“çağlayan akarsular
denize karışınca
seslerini keserler…”

Çevik’e.. (!)

bana ahlaksız diyen ey birinci zar !
usul usul soyacağım sizleri, öz’e inecek
ve efendi gibi besleneceğim

edebi edebsizden öğrenen fevkalbeşerdir
dem vurduğum nokta
cüssemin hüzünlere hamak oluşu yeni değil
bir gün konuşacak olursam
sadece sessizlik diyeceğim
âh, fincan oyunu sahipleri sizi !
yüzüğün yerini biliyorum
söylemeyeceğim
oyuna devam

ufkunuz çakır
hâliniz falso
nefsiniz hamarat
ne ki işgal altında beyim !
kilerinizin yağmalanmadık yeri kalmadı
hoyratlığınıza üzülmeli miyim ?

âh ki ah
fingirdeklere bulaştı, ehil insan derken gönül
usûl bilen karıncalara sizden fazla hayranım
yüreği ıssız bir şehir kadar kırgınım size
uzağa ulan, daha fazla uzağa !
size yanlış öğrettiler
dağ dağa kavuşur
dağdağa !

duydum, saydım, kandım, sandım
geldim, değdim, yandım, gittim
yazdım, çizdim, tattım, gördüm
ve bıçkınlığınıza efeliğim dedim
gayrı susuyorum, susuyorum