Araştırmadan salt “söylenenlerin ve savların” kabulünden hareketle söylenenlerin ve savların karşısında özür beyan edici tavır sergilenmesi onanması ya da değillemesine girişmek bu ülkeye özgü müdür? Genel midir? Bilmiyorum. Yukardaki yazıda geçen iki iddia var ki akıllara seza. Biri matbaya sırt çevirmeye ait diğeri de bilimle uğraşmanın neliği.

Matbaaya niçin sırt çevrilmiş? Kültürel. Peki 140 küsur tanımlı nazenin kültürün bunda ne gibi payı olabilir ki? Matbaaya karşı olunuşun esbab-ı mucibesi batıda dinsel midir değil midir? Onu batılılar söyleyecektir. (matbaanın kullanımı batıda hemen olmamıştır.) ya bizde Osmanlı da? Osmanlı da matbaaya karşı çıkışta “sosyal boyut” vardır. Bir kitabın yazımında ciltlenmesinde emeği geçen insan sayısı kimi tarihçilere göre beş bin kişidir. Matbaa bu beşbin kişiyi işsiz bırakacaktır (bu beşbin sayısı ailelerle birlikte düşünülmelidir). Bu beşbin kişinin sosyal güvencesi sağlanana kadar kullanılmasına karşı çıkılmıştır. Tıpkı Karl Mark’sın İngiliz fabrikalarında insan yerini alan makinaların yok edilmesi için işçilere çağrı yapması gibi. Sosyal yaşamı bozucu “alet-edavat” karşısında nasıl bir tavır takınılmalıdır? “ölen ölsün kalan sağlar bizimdir!” mi denecek yoksa bir takım önlemler mi almak gerekecektir? Gerekir? Olayın bu boyutu göz önüne alınmadıkça söylenenler ve söylenecekler salt bir kör sav olarak kalacaktır. Bu problem günümüzde de varlığını sürdürmektedir. Hem de dünyanın her kesiminde.

Bir başka husus –ki bu hep karıştırılmakta- teknoloji ile the science’n karıştırılması. Teknoloji alet edevat yapımı ile ilgilidir. Alet edevat karşısındaki tavır özellikle doğuda “itikadi” olarak hiçbir zaman değerlendirilmemiştir. İşleri kolaylaştırıcı alet edevatta salt sosyal yapıya yansımalar göz önünde bulundurulmuştur, bulundurulması da doğaldır. The science gelince yani bilime. Pozitivst bir dünya yorumu yanlısı da olabilir science idealist vb. Bunlar Hıristiyan itikadı içinde sorundur. Dünya hakkında, “şey”ler hakkında fikirler ileri sürmek İslam dünyasında hiçbir zaman itikadi olarak değerlendirilmemiştir. Değerlendirilmesine de imkân yoktur. düşünün ki “ Allahın varılığı” dahi “farz-ı muhal” kaydı konularak tartışılmıştır. Hal böyle iken nasıl olur da şöyle bir sav ortaya atılır, neye dayanılarak denir: “bilimle uğraşmayı Yaratanın ilmine ukalalık olarak algılıyoruz.” Bunu söyleyen ve bu yüzden dünyayı ve “şeyleri” araştırmadan imtina eden hangi İslam alimidir? Biruni mi? Cabir mi? İbn-i Sina mı? Nasirüddin el Tusi mi? Tabataba imi? Kim? Ali Kuşçu mu?

