Müthiş bir başlık, müthiş tespitler!
Bu sitede bile azımsanamayacak kadar örneği bulunduğuna dair bazı kaygularım var yazınızdaki dindar bayan-mütedeyyin bey tiplemelerinin...
Çok başarılı bir yazı.

Bundan bi kaç gün önce, bir internet kafedeyim…
Evdeki bağlantımda bi sorun olduğu için ve bayanlar için özel bi bölümü olduğu için tercihimi kendisinden yana kullandığım bi kafe burası…
Burada bulunma amacım gayet masum bir amaca hizmet ediyor ; resmi bi işlem gerçekleştireceğim, içim rahat…
Bayanlar bölümü demek yanlış olur buraya, başörtülüler bölümü desek daha münasip olur kanımca; ki, başörtüsüz olarak yalnızca yanımdaki masada oturan iki bayan var koca salonda..
Neyseler olsun efendim..
Bendeniz tam da açılan web sayfalarının onlarcası arasında karmaşık işlemlerin içinden çıkmaya çalışırken, yanımdaki bayanların sağa sola bakınıp kıkırdamaları dikkatimi çekiyor. Refleks mi meraktan mı bilmiyorum, kafamı kaldırıp bakıyorum ki; istisnasız bütün ekranlar MSN konuşma pencereleriyle dolu..
Kimi bişeyler yazıp kendi kendine gülümsüyor, kimi görüntülü konuşmaya kaptırmış kendini diğer taraftaki karşı cinse inanılmaz bi yapmacıklıkla kırıtıyor…
Gözüme çalınan bu manzaraların çeşitliliği arttıkça, merakım da bir o kadar artıyor. Bu yaptığımın etik olmadığını da hatrıma getirmekle beraber,ne olacak canım diyerekten diğer yanımdaki masada oturan, yaşıt olduğumuzu tahmin ettiğim bir kızın ekranına dikiyorum gözümü… Başında klasik tanışma muhabbeti yapıldığını tahmin ettiğim diyalogun asıl boğazıma düğümlenen can alıcı kısmı şöyle;
- msn’ini versene ordan devam edelim
- Sen evli olduğunu söylememiş miydin?
- Evet. Ama o sorun değil. Karımla çok farklı dünyaların insanlarıyız, ayrılmayı düşünüyorum zaten…
Diğer yanımdaki kıkırdamaların artmasıyla ortama yeniden dönüyorum. Bu çirkin diyaloğun sarsılmışlığını atlatamamışken, kıkırdayan bayanların laf arasında kurduğu bir cümleyle iyice yıkılıyor kalelerim ; “Bunlar da az değil ha! Amma hızlılar…”Başımdaki örtüden dolayı ortamdaki “bunlar” grubuna otomatikman dahil olmak tam anlamıyla alt üst ediyor beni. Gözümün önü kararıyor kısa bir an. Üstüne üstlük; her bir masadaki bayanın ekranın diğer ucunda bir karşı cinsle konuştuğunu da göz önüne aldığımda, ortamdaki şeytan sayısından fevkalade tedirgin oluyorum. Ve hızlı adımlarla kendimi, tüm gerçekliğiyle günün ortasından akıp giden caddeye atıyor ve nefes almaya çalışıyorum..
Boğazımda halâ o düğüm…
Eûzübillahimineşşeytanirracîm…

“Tuğyan olan yerde tufan kaçınılmazdır!”

Yazınızı beğenerek okudum. Üslubunuz bahsettiğiniz meselenin hassasiyetine binaen daha yumuşak. Ve son cümleniz vurucu mümkün olsa da hayatımızdan tv-internet çıkıp gitse. Çünkü ister istemez bu çürümüşlüğe ya şahit oluyoruz ya da ortak oluyoruz.

Yalnız kaldığımızda olduğu gibi devreye iman giriyor. Ama öyle ki günahların topluca işlenip "ar" perdesinin yırtıldığı, bir ayıbı ortaya çıktığı zaman yüzü kızaran insanlara özlem duyduğumuz zamanlardayız.

Sonumuz hayr ola.

"Hayat iman ve cihaddır."

Kıymetli Ayşe Genç,

Öncelikle yazınızı hayranlıkla okuduğumu belirtmek isterim. Kelamı kaleme plastik bir parçanın tuşları ile aldığınız yazı cidden enfes olmuş... Hatta bir ara abartmıştım MSN yi kapatmıştım sonra böyle olmaz, canım gibi sevdiğim insanlar ile uzaktan online olamıyor onları kalbimde “top one” MSN'siz bir yere koyamıyordum. Zira herkesin kendi çapında benim ise yarı çapımda bir işim vardı.. Zaman yoktu ki görüşelim, "bir holidayim Pazar" o pazarı da evimde kitap okuyarak geçirmek durumundaydım. Nefsime dedim şuan MSN'nende 900 tane çok özel ruh var. Bunlardan 800 tanesi abi geri kalan ise abla, teyze, bacı, kardeş, arkadaş, akraba, yüzünü hiç görmediğim ama beni bir yerlerden yada benim bir yerlerden MSN'neme eklediğim insanlar gözümün önünden birer film şeridi gibi geçmeye başladı.. Sonra en yakınım 3 kız kardeşimi düşündüm. Üçü de kapalı, evli ikişer tane çocuk annesi idi... Evlerinde cam ve plastikten birkaç tane bakır ve biraz da altın ya da gümüş karışımı bir makine nin ve internetin onlara MSN ile sunmuş olduğu nimetten faydalandıklarını hatırladım. Zira çağımızın modern dünyasında bilgi artık yoktu bilgiyi herkes kullanmaktaydı. Onlarında kullanmasında ne mahsur vardı ki ta ki şeytan oturumunu açana kadar…

Birden dilime dolandı.. “Allahümme veffiknâ ilâ mâ tühibbu ve terdâ – Allahım bizi kendi istediğimiz değil, Senin hakkımızda razı olacağın, rıza ve hoşnutluğunu kazandıracak işlere muvaffak eyle.” duası dilime vird oldu “İlâ mâ tühibbu ve terdâ” deyip O’nun rıza ve hoşnutluğunu, kendi nefsimin değil de O’nun muradını talep etme, kendime rağmen yapılmış bir duadır diye de düşünüp şükrümü arttırmıştım Mevlam’a karşı…

Doğu'da yetişmiştim, güneşin doğduğu yerdeki insanların namus, edep, haysiyet, kişilik, karekter, his, heyecan, düğün, ölü, gibi kavramlar üzerinde ne hissetiklerini hatırlamaya çalıştım. Evet hepsi de haysiyetli insanlardı, hepsi de namuslu insanlardı, hepsi de heyacanlarında taşkın değildi, hepsinin kendine göre doğrusu vardı…vs. Eski ve yeni kavramları belirdi yazdığınız yazıda bir ara beynimde. Eski düşünce kendini yenileyememenin kurbanı oldu; yenisi ise, tepkilerle, fantezilerle kendi kendini yiyip bitirdi. Her iki düşüncenin de kendi içinde bazı tutarlı yanları olduğu muhakkaktı; ama hep karşı karşıya ve çekişmeli olduklarından birbirlerini nakzetmenin yanında, toplum hayatında da sürekli buhranlara sebebiyet vermişlerdi. Eski düşünce, toplumun temel dinamiklerinden, örf, adet ve geleneklerine kadar hemen her meselede bütün bütün dışa kapanarak her şeyi kendi içinde aradı, kendi doğrularına dayandı ve bunların dışındakilere hayat hakkı tanımadı.. Hatta bazı durumlarda o, hemen her yeniliğe karşı çıktı.. Zamanın yorumlarını görmezlikten geldi.. Aklın hikmet-i vücudunu kavrayamadı.. Çağı kendi muhtevası ve mana basamağı itibarıyla değerlendiremedi.. derken, bir zamanzede olarak asrına yenik düştü ki; bu da, lakayt, laubali, fütursuz, şehvet torbalı, endişesiz o toy Faust'un Mefisto'ya bir kere daha mağlup olması demekti…

Dörtnala gelen eski düşüncenin yerini almaya yürüyen yeni anlayış ise, geçmişe ait her şeyi düşman, şeytan, iblis ilan ederek dünya görüşünü ve hayat felsefesini kin, nefret, şehvet, üzerine oturttu; sonra da kavga ile körükledi. Öyle ki, bir toronado gibi esip geçtiği her mekanı bütün eski değerleri silip-süpürüp götürdü ve manevi yapısı itibarıyla bütün toplumu adeta kuraklaştırdı. Bu korkunç içtimai heyelandan sonra, Akif'in ifadesi belirdi "Harab eller, yıkılmış hanumanlar, kimsesiz çöller / Emek mahrumu günler, fikr-i ferda bilmez akşamlar" kalıyordu. Eski düşünceyi her parçasıyla, atılmaya müstahak bir partal urba gibi gören bu alabildiğine aceleci, bu fantastik ve bu banal telakki, geçmişten gelen her şeye baş kaldırmayı çağın hikmeti sayarak, atılması düşünülecek bazı üstürelerin yanında koskocaman bir tarihi mirası da yere çaldı.. Tekmeledi.. Ve dahi bütün bir mazinin yüzüne tühhh dedi.. Hatta atalarımıza sövdü.. O muntazamlardan muntazam inanç sistemimizi hafife aldı.. An'ane ve geleneklerimizle alay etti.. Cihan hakimiyeti uğrunda ortaya koyduğumuz bütün hamleleri bağilik saydı.. Ve can alıcı hasımlarımızı güldürme adına tarihi mefahirimizi bir komedi gibi yorumladı ve seslendirdi... Allah'a imanı boş bir teselli ve aldanmışlık, ibadet ü taatı ömrü, zamanı israf, aşkı şevki hezeyan, ruh köküne bağlılığı nostalji sayan bu çarpık felsefe, eskiden tevarüs ettiğimiz her şeyin suratına kelebek gibi ucup arılar gibi soktu ve "eskiyi unut, yeniyi tut" nakaratıyla gönül dünyamızda mana köklerimizin zeminini paramparça etti...

Şimdi eski ve yeni de nerden çıktı canım demeye getirdiğimi sananlar inanın aldandı. Eski öyleydi yenide de benim “nimet” sizin “şeytan” (MSN) saydığınız bir program vardı. Evet her şey sizinde dediğiniz gibi bir “tıktan” ibaretti, bir dokunmayla gözümün önüne haramı bir dokunuşla helali getirebiliyordu.. Bazen anamla görüntülü konuşturuyor bazende babamın gözünün yaşını saklayıp yazısıyla özlemini gideriyordu, bazen bir yar aradı bazen bir yoldaş.. Yazınızı okuduğumda bir ara beynimin üstüne oturmuştum MSN'yi acil kapatıp 3 saat boyunca sevdiğim insanları görmezden gelip kendi garıma çekilmiştim. Sonra iç muhasebemden çıkanları paylaştım sizinle zira MSN programı şeytan değildi şeytan olan bir masa, bir monitör, biraz kablo ve biraz da boş zamanın içerisinde mutlu olmak isteyen adi nefsimdi. Evet şimdi şeytan mı oturum açtı? Yoksa nimet mi kaçtı? Acaba MSN nefsin elinde duran bir araçmıydı yoksa cidden şehvet torbaları insanlara şeytanlık mı yaptırıyordu.. ben cekimserim iki düşünce belirdi birisi eskiydi birisi yeniydi. Ben ne senin dediğini inkar ederim nede MSN'ye şeytan derim işte nefsim şeytan MSN'nem sadece MİKROPSOFT’un yaptığı bir nimeti…

Halen şeytan diye inananlar lütfen şeytanına sahip olsun… Sağlıcakla kalınız efendim, ALLAH razı olsun sizden!

bu konu herkes gibi benim de zihnimi meşgul ediyor epeydir, ve herkes gibi ( ya da sadece kendim gibi ) benim de biraz içinde olduğum bir durum. yeniden düşünmeyi ve daha iyi anlamayı sağlayan bu yazınız için teşekkür ederim kendi adıma. genel bir söylemle; "her şeyi iyi gibi kötüye de kullanmak mümkün" denebilse de, şahsen sanal ilişkileri ve bilhassa msn nevi chat'ırtıları eninden sonunda kötüye diye yorumlayanlardanım..

ama şu nokta çok önemli bence: kişi gerçek yaşantısından ne ise, ne yapıyorsa, nasıl yaşıyorsa.. internet alemindeki varlığını da bu prensiplere dayandırdıktan sonra iyi tarafa daha yakın olur.. doğrusu bana sanal ve gerçek diye bir ayrım da anlamsız geliyor.. çünkü her şey gerçek, herkes gerçek, sevabıyla günahıyla cennet ve cehennem kadar gerçek her şey..

************
her şey bir tutam mavi uğrunaydı, biraz gökyüzünden, biraz denizden , biraz da kalbimizden bir tutam mavi içindi her şey...

Çalışması gereken yerde çalıştırmadığımız şu beynimizi, bazen ne de güzel çalıştırabiliyoruz; özellikle bahane bulma konusunda.. Msn ortamını iyiye kullanmak diye bir bahane olamaz. İnsan kendini kandırır ama bilmez ki aslında kendini kandıran, sözlerine kulak verdiği şeytandır.

Ve herşey insanın iradesindedir. Ve O(c.c.)'nun tarafından sevilmemek korkusu her hücreyi sarmalı, hatta olanca kuvvetiyle sıkmalıdır.

ey insan!

ey müslüman!

titre ve hayata dön! hayata, kendine, mahallene, ailene... buralarda tebliğ yapılmaz, vatan millet kurtarılmaz.

ve Allah'ım bizi kendimize getir, bize kendimizle yüzleşmeyi nasip et... bize güç ver!

Allah'ım bırakma ellerimizi.

sorumlu tutulmak için bir şeylerden o şeylerin akışını değiştirebilecek bir başka şeye ihtiyacı vardır insanın.iradedir bu.insanın insan olma durumu .ahlak din erdem vs gibi değerlerin zıtlarıyla beraber bulundukları yerleri tayin edebilme yetisi.peki nasıl kullanmalıyız bunu?nerde ve ne için kullanmayılız vs vs.
irade bir şeyi toptan reddedecek kadar karşı konulmaz bir güç müdür elimizde ,kategorize etme yetisinden mahrum mudur,sınırı bilme bilincinden uzak mıdır,içinde yaşadığımız çağa ayak uyduramayacak ve bunu algılayamayacak bir şey midir.öyle ise bu çağda yaşayan birey olarak sorumlu tutulacak olduğumuz bir şey değildir hiç.değilse bize ne gerekir.sanırım aydın bir bilinç.entelektüel bir kimlik,zihin eforu ve sürekli dinç bir beyin...peki bunlarla bize gerekenlerle ne yapabiliriz..ve yine sanırım şunları yapabiliriz ve dahi yapmalıyız hülasa şöyle bakmalıyız..evet internet,msn,tv vs bunları hayatımızdan tamamen elimine etmek yerine ki bu tutum iradeyi kontrol edemeyip tamamen devre dışı bırakmak manasına gelir ,aksine içinde bulunduğumuz çağın bu getirilerini doğru ve net bir akılla kavrayıp nerde ve nasıl kullanacağımıza karar vermeliyiz.
kategorize edebilmeli,bir noktada durabilmeliyiz.irade denilen kuvvet te bir nevi freni değil midir insanın?evet sorumsuzca kullanıldığında teknoloji zaman kaybıdır israftı ve bu haramdır fakat zamanı israf etmenin tek yolu bu mudur.haksız bir direniş midir teknılojiye,ya da yenilikleri kabul edemiyecek bir ilkellik mi yatar bunun temelinde..

en anlamadığım kısım bunun kişileri harama götüren bir yol olduğu hususudur.kişi kendini harama götürebilecek riske sahip her durumu iyi olma iyi sonuçlar alabilme ihtimali de olmasına rağmen hayatından çıkarmalı mıdır.nedir bu?gündelik hayatın her noktasında karşımıza çıkan iki yol yok mudur ve bunlardan biri hatalı iken diğeri doğru değil midir.bizim aslolan görevimiz bu yollara arkamızı dönmek mi yoksa elimize verilen kuvvetle cüzi irade ile doğru olanı seçip orda yürüyebilmek midir.eğer iradeyi fiiliyata geçirmekten bu denli ürküyorsa birey sosyal hayatın içinde zaten hiç yer almaması daha iyi bir seçenek olmaz mı?
ikinci takıldığım husus şu seslerin,bakışların iletilemiyor olması bu sebeple sanki haramın engellediği ama bunun sadece bahane olduğu mantığıdır.sesler iletilse bakışlar görülse ne olur???konuşma ve görme yetisi bize sadece hemcinslerimizi görmek ve onlarla iletişim kurmak üzere mi verilmiştir..falandır filandır..
diyeceğim o ki:haram ve helal çizgisini insanın algılamasını sağlayan da iradedir onu nerde ve nereye kadar kullanacağının tespitini yapmasını sağlayan da iradedir.o halde kontrolsüz bir güçmüş muamelesi yapmadan iradeye şunun bilincine varalım:ne tv ne internet ne msn değildir bizi günaha sokan ya da sevaba.niyet ve irade üzerindeki hakimiyettir.sosyal bireyler olduğumuz unutmayalım lütfen ve iletişimden,yeniliklerden bu denli korkmayalım..telepatiyle haberleşme icat edilene kadar en azından...

saygılar efendim saygılar...

selamdan sonra,

internet hayatımıza o kadar hızlı girdi ki nedir nasıl zaptedilir kısımna fazlaca kafa yormadan sahipleniverdik işte.
ve sınırsız bilgi hakkını kullanmak adına bazan olmadık yerlede bulduk kendimizi. ve zarar verdik kendimize. internet başına oturup da faydalı şeylerle meşguliyeti olan kaçımızdır acaba?
burda demek istediğim şu: internet sınırsız bir güç olarak hayatımızda yer alacaksa olmaz olsun.

ve evlere internetin sokulmaması gerek diye düşünüyorum. zaptetmek ne kadr fayda verir ki?
en kallavi güvenlik ve filtre programları bile bi yerde işe yaramaz konuma geliyor.
bir arkadaşın anlattığı: daha önce hanımla oğlumla oturur muhabbet ederdik rvde akşamları. şimdi iki haftadır internet aldık eve. orası burası derken üç dört saat gidiyor. oğlum kızıyor, hanım kızıyor.
gönllerini alıyorum ama yine de masanın başına geçmeden edemiyorum. belki bilgisayr öğretmeni olmamdandır.

iyi o bilgisayar öğretmeni işi var. ya bizim. herkesin kendince yapacak birşeyleri oluyor zaten.
kontrol altına almaya çalıştığımız internet bizi kontrol altına alıyor vesselam...
___________________________________________
Diz çök ey zorlu nefs, önümde diz çök!
Heybem hayat dolu, deste ve yumak.
Sen, bütün dalların birleştiği kök;
Biricik meselem, Sonsuza varmak...

sözler fikir kalıbına gayet güzel oturmuş...