Size bir sorum olacak:
Daha evvel Alper Gencer şiiri okudunuz mu acaba?

Şakisper öyle demişse, Papini de şöyle demiş:

"...Bir savaşı, bir gün batışını tavsif için bir şair bin mısra dahi yazsa, bunları bir korkağa ve bir köre duyurabilmesine olanak yoktur..."

Selamlar...

sevgili Fatih,

istifade ettiğim açımlamaların için teşekkür.
iskender'e görür görmez söylemiştim o şiiri çok beğendiğimi,
hatta bir şiir gecesinde istemiştik de..hatırlıyorum.
Allah'a emanet ol, hayırlı ramazanlar diliyorum.

sevgili uzun yıllar yurt dışında yaşamış kardeşim,

gördüğüm kadarıyla ülkendeki insanlar hakkında unuttuğun tek şey alınganlıkları değil, aynı zamanda onların kusurlarını örtmek için birbirleriyle yarıştıklarını, kuran ayetlerine riayet edip "başkalarının ayıplarını saklayın ki, biz de sizin ayıplarınızı saklayalım!" sözünden kesp ederek hayatlarını idame ettirdiklerini, ilk yol olarak güzel ve naif olandan verip ardından en son tercih olarak bir Ömer öfkesine başvurduklarını da unutmuşsunuz. Yo hayır, buna gazap demeyelim, çok şükür hikmetimiz ona yenik düşmeyecek kadar ayakta. Lakin sizin muhabettinizi ne idüğü belirsiz bir gazabın silip süpürdüğü açık. Sevgili kardeşim, şiir ortada. Bırakın kesp eden etsin, kendine güzellikler devşirenler devşirsin. Bir kere ortaya koydunuz eleştirinizi, eyvallah deyip baş üştü ettik. Üstüne bir daha bir daha vurmaya kalkmışsınız ki "omnes vulnerant ultima necat" oldu artık bu.

güzel kardeşim, benim bu ay 4 dergide şiirim yayımlanıyor(gerçi bundan bir miktar rahatsızlandığımı ifade edeyim, tamamen denk geldiği için böyle), bunların ikisi sol menşeili Varlık, Yasakmeyve gibi dergilerde; diğer ikisi de Dergah ve Derkenar gibi dergilerde yer alacak. Şimdi ülkemiz edebiyatının dergilerine bakıp bir karar vereceksek eğer, benim "vasatın üstünde" diyelim, bir şair olduğum ortada. Ama sizin ille de "zayıf" bulmaya uğraştığınız "tarafınızı" anlayamadım. Zira Paul Cezanne "Görünen, göreni içerir!" diyor. Bu açıdan, şiire bakış açınızı bir kez menfi olarak die getirdikten sonra, ikinci vuruşunuzu maalesef halis bir niyete yoramıyorum. Allah ikimiz ve cümlemiz için hayırlısını nasip etsin. Hayırlı Ramazanlara...

benim de yazarken üzerinden en yoğun geçtiğim kısmı bulmuşsun kardeşim.
teşekkür ederim, Allah'a emanet olasın.

sağolasın oğuzhancım...
yazdıklarına teşekkür.
bulduğun güzellikler aslen bana ait değil,
senin kendi derininden çıkardığın güzellikler.
Allah'a emanet ol, hayırlı ramazanlar...

"Ben şiir okurum sürekli çünkü bu benim bir numaralı zevkim ama şiirle rabıtası normal olan birisi bu şiiri okurken iki dizeden sonra aklına okul yıllarındaki edebiyat yazılıları geleceği için devamını getirmez ama Ömer Şişman yahut Serkan Işın gibi (daha bir çokları) şairler merak uyandırabiliyor. Eski olanı siz kültürel bir değer olarak değerlendirmişsiniz fakat benim eskiden kastım rutine dönüşen sıradanlıktır. Daha iyi şiirlerde, tartışmak üzere..."

Demiş sayın Yavuz Çelik aylar önce. Derken de merak uyandıran iki şairi örnek vermiş, Serkan Işın ve Ömer Şişman. Enteresan tabi iki kötü şairi merak uyandırıcı bulmak! Sanırım kötü şiir yazdıkları için merak uyandırıcı bulmuş sayın Yavuz Çelik. Doğrusu merak ediyorum (daha bir çokları) derken hangi kötü şairleri örnek verecekti?!

Ömer Şişman avantgard bir şair olarak biliniyor, klasik, Serkan Işın tabiriyle konvansiyonel şeyler denemediği için. Sanırım şiir yazmayan Yavuz Çelik bu açıda birleşiyor! Yani daha değişik bir şeyler söylediği için. Mesela nasıl şeyler söyleyebilir sayın Ömer Şişman? Az malzemeyle şişirilmiş şeyler söyleyebilir. Heves'te, bir dizenin kelimelerini değiştirerek bununla muhteşem, beş sayfalık bir şiir çıkarabilir! Mesala iki sözcükle doksan sekiz dize yazarak muhtaşem bir avantgarde şair olarak, konvensiyonellikten çıkarak yenilikçi, ayayrı bir şair oluverir!

"güzelin adı olmaz namı olur" diye endamlı bir başlık atarak şiirine,

"Benzerlik vardır

Benzerlik vardır..."

aynı sözü 49kere devam ettirerek bir dergiyi istila edebilir mesela. Geleneğe cürretli bir rest çekerek müthiş bir yeni-söylevci olur! İmge, sembollerle çağrışım, metefor, alegori, cart curt kurarak uğraşmaya gerek yok yani. Zaten klasik şairler uğraşmamış mı, dimi yani? Yeni şeyler söylemek lazım. Allah kötü şairlerin eline bir dergiyi düşürmesin.

Her halde Yavuz Çelik merak uyandıran şairlere devam etseydi Ahmet Güntan'dan filan devam edecekti! Zira bunlar konvensiyonel olmayan, şiirde dehşet dehlizler açan, yepyeni bir şeyler söyleyen şairler!

Kitaplık Aralık-2006'da Güntan şöyle demiş mesela, azıcık ucundan:
" Bilgi

>çift-farsçada cuft'tan iki anlamında.

>koş-<>* "( çifte giden= tarla süren çiftçi

(ziraat yapan)" Ahmet GÜNTAN

Nasıl? Harika, yep yeni bir şey değil mi? Post-modern didaktik şiir! Bayılmamak elde değil. Ayıltıcı lazım.

Yani Yavuz Çelik'in sözde konvansiyonel şiir diye sıfatlanan şiire karşı başlayan mücadelenin, şiir yazmayan ama keyfi gelince öyle, ayak üstü alelacele bir şeyler karalayan, post-yenilikçi şiir taraftarlarından biri diye anlıyorum ben burada. Belki de yanılıyorum.

Rabbim yeni şeyler söyleyen şairlerden, münekkit olmaya çalışanlardan bol bol versin Büyük Türk Şiirine.

amen :)

"Before my pen has glean'd my teeming brain"
-Önce kalemim kaynayan beynimi topladı.-
-John Keats / Adamım-

"Öncelikle Mustafa Burak Sezer, sanıyorum "reklamın iyisi kötüsü yok yahu" diye düşünerek, böyle Zinhar'ı daha önce "duygu seline" boğan şiirlerini bir kenara atma ve unutma lüksünden burada arınmış gibi. Arslanbenzer'in ifade ettiğine ben de bir katkı yapayım: Dalga geçtiğin şeyin bir zerresini yapabilmen için çok çalışman gerek Ama merak etme, biz senin türün için de görsel şiiri savunuyoruz, çünkü görsel şiirde "yeteneğin" yerini "kaza" ya da "hata" ya da "rastlantı" alıyor, çok doğal olarak. Neyse burayı geçelim."

Demiş sayın Serkan Işın. Öncelikle Sayın şairi daha çok şiir muhavereleri içinde görmek istediğimi belirtmeliyim. Serkan Işın'ın bu tür sohbetlere iştirak etmesini seviyorum. "reklamın iyisi kötüsü yok yahu" diye düşünerek, böyle Zinhar'ı daha önce "duygu seline" boğan şiirlerini bir kenara atma ve unutma lüksünden burada arınmış gibi." Gibi bazen teşbih, bazen yakınlık manasında kullanılan bir kelimedir. Zinhar'da şiir gösterdiğim :) zamanlar, Pakistan'a henüz gelmiştim. Yani gurbet, hasretlik yıllarına peşrev çıkarttığımız zamanlar. Ki 2004 olması lazım, taş çatlasın 2005'şe kadar sürsün şiir göstermelerim! Ki orada ve başka yerlede yayınladığım şiirler, basit, sentimental, ucuz şiirlerdir. El alıştırması için karalanmış şeyler deyip geçelim. Ki şiir yazmaya 2000'ler de değil, 1996 sonlarında başladım.

Şu anda yazdığım şiirleri mazideki karalamalarla karşılaştırmazsınız. Köprünün altından çok sular aktı yani. Aynı zamanda söylemeliyim, görsel şiir yazan sevdiğim şairler var, bazılarını izlerken keyifte alıyorum, fakat bana şiirden daha çok resim sanatının bir kolu gibi geliyor görsel şiir. Burada ironi yapma gibi bir kaygım yok, bunu da belirteyim. Yani amacım birilerine çatmak, dalga geçmek de değil. Fakat görsel şiir benim şiir de aradığım bir şey değildir, görsel şiir Büyük Türk Şiirini diriltecek bir şey de değildir. Bunu siz de biliyorsunuz. Ben Türk Şiirini yerinden zıplatacak bir şeylerin arayışı içersindeyim ve bunu bana görsel şiir sunamıyor, bunu ta başında idrak etmenin şuuruyla bulaşmadım bu işe. Ayrıca resim çizme gibi bir melekem de yok. Fakat bu işe gönül ve emek verenlere saygılıyım. Demogoji de yapmıyorum. Hakikaten saygılıyım. Ama görsel şiiri bir hobi olarak görüyorum. Şiir de bir hobidir aslında, ama görsel şiirden farklıdır, şiir göstermez, okutur daha çok. Ayrıca görsel şiirin yanında Ömer Şişman gibi şairleri de savunuyorsanız mesela alt alta 49 defa "Benzerlik yoktur" diyen bir şairden daha kötüsünü yazabileceğimi düşünmüyorsunuz sanırım ?! Ya da avandgart biçimli, post-modern postlu didaktik bir çiftçi tarifinden daha kötüsünü yapabilirim. Bu işlere melekem var mesela, resime olmasa da.

"çünkü görsel şiirde "yeteneğin" yerini "kaza" ya da "hata" ya da "rastlantı" alıyor, çok doğal olarak. Neyse burayı geçelim."

Görsel şiir yazmadığımı, niyetimin de olmadığını belirtmiştim; zira sahih şiirde neler yapabileceğimi şimdiden görebilirsiniz. Şiire bir hatayla, ya da kazara başlamadım. Hakan Arslanbenzer'in daha evvelki bir blogta zikretmesi gibi, "şiiri biliyorsundur zaten." Böyle bir şeydir bu. Şiirde tesadüfe tesadüf yoktur yani. Meleke meselesidir. İyi şairler, vasat şairler, ve kötü şairler vardır. Ayrınca söz açılmışken, "neo-moron diye bir şey var / bunlar aşkı bilmediği için imge kuramaz" burada neo-epik şiiri yermiyorum. Böyle bir şey yok burada. Arslanbenzer böyle bir çağrışım almış olabilir sadece! Neo-epik'in karakteristiklerini, ya da Arslanbenzer'in Türk Şiirinde sunduğu Neo-epik şiir kavramının karakteristiklerini henüz çok detaylıca bilmiyorum, bu açıdan bu akımı ya da bu minvalde şiir yazanları eleştirmem doğru bir davranış olmaz. Neo-moron'dan kastım (tabi ki burada neo-epik lafzının neoluğunun cazibesinin etkisinde kalmışlığım olabilir şuuraltı olarak!) şu anki lirik, gazel, özellikle yine lirik, avangardt olduğunu sanan ucube şiirler, post-modernist işaretlere sahip, acaip söyleyişlere çatıyorum ben. Yani günümüzün şiir diye inleyen sayıklamalarına. Mesela artık lirik ve gazelin devri tamamlanmıştır tüm dünyada. Sadece burada, yani Türkiye'de değil. İngiltere'de şu son yüzyılda şiirde müthiş bir düşüş yaşandığı konuşuluyor sürekli. Oysa üzerine basa basa hâlâ lirik şiir yazılıyor Türkiye'de. Bazen ben de yazıyorum, acemiliğimdendir.

muhabbetle

"Before my pen has glean'd my teeming brain"
-Önce kalemim kaynayan beynimi topladı.-
-John Keats / Adamım-