Lütfen bir şeyler yazarken hiç değilse yazdığımız konuyla ilgili bir iki saatlik bir araştırma yapalım olmaz mı?
Bakın belki çoğunluğun imrendiği günümüz dünya ve yaşam biçimi karşısında bu dünyayı oluşturanların otağında büyümüş ve bir takım itibarlı statülere sahip kişiler mevcut dünyanın yaşanılır olmadığı ve git be git insanlığın yoksullaştığını haykırmakta ve bir an önce bu dünyadan kurtulmaya çağırmaktadırlar. Hiç değilse onlara kulak verin.
Örneğin “Tüketim Köleliği”ne vurgu yapan İvan İllich, “Bilim Kutsal Bir İnektir” diyen Anthony Standen, “Bilim Kilisesi”ne savaş açan ve “Bilimsel Yönteme Hayır” diyen Paul Feyerabend, “ Yaşayanlara Çağrı” yapan Roger Garaudy’e kulak verelim. İnsanlık için. Geleceğimiz için. Feryatların boşuna olmadığını çevremizi –artık çevre bütün bir dünya olmuştur- gözlemleyerek görmek olası. Yeter ki bakmasını ve görmesini bilelim.

Öncelikle hoşgeldin Alp kardeş! Bugün yine enteresan bir gün oldu. Kafam karışık değil ama pekçok konuyu birarada ele alma zorluğu, hepsini anlatabilsem arzusu sıkıştırıyor insanı. Önce şunu vurgulayarak başlıyayım : yukarı sağ köşedeki heybeye kısmındaki Y. Kaplan'ın yazısı çok önemli, hem bu yazıda geçen bazı sorulara cevap olması hemde sitede epeydir kafamızı karıştıran '' islamcı '' kelimesini bu kelimeyi kullanmadan asli anlamı müminlerin özelliklerini belirterek ( Kitabımızın kamusal alana müdahalesi zaruretimiz, görevimiz, sevgimiz, duamız...) putperestlere de iyi bir cevap niteliği taşıması bakımından. Hocam laiklik dini demiş ben mealini verdim : putperestlik. Çünkü Kuranda açıkça anlatılan firavun tipi putperestliğin tipik bir örneği laiklik dini. Herneyse konuyu dağıtmayalım.

Şimdi şu batı aydınlanması ve bizim durumumuz meselesine gelelim. Önce şunun adını koyalım biz kimiz? Batıya göre doğuda yaşayan batılının keyfince kullanabileceği geri kalmış köle insan / androit yada köleleşme sürecini tamamlayamamış mutasyona tabi mutant mı? Efendinin gözlükleriyle ve dünyaya baktığı yerden bakınca öyle görünüyor elbette ama Yusuf hocamda onu vurgulamış ya, bize ne oluyor? biz kendimize efendinin gözlükleriyle ve durduğu yerden niye bakıyoruz ki? sevgili Alpim, kardeşim kısaca budur derim aydınlanma serüveniyle kendimizi kıyasımız; yani kendi varoluşunu bir anti tez olarak ortaya koyma çabası, sürekli ötekine ( bu ötekide hiç şakası olmayan iblis yada onun çocuğudur ) göre bir konumlanış, ya kabul ya red, ya sev ya terket ...

Asıl soru 'biz kimiz' in doğru yanıtını bulamadıkça, kendi varoluş kodlarını ve tanımlarını bulamadıkça elbet eloğlu (iblis ) adamı mutant olarak tanımlar ve dünya, mavi kanlı soylular(ezoterik yorumlarda fiilen kendini iblis soyuyla ile ilişkilendirenler bile olmuştur, satanizim bunun türevi) bunlara hizmet için var edilmiş kölelerle, efendilerine hizmete yanaşmayan '' terörist / medeniyet dışı mutantların '' savaşıdır diye inandırır adama. Çünkü iblisin bizimle olan kadim / eneski-enköklü / savaşı KONTROL olarak karşımıza çıkıyor ve bunun somut karşılığını seküler / taşa-toprağa kul olmuş dolayısıyla iblise / yaşam düzeni kapitalizm ve onun antitezi komünizm olarak kendimizide bunların içinde buluyoruz.Şimdi, dünyacıların/müşrik-putperest kullandığı kavramları kullanmadan izah edersek yukarıda söylemeye çalıştıklarımızı şöyle bir giriş denemesi yapmak istiyorum:

Bakara suresi ve araf suresinden ayrıntısıyla okuyun, şimdi hatırlayamadığım bir kaç yerde daha anlatılıyor yaradılışımız kıssası. Adem, bir bilgi deryasının içine Rabbi tarafından, Rabbin sınırlarını asla bilemeyeceğimiz ilminin (tüm denizler mürekkep, ağaçlar kalem olsa yedi misli olsa ilmi tükenmez...) insan formu/biçimi olarak varediliyor, herşeyin sahibi Yüce yine maliki-sahibi olduğu canlılık / farkındalık / bilinç / ruh / algı / akıl / kalp... (yine Rabbin ilminin formları olan ve yine bunların mahiyetinide asla bütünüyle kavrayamayacağımız) nederseniz deyin bunu insana bahşediyor;yani ilmin bir formu insan, ilim denizinin içinde kendisinin ve Rabbinin farkında olan bir canlılık kazanıyor Rabbinin izniyle.(insan suresi 1 ve devamını okuyun lütfen) Kendisine varoluş amacı bildirilip amacına uygun hareket edip etmeyeceği deneniyor ama nasıl? (Bakın yukarıda söylediklerimin arasına binlerce parantez daha açmak istiyorum ama mümkün değil, bu yüzden bu parantez içlerini sizin okumanız gerekiyor: Kurandan tabiiki.) Necm suresi 1-20 arası Hz. Muhammedin bu sınırsız ilmin bir kısmıyla olan muhatablığındaki tutumu övgüyle sunuluyor 17. ayet '' göz ne kaydı, nede sınırı aştı '' ve hangi durum karşısında 18. ayet '' Andolsun o, Rabbinin en büyük ayetlerinden bir kısmını gördü ''
Yani sınırların içine varedilen sınırlı Ademin, sınır yokmuş gibi davranabilen bir tamahı var onu tanrısal nitelikler peşinde koşmaya zorlayan, tüm bu ilim havuzunun sahibi olabileceği vehminide kulağına fısıldayan başka bir bilgi formu iblis... yine yani, adem tamahını / nefsini / arzularını / duygularını... kendisi, Rabbinin kendisine öğrettiği biçimde kontrol etmez ise, bunları iblisin kontrolüne terk etmiş olarak, kendisinin faydasına sunulmuş olana kölelik yapmak suretiyle varlığını aşağılar, kendi elleriyle aşağılıklığı kabul etmiş olarak baştan yapılmış anlaşma uyarınca iblisin peşisıra aşağılıklar diyarının yolunu tutar...Şimdi dönelim başa, adem cennette tamahının sınanacağı bir ''yapma'' buyruğuyla muhatap (bizimde hergün olduğumuz üzre) iblis gelip diyorki: yaparsan bu bilgi havuzunun daha yücelerinden olabilirsin; çatışma ne ? daha yüce olma herşeyin sahibi olma yani tanrısallaşma arzusu, peki mümkünmü? değilse neden her gün gücün peşinden koşuyoruz hala ders almıyoruz kardeşlerim? Adem tanrısallık arzusuna yenilip Rabbini -HAŞA- yalan söyledi durumuna düşürüp iblise inanıyormu ve bizim gün içinde yaptığımız mukayeselerde tarafımızı seçişimize benziyormu bu durum? sonuç aşağılık olmak elbetteki. Kardeşlerim! Ayaklarımızı denk almak durumundayız, Rabbimiz bize çok yakın, kendimizden bile lütfen bunu hatrımızdan çıkarmayalım. iblis bizde sürekli bir '' uzak Allah ve uzak hesap günü ( hesap günü ne zamanmış derler..hüüü! daa var) '' tasavvuru oluşturup '' nasılsa affedileceğiz Allah bağışlar '' yada '' sayılı gün değilmi, cezamız neyse yatıp çıkarız '' biçiminde cahilane bir pervasızlık ve sorumsuzlukla neye kafa tuttuğunun bilincinde olmayan şuursuz bir hayvanlaşma meydana getirmeye çalışarak aklınca Rahman' a insanın ne mal olduğunu ıspat edecek. İblis yalan söyler kardeşlerim, bizleri aldatır ve çocuklarımıza ortak olup topumuzu kendi aşağılar yurduna çağırır. Konuya dönersek yazıda kullandığım iblis kelimesinin yerine modern batı kavramını yerleştirin fark göremeyeceksiniz ve rahatsızlıkta oluşturmayacaktır yazının biçimsel akışı bakımından; çünkü onun çocuklarının medeniyetidir bu.

