Sevgili Nuh Kardeşim,
Öncelikle bir Mustafa Kutlu kitabı üzerine kısa bir analizi bizimle paylaştığınız için eyvallah. Ben bir iki şeye temas etmek istiyorum..

"Acaba Kutlu en iyi metodu bulmaya mı çalışıyor?" Aslında, Mustafa Kutlu en iyi metodu aramıyor. Mustafa Kutlu, yaygın tabirle "nabza göre şerbet vermeyi" ve "işi kılıfına uydurmayı" biliyor. Nasıl mı? Şimdi, kitabın ismine baktığımızda "Menekşeli Mektup". Mektup motifi var. Zannımca, Mustafa Kutlu kitaba ismini veren hikayeye en uygun üslupla, okuyucu şaşırtmasına rağmen, okuyucuyu farklı ama etkileyici bir havaya sokuyor. Mektup havasına... Mektup iki kişi arasındaki sırları, özel paylaşımları ihtiva eder malumunuz. Derinlerden şöyle sesleniyor, belki de farkında olamayacağımız kadar sığ bir yerden Kutlu: Ey okuyucu, size bir mektubum var. İsimle içeriği mükemmel bir şekilde bağdaştırmış Mustafa Kutlu. Bu hikaye ve Kutlu hakkında da birçok şey yazılabilir. Sözü bağlamak gerekirse, Mustafa Kutlu bu işi biliyor..! Okuyucunun canının tutunduğu damarı çok iyi biliyor ve işi fazla uzatmıyor. Yoksa, Mustafa Kutlu 20 seneye yakın, belki de daha fazla süredir yazıyor ve nerde ne yapacağını, kelimelere ve dolayısıyla okuyucuya nasıl nüfuz edeceğinin (sade bir şekilde) bilincinde olarak bu işlevine devam ediyor. Selam olsun bize her eylül ayında hüzün ağırlıklı şifalı kelimeler sunan Üstad'a.

Baki selamlar..

Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden,/Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden. Yahya Kemal Beyatlı

Arkadaşlar bu yazı tam ortaokul öğrencilerinin dönem ödevlerindeki özetlere benziyor. Girişte kitabın künyesinin veriliş tarzından hikayelerdeki olayların özetlenmesine, alıntı ve yorum bölümüne dek baştan sona vasat bir format içinde biçimlenen sığ bir yazı bu.

Okuduğumuz bir kitap üzerine bu tarz bir yazı yazmaktansa okuduklarımızı kendimize saklamamız daha doğru olacaktır kanaatindeyim. Çünkü bu tarz yazılar ne kitabı okuyanlara artı bir şey söylüyor ne de kitabın âlemine henüz girmeyenlere bir çekicilik, davet ve merak hissi aşılıyor.

Hem içerik anlamında hem de üslup ve anlatım teknikleri adına konuşulacak, tartışılacak birçok konu var sözü edilen kitapta. Fakat bu yazı onların kıyısından köşesinden dahi geçmiyor, geçemiyor.

Yazan arkadaşı hiç tanımıyorum ama bu tarz kitap yazılarına olan alerjimden dolayı yazıyorum bunları. Lütfen fazla kızmasın. Ya da yazsın ama burada değil ödev siteleri vb gibi daha doğru mecralarda yayınlasın böyle şeyleri.

AGU

Namaz nasıl kutsaldır. Mustafa Kutlu'dur.

Mustafa Kutlu'yu anlatacak en iyi cümle kanımca budur.

Mustafa Kutlu hikayelerine yaklaşırken tüm fazlalıklarını üzerinden atar insan. Asla önyargı denilen şey neyse o bulunmaz üzerinde. Silahsızdır, arkası yoktur okuyucunun. Gidip sığınacağı bir merci yoktur. Dahası buna ihtiyacı da yoktur.

Mustafa Kutlu bir insanı köşeye sıkıştırmışsa mutlaka ona bir merdiven bulacak ya da elinden tutup duvardan atlatacaktır. Yani bu anlamda okuyucunun sığınağı yine kaçtığı olacaktır.

En azından benim için böyledir...

Son kitap; Menekşeli Mektup da böyleydi. Zaman zaman Kutlu, "ey okur" diyerek okuru tokatlıyor. Ama nasıl tokatlama?..

Hani küçük bir çocuğun -şaka olsun diye- yanağına dokunurya büyükler... İşte tam böyle bir tokatlama.

Vel-hasılı kelam Mustafa Hoca yine yaptı yapacağını. Chef'ten sonra Menekşeli Kitabı ile okuyucusuyla buluştu.

Allah ondan razı olsun!
Zaten tek derdi de buydu.

selamdan sonra;
yazınızı okudum; ama açıkçası yazınızı açtığımda bir değerlendirme-kritik yazsı hüsnü zannı ile açmıştım. sadece bir kitap tanıtımı yapılnış... eh yerine göre iyi de olmuş denebilir, çünkü kitabı eline almamış biri en azından fikir sahibi olabilir..
yazıya böyle bir başlangıç olabilirdi bence: yani sadece tanıtım gibisinden...
___________________________________________
Hoşca bak zatına kim zübde-yi alemsin sen
Merdum-u dide-yi ekvan olan ademsin sen