzüne çıkarılma çabasından başkası değildir. Yeniden tüm olanaklarımızla seferber oluşumuz da düştüğümüzü bildiğimiz gün olmuştur. Abdülhamitin çözüm arayışına destek verenler o şartların sınırlarını zorlayarak temellere dönüş yolculuğunu başlattılar ve bu yolculuk bugün burda bizlerin eğrisiyle doğrusuyla yaptığımız çabalarda devam ediyor. Kazananları konuşacağız, emparyalizme teslim olarak kimliklerini inkar yolunu seçtiler ve yürek acılarını büyük bir kine dönüştürüp, bu topraklara romadan sonraki en büyük zulmün kapılarını tapınma huşusu içinde açtılar.
Afgani, Abduh ve R. Rızanın neler söylediğinden hiç bahsetmeden ( hayrettin Karmandan okuyabilirsiniz) bu coğrafyadaki mücadele geleneğimize katkılarıyla etkiledikleri alanlara kısaca değinmek istiyorum.
Afgani, Abduh ve Reşit Rıza üzerinden Mısır, Suriye, Sudan ve tüm kuzey afrika da zaten geleneğimizde mevcut olanı ( temel tezleri: Kuran ve sünnetin yeniden ihyası ) gün yüzüne çıkarmak suretiyle; Hasan El Benna- İhvanı Müslimin Hareketi dolayısıyla Seyyit Kutup- Filistinde İslami Cihad- hamas; İranda, Talagani- Muntazari- Ali Şeriati - İmam Humeyni dolayısıyla devrim- bugün Hizbullah; Cezayirde, ulemalar heyeti Bin Baura- Malik Bin Nebi dolayısıyla FIS hareketi; fiilen İranda ingiliz emperyalizmine karşı tütün isyanı, Sudanda mehdiye hareketi ki mehdi inancının yanlışlığını bilmelerine rağmen konu etmemişlerdir. ( oysa Hindistandan Aligar ekolünün modernistleri aynı dönemde ingilizlerin siparişi üzerine, islamda mehdi inancının yanlışlığı üzerinden sudan direnişini mahkum etmişlerdir.) Türkiyeyi özellikle en sona bıraktım : ( H. Karamandan) Sırat-ı müstakim Sebilürreşad. (açıklama gerekir mi?)
Şimdi bu insanları mahkum ederken bence, söylediklerine ve yaptıklarına bakmak lazım. Aslında Afganinin Abdülhamite sunduğu raporu buraya yazmayı düşündüm ama kendinizin okumanızı istiyorum. Unutmadan; bu adamlar İslam dünyasını birleştirme projesi üzerinden şii-sünni yakınlaşması çabalarınında öncüleri olmuşlardır. Öyle bir birleşme çabası ki bugün bahsini yaptığımız D 8 ler(tabi ozaman d 3 olark tasarlamışlar şaka) ana hedefleri, ortak islam ekonomisi (sözde bahsetmiyecektim ) Hepsi o günün koşulları gereği tasavvuf eğitimi almış insanlar ki bugün burada bizlerinde şikayet ettiği hususların ıslahı derdinde olmuşlardır.
Gelelim yanlışlarına. yapmayı göze alanlar elbetteki yanlış yaparlar. Kimler yanlış yapmaz? Tembeller; çünkü hiçbirşey yapmazlar. Merak etmeyin okuduklarınızda onlarıda tüm açıklığıyla bulacaksınız. Bundan sonra yeri geldikçe temel tezlerinede değineceğiz. ( Fazlurrahmanın Afgani için ne söylediğini yazmayacağım...birazda merakınızı kendiniz giderin )
Sevgili Nadirim Osmanlıcam yok üzgünüm ama zaten mukayeseyi M. Kemalin dil devrimi üzerinden ediverdiğim için bu denli yanılmışım üzgünüm tekrar. darılmak yok, biz aynı bombalanan coğrafyanın içinde aynı güneş altında aynı kaderi paylaşıyoruz; bilgilerimizi neden paylaşmayalımki?
selamünalaeyküm.

Ingilizler, Mithat Pasa yolu ile 2. Abdülhamid zamaninda anayasa degisikligine gidilerek Halîfenin siyasî yetkilerden arindirilip sadece ruhanî konumda kalmasi için de girisimlerde bulunmuslardi. Yine sömürgeciler 19. yüzyilda Hilâfeti karalama ve onu saptirma amaçli bir çok dergi ve gazete çikartmislardir. Ayrica Veresman Ingiliz Baskonsoloslugunda Cemaleddin Afgani ile bulusarak ‘Sembolik Hilâfet’ ve ‘Arap’ Hilâfeti’ fikrinin yayilmasi konusunda planlar yaptilar. (Nikki R.Keddie, An Islamic Response to Imperialism, Univ. Of California Prese, 1968, sh. 30 Sultan Abdulhamid’in hatira defteri sh. 73) ( Afgani, Abduh ve diğerlerinin böyle bir çaba içinde olup olmadıklarına dair söylemlerine bakılabilir )
....
Hilâfet kavramını karıştırmak için 1880’li yıllarında bir İngiliz diplomat ve ajan olan Wilfrid Scawen Blunt’in (1840-1992) yazdığı bir makalede ortaya atılmıştır. (Thomas W.Arnold, The Caliphate, Rautledge sh.227-228) Daha sonra W. S. Blunt ruhanî Hilâfet fikrini İslam alemine yaymak için Arap yazar Abdurrahman el-Kavakibi (1849-1902) ile irtibat kurdu. El-Kavakibi sembolik-ruhanî Hilâfet fikrini 1899 yılında yazılmış olan ‘Ummu’l-Qura’ kitabında açıkladı. Bu açıklamada şunlardan bahsetmektedir:
“İslam dünyasının ve Arapların tekrar derlenip toparlanmaları, Mekke’de Kureyş asıllı bir Halîfenin belirlenmesi ile olur. Bu yeni düzenlemeye göre siyâset ve ruhanî otorite ayrı olmalıdır. Ve Halîfe sadece ruhanî otoriteye sahip olmalıdır. Halîfe, özel bir şurâ tarafından denetlenmeli ve her üç yılda bir seçilmeli.’ (Ummu’l-Qura sh. 227) (ws blunt la ilgili goglede yaptığım tarama esnasında türkçe olarak burayı ve ekşi sözlükte şarkiyatçılık başlığı altında bulduklarımı aktarıyorum. ingilizce bilen kardeşlerimizden biri bu yazının altına daha detaylı bir bilgi eklerse bluntla ilgili -gogleden bakabilir- çok memnun oluruz. Divan dergisi 96 yılı 2. sayıda Dücane Cündüoğlu nun bir makalesi yayınlandı, iddaların sıhatlerine dair bende onu bulup arştıracağım inşaallah )
...
Kökünü Ingilizlerden almis, bayraktarligini Afgani, Muhammed Abduh ve Resid Riza’nin yaptigi ve günümüze kadar gelen bu ekolün yeniden canlandirilmaya çalisildigi, yazarlarin ve bazi kisilerin bu hastaligin müptelasi oldugu, Müslümanlarinda bu etkinin altinda kaldigi ortadadir. Kasitli ve manali üretilen bu gibi düsünceler, Islam’a ve Müslümanlara düsman olanlar tarafindan üretilmektedir. Maksatlari ise; Müslümanlarin bu gibi fikirlerden etkilenip tek birliktelik olan Hilâfet altinda birlesmelerini önlemektir. ( Mümkünlerin çabalarını verenlerle, hayallerin yumuşak tembelliğine yaslananların mukayesesi için bir örnek makale )
b- Birleşik İslam Devleti kurulması ve Halîfelik unvanı verilmesi, özlemi içerisinde olunduğunu görüyoruz.
Bu düşüncenin bir benzerini Cemaleddin Afgani'nin İslam Birliği tarifinde görmek mümkündür:
“Benim içtenlikle istediğim, bu ülkeleri ( Osmanlı, İran, Afganistan, Hindistan ve öteki Güney asya müslüman devletleri ve çarlık boyunduruğu altındaki Kuzey asya müslüman halkları ) birleştiren tek otoritenin Kur’an ve onların din birliği olmasıdır. Her ülke için bir yönetim olur. Fakat bu yönetim, din birliğinden dolayı diğer ülkedeki yönetimle dayanışma bilincinde olur.”
Malezya devlet başkanının İslam birliği hakkındaki sözlerinin bundan farklı olmadığını görüyoruz.
“Malezya Başbakanı Mahathir’in yaptığı açıklamalar geniş yankı buldu. Toplantı sonucunda İslam dünyasında işbirliği önemlidir. Bugün D-8’lerin söylemlerini hatırlatan fikirler ortaya atılıyor. Konferanstan Filistin için temenni dışında somut bir teklif çıkmadı. Müslüman ülkeler ilerisi için geçerli ve yapıcı bir vizyon gösteremedi. Bütün bunlar 35 yıldır İslam Birliği, İslam BM’si, İslam NATO’su, İslam Dinarı gibi fikirleri niçin söylüyoruz. Bütün bu sorunlar İslam Konferansı’nda toplanıp dağılmayla çözülmez.” (Milli gazete 27/ekim /2003)
İslam birliği, İslam IMF’si gibi fikirlerde Cemalettin Afgani’nin görüşleri temel alınmıştır. MÜSİAD Başbakanı Erol Yarar’da bu görüşlerden etkilenmiş olmalı ki; aynı düşünceden bahsediyor.
“IBF Başkanı ve eski MÜSİAD Başbakanı Erol Yarar, Müslüman ülkelerin kendi aralarında IMF benzeri bir yapılanmaya gidebileceklerini söyledi. Yarar "Müslüman ülkeler kendi atıl kaynaklarını bir fonda toplayarak IMF benzeri bir kuruluşu oluştursalar ve yüz milyarlarca Müslüman ülkelerin kalkınmasını taahhüt etseler, bugün İslam ülkelerinin durumu nasıl olurdu? Bizler kaynak yönünden fakir değiliz. Bizler birliktelik, aksiyon, fikri çeşitlilik ve doğru istikamet yönünden fakiriz" diye konuştu.” (16 eylül 2004 Radikal)
Bu demektir ki; bugünkü İslam beldelerin bölünmüşlüğünü kabul etmektir. Ayrı ayrı yönetimlerin bulunması ve bu devletlerin kabulü parçalanmışlığı onaylamaktır. Parçalanmış devletlerin ekonomisi de parçalanmış demektir. Bu halde şekli bir birlikteliğin parçalanmışlığın dışında ne anlamı olabilir?!. ( Ben bu arkadaşların olaya hangi bağlamdan baktıklarını anlayamadım. Sn. Erbakan Hocamız - elbetteki bu başlıbaşına delil değildir ama iddialarda bu denli ucuz olmamalıdır -dahil pek çoğumuz bu tuzağın içindeyiz demekki. Makalenin gerisini merak edenler okuyabilir. Yalnız ben basit bir örnek vereyim ki Jacop M. Landau 222 s. Hindistan ve Osmanlı arasındaki somut yardımlaşmanın kurucusudur Afgani ; ki farkında olmayarak İş Bankasının kurulmasının sorumlusu olarakta onu görebiliriz.)
Hilafet. com / Raşid Halife Düşüncesine Saldırı makalesinden alınmıştır.
.....
said’in oldukça kasitli dislamalarina -araplara, türklere ve islam’a olumlu bakan yazarlardan söz etmemesine- iliskin örnekleri çogaltabilirim; sözgelimi, misir ve arabistan’daki gezileri “içinde britanya emperyalizmine karsi siddetli bir tepki yaratan ve ömrünün ikinci yarisini misir, hindistan, arabistan ve irlanda’daki milliyetçi dava lehine pek çok siir, kitap ve risale yayimlayarak geçiren”75 w. s. blunt (1840-1922) gibi yazarlar. sözgelimi, sunlari yazan lady mary wortley montagu (1689-1762) gibi yazarlar: “efendim, bu insanlar [türkler] onlari sundugumuz kadar kaba insanlar degiller. görkemli yanlarinin bizim begenimizden farkli, belki de daha üstün bir niteligi oldugu dogrudur. yasamlarini müzikle, bahçelerle ve nefis yiyeceklerle geçirirken yasama iliskin dogru bir görüsleri oldugu kanisindayim neredeyse; oysa biz bir siyaset tertibiyle beyinlerimize iskence ediyor ya da asla ulasamayacagimiz bir bilimle ugrasiyoruz.
Ekşi sözlük / Şarkiyatçılık makalesinden alınmıştır.

Cemalettin Afgani İngiliz emperyalizmine karşı - başta Abdülhamit ve diğer dönemin aklıbaşında devlet adamlarının desteğinde- verdiği mücadele ve etkilerinin bugün geniş bir coğrafyada direniş hareketlerine dönüşmesi, emperyalizmin kuyruk acısını iki temel sloganda bulmasına vesile oldu : '' kızıl (!) sultan '' ve '' sapkın (!) Afgani '' Ama tarih boyunca Hakkın adamları bu tür küfürlere ve daha ağırlarına maruz kalmışlardır dolayısıyla döneme ve bugüne ilişkin sloganları değil, varsa fikirleri konuşmak hepimiz için daha hayırlı olacaktır. Çünkü bugün bu küfürleri savuranlar hali hazırda İslami Hareketi mahkum etme çabalarını '' temellerden yoksun, köksüz hareketler '' olarak göstermeye çalışmaktadır. Son dönem padişahlarının ve mücadele adamlarının masonluğunu vargulayanlar; o dönem masonluğunun sivil toplum kuruluşu olmaktan öte anlam ifade etmediğini gözden saklamaya çalışanlardır. Nitekim Teodor Herzl öncülüğünde _ 1900 lerin başlarıdır _ siyonist hareket masonluğa sızmaya başlamıştır, bugün eleştirisini yaptığımız '' siyonist masonluk '' hüvviyetini kazanmıştır. Dolayısıyla padişahlara ve mücadele adamlarına yakıştırılan masonluk iddialarını ciddi bir sav olarak kabul edemeyiz.

Amaç yakıştırmaysa teodor herzl ile Abdülhamitin görüşmesinden işte '' siyonist kızıl sultan '' sonucunumu çıkaracağız? Ama istiyorsanız ben size gerçek anlatayım görüşmeyle ilgili kabaca. Abdülhamit ile teodor h. görüşmesini ayarlayan emanuel karusso ( bir iddiaya göre bugünkü karasuların atası, magazin bilgisi olsun diye ) Bu adam italyan locasına bağlı olarak Selanik şubesinin kurucusu ve burası ittihat ve terakkinin örgüt merkezi. İşte bunların masonluğu siyonist bir amacın parçası. A. Hamit i tahtan indiren kadroda buda var. ( padişahı azl etmeye gelen komisyonda ) Şerif hüseyini filistin hicaz emiri yapıyorlar. cemal paşalar ingilizlerle işbirliğini sağlıyorlar, paylaşım ve israil hesapları operasyonun amacı. Filistinde terör ve aydınlara yönelik suikastlerle kışkırtma hareketleri ama bugün hala İslami hareket tüm bu coğrafyada Abdülhamiti ve mücadele adamlarını saygıyla anıp yollarını devam ettiriyorlar ve kimlerdiyse dünkü düşmanlarımız bugünde onların çocuklarıyla savaşıyoruz ...Selamünaleyküm

Bugün cemaate bakamadım ama şu saatte acaba ne var ne yok diye bakayım dedim huuu!.. Hurafeciliğin bu topraklardan neden bir türlü atılamayacağının realitesiyle bir daha yüzleştirdi bizi N.Marmara. Az buzda sövmemiş doğrusu '' söylem '' adına. Şu '' söylem olarak islam '' ve '' ideolojik islam '' ; ''teomerkezli'' ve '' insanmerkezli '' birde ben sorayım '' coni merkezli '' kavramlarına bir açıklık getirde boşluktan çıkalım, hazır kuyunun başını tutmuşken. Şimdi müsait değilim, yarın güzel bir analiz yaparız da, sitede müminliğini gizlemeye çalışana ben pek rastlamadım, sen bizi tarantula sanıyorsun diye kendimize tarantula diyecek değiliz. Bence söylemini oturttuğun kavramları kimin ürettiğine bir bak : uzağa gitme, yukarıda H. Türkmenin yazısında bulacaksın. Dolayısıyla, Tiyanşanın sana söylediği birşey yok; oturduğun yeri gösteren bir durum tespiti yapmış, bunu duygusal ifade etmesi sana olan saygısından olabilir ama senin oturduğun yeri değiştirmiyor bu. Karşısındakileri ''salak '' görme müstağniliği eski bir hastalıktır, sadece batıyı suçlarsak haksızlık etmiş oluruz. Sana '' söylemsel söylem (!) '' olarak öğretilmiş, seninde sana tüm uyarılarıma rağmen bakmaktan kaçındığın EL KİTAB bu durumu ayrıntılandırıyor. Arzu edersen kendin bak, yok ısrarla bakmayacağım dersen; Onun, N. Marmaranın ifadesiyle '' Vahiyde kavram yoktur, hakikati söylem olarak ilahi söylem vardır '' cehalet önermesini delillendirebileceği hiçbir kelime içermediğini ben söylemek zorunda kalacağım. Dünyaya baktığın yerin yabancısı değilim, kavramlarla oynamak insanlığın başından beri yapılagelen yegane iştir; ben gayya kuyularından geldim, olur-olmazın '' ne '' liği, '' nasıl '' lığıda benim uzmanlık alanım. Rahat ol, neydiyse marifetin dök ortaya ama işaret parmağı gösterme. Ben şehrin insanının zarif ihanetlerini kendime cibinlik yapmak için burda değilim; varsa doğru bildiğim paylaşalım, yanlışsam düzeltelim; ama ikiyüzlülük tanımı ağır oldu hakkaten. Bizim literatüde '' Münafık '' ile karşılığını bulurki, benim söylemimde buradaki insanların söylemide doğru bildiğini söylemek üzerine kurulu yanlış bildiklerimizide düzeltme çabasındayız ama münafıklık yapmadık enazından buradaki yazılarımızda. M. Kemal, Z. Gökalp... bunlar yanlış kulp Nadirim; sinirimi belli etmişim diyorsun ama eli kanlı iblis ordularından hep nefret ettim ve namuslu insanlarda nefret ettiler ama üzülmüyorum, zulmedende ölüyor, zulme maruz kalanda, zulmün karşısına dikilende... Sen teolojikle uğraşalım istiyorsun ama ordan çok sular aktı, azcık sende kafayı kaldır bak. içine düştüğün oryantalist bakış ve kavramlarla bu mahalleden sana adam çıkmaz, sen onları kavramsız zannedebilirsin ki zannetmek sınırsız bir özgürlüktür, gayya kuyusunun kaynağıda odur zaten ama bu toprakların öncü oryantalist bile sayılamayacak devşirmelerini bize örnek diye yutturamazsın. Bunu sansür et diye söylemiyorum, garp cephesinden yeni ne geldi seni bu denli heyecanlandıran onu merak ediyorum ama ziya gökalp eski sayılır daha akıllısı yusuf akçura sen ordan dene istersen. Bu yazıya hem takılma hem alınma senden fazla sövmedim ama arsızlığımın senden aşağı olmayacağını bil istedim, algın kapanmış arkadaşım, ironiye yukarıdaki yorumlarda uyanmadın, ordan girme ezilirsin, burdan girme büzülürsün dedim ama anlamadın, şimdi meydan geniş, görelim maharetini...Çünkü kavramın anlamını kavratacağım sana...
Selamünaleyküm