Bize gelince, pekçok yanlışımız var kardeşlerim ama en temelde olanı Kitapla olan ilişki zayıflığımız. bakın Kitap demek doğrudan Rabbimize muhatab olup O'nu dinlemek O'nun yol göstericiliğine teslim olmak demek; ki bunun mümkünlüğünün en zarif ve mükemmel biçimini sevgili yegane örneğimiz Muhammed ( Allhın selamı ve bereketi üzerine olsun) de gördüler, görüyoruz, görecekler kıyamete değin... Dolayısıyla, görev tanımının dışına çıkılarak yapılacak bir bilgi arayışının ne olduğu aşağı yukarı belli olmuşken güç-güçlü denklemine çok dikkat etmeliyiz diyorum.

Son olarakta hazır yeri gelmişken açık ve seçik olarak ikide konuya kısaca değinmek istiyorum:
1) cehennemde sayılı gün yanılıp çıkılacağına dair Kuranda bilgi bulunmamakla beraber Allah bunu bir iftira olarak belirtmiştir Ali imran 24 / Bakara 80 konuyu açıklayıcı mahiyettedir. ( okumaları yaparken konunun başını bulup oradan gelirseniz bu tutumların tarihsel köklerini ve bu söylemi kullanma sebeplerinide görebilirsiniz)

2) Yukarıda yaradılış konusunda bahsedemedim tam olarak. ...ona ruhumuzdan üfledik... ifadesi pekçok kimse tarafında Rahmanla organik bir ilişki olarak algılanmaktadır. -haşa- Rahmanın bir parçası olarak ruhundan değil; sahibi ve maliki olarak ruhtan bahsedilmektedir ki O herşeyin malikidir, bize herşeyimizi verendir. SUBHAN çok önemli bir kavram yanlış anlaşılmalara karşı dikkatli olalım. Hilafet olayıda insanın yukarıda bahsettiğimiz görev tanımından başkası değildir.

3) ilave olacak ama refah toplumu meselesinede açıklık getirmesi bakımından : Firavun, Karun ve Bel’am özelinde baktığımızda, “bu üç tipin ortak vasfı, Kur’an’da mutref olarak tipleştirilir. Etrefe fiili, kolay ve müreffeh bir hayata düşkün hale getirmek anlamına gelmektedir. Mutref sözcüğü ise, kolay, müreffeh bir hayat yaşayan/hayatın tadını çıkaran, yani ahlâkî-dinî endişelere hayatında yer vermeyen demektir.” İlkav Ramazan ve Kuran paneli / Ramazan Yazçiçek konuşmasından aldım.

sonuç: Alp kardeşimiz hakikati bulduğumuz ve daha fazlasını aramadığımızdan dem vuruyor ama bizim neyi bulduğumuz pek bi şüpheli....

Bugün amma bereketliymiş. tam yazıyı postaya vericem, bakıyorum yeni bir yorum; hadi onu oku dön ilave yap, pat yeni bir yazı...neyse Cemal abi yazıyı hazırlamış bulundum Ayşe kardeşimizde benzer yerden deşmiş başka bir konuyu bende ilaveten bunları söylemiş ve tüm kardeşlerimi bu mübarek günün çoşkusuyla dolu dolu selamlamış olayım...

Selamünaleyküm