Tanıdığım bayanların çoğunda ütopik düşler kurmak konusunda fevkalede bir yeteneğin varlığını tespit edeli uzun zaman oldu. Bu tür konularda hümanizm'den, romantizm'den, nihilizm'den birer kaşık alıp ve eğer müslümansa, islami hammaddeden örülü bir tas'a doldurmakla yetinmeyip etrafına boş gözlerle bakanlar beni ilk saniyelerde cezbettiysede ilerleyen dakikalarda realiteden bir takım doktrinler aklıma dank etmeye başlayınca, bu cazibe kendisini "kardeşim, sen uzayda mı yaşıyorsun" sorusunu sordutmak isteğiyle değişiverdi.

Felsefeyle, edebiyatla işi olmayan ben -cahil demenizden korkuyorum-, düz bir insan olarak geniş ve dar kafalara -insan beyin der- getirdiğiniz kısmi doğrulukları ve ama bununda şusu kötü diye betimleyen profesörü kötü bir falcıya benzettim.

Ya bu Prof. realiteden habersiz yahut öğrencisinden menfaat sağlamak amacıyla -belki öğrenci militandır- verdiği bilgilerle çocuğu biz, siz, onlar ve dahi bunlar kavgasından arındırarak ot gelip ot gitme ideolojisinin saflarına katmak istemektedir.

Tabi ki duygusallık çekici bir şey. Ama yanlış yerlerde kullanmak bazen böyle iticilik kazandırabiliyor. :)

"biz"imiz yoksa niye yaşarız. biz oluğumuza göre onlar da var. nitekim biz varız ve onlar da var!

onlardan biriyle karşılaşırsak; siz diye hitab etmemiz gerekir ona. kendimizi diğerleri karşısında konumlandırmaktır bu. biz ancak böyle anlamlı olabiliriz çünkü.

biz yoksak bizim mahalle de yoktur! :)

Profesör, hızlı adımlarla kaçısına netlik kazandırırken ansızın duruverir... Kıyafetindeki tüm cepleri iyice yoklar ve cinayet mahalinde kendinden izler taşıyan bir eşyayı unutan suçlunun psikolojisiyle sarsılır. Küçük not defterini unutmuştur! Artık, az evvel hızla terk etmiş olduğu sınıfa, ve tabii söyledikleri üzerinde hala kafa yorduğundan emin olduğu sevgili öğrencisinin yanına dönmekten, onun zihnini kurcalayan sorular yağmuruna şemsiye olmaktan başka çaresi kalmamıştır. Ne de olsa, sevgili öğrencisinin bundan sonraki yazılarının merkezini oluşturacak, zihnindeki soru kümelerinin sınırlarını genişletecek ve kendi benliğinden izler sunacak bir çok ‘giz’ o küçük not defterinde gizlidir.

Profesör, ‘Bir cümle ile dikkatini dağıtıp defteri ele geçirebilmeliyim’ der, sınıfa doğru hızla yol alır. Sınıf kapısının önüne geldiğinde zihninde son provasını yapar ve kapıdan bir yıldırım hızı ile içeri girer.

Öğrencisinin mutlu şaşkınlığından da yararlanarak hemen şöyle der:

‘Kıymetli kızım, şunu da iyi biliyorum ki bizSiz hayat biraz yavan olur...’

Bu sözden sonra neler oldu bilemiyorum...

Profesör not defterini ele geçirebildi mi?

Defterinin okunmadığından emin mi?

Okunduysa, not defterinde neler yazıyordu?

Neler oldu, neler bitti..?

Önümüzdeki günlerde öğrenebiliriz belki...

selam ile;
"siz" ve "biz"den gayri bir de "onlar" vardı sanırım. eğer olmamış olsa "ben" "sen" "o" zümrüd-ü anka mesabesinde olurdu ki "üçüncü tekil şahıs"ı mücessemleştirmek zora girerdi.
"onlar"ın varlığına ilişkin kuvvetli kanıtlar "lar" ekinde içkindir. bu yüzden sartre "cehennem başkalarıdır" yargısında bulunmuştur.
insan uzmanı "profesör"ün analizleri de bana pek sığ geldi. bu sığlığın, uzmanın -exper dahi denebilir- "profesör" oluşundan kaynaklandığı apaçıktır. bir prof olsun da sığlığın ötesine geçebilsin duyulmuş değildir. dolayısıyla "sığ"lık mazur görülmelidir... elinize sağlık.. hürmetler..
cemal çalık

Geniş kafalılar kısmında dikkatimi çeken bazı noktalar var. Öncelikle, geniş kafalılar cümlelerle desteklenirken, dar kafalılarla geniş kafalıların aynı anlama geldiğine veya kullanıldığına dair anlam çıkardım(vehmettim). Bu durum, ihtiyari mi gayri ihtiyari mi, bunu elbette yazarı olarak size sormak lazım Sayın Yollardagezer. Mesela, kendi doğrusu yoktur cümlesi kullanılmış geniş kafalılar için. Bu da bir dogma sayılabilir. Tabii, paragrafın devamına bakmak lazım önce.(Ters köşe olduğum noktalardan biri bu kısım) Yanar döner tipler olduğu vurgulandığından, geniş kafalılarla dar kafalılar arasına başarılı bir şekilde bir ayrım çizgisi çekilmiş. Ve, örnekleme ile de (çiçek toplama) çizgi iyice keskinleştirilmiş. Başkasının benliğinde kendini tanımlama şeklinde de hitama erdirilmiş geniş kafalılara ait paragraf. (Hayran oldukları tek olgu siz’dir cümlesi ile)

Şunu itiraf etmeliyim ki; son paragrafta da ters köşe oldum Aysun Hanım. Her ne kadar, yazının girişinde ve bitişinde aynı cümleleri kullanmış olsanız da, yazının koridorlarında ilerlerken, hayal ettiklerim, tahmin ettiklerim yazının sonunda tamamen boşa çıktı. Bölmek tabirini yazının başında bir yere koyamamıştım. Sonunda ise, yazının akışından farklı bir mecrada buldum kendimi. Hazırlıksız yakalandım diyebilirim.

Buraya kadar yazdıklarım laf-ı güzaf kabilindendi. Evirip çevirdim lafı. Özetlemek gerekirse; kutuplaşmanın ne kadar zararlı birşey olduğunu “tereyağından kıl çeker” gibi, geniş-dar kafalıların ışığı altında, sonuç cümlesinde ustalıkla özetlediniz. Tebrik ederim

Elinize ve gönlünüze sağlık..

Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden,/Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden. Yahya Kemal Beyatlı