Aralıklar Dergisi’nin 9. sayısı aralık ayında çıktı.

Hedef tüm âlem, amaç gönül birliği.. öyle geçiyor aralıklar dergisinin kapağında.

Zıtların birliği dergisi olarak bilinen aralıklar, her yönüyle farklı bir dergi.. oluşturulan dosya konularıyla, konuların işleniş farklılığıyla, farklı kişilerin katılımıyla ve kapağıyla, kapak tasarımıyla, kapaktaki çizimiyle, logosuyla velhasıl her yönüyle farklı bir dergi..

Yıllarca hep aynı yapıda dergiler gördük: değişime kapalı, havası olmayan ve canlılığı olmayan bir sürü dergi. Aralıklar dergisi öyle değil; tepeden tırnağa canlı bir dergi.. çünkü farklılık var, özgünlük var. Öyle bir özgünlük ki, taklit edilemeyen bir dergi. çünkü mana var, mana olduğu için de dergi tükenmiyor, bitmiyor. Aralıklar’da kişi kendini okuyor, farklılıklar arasında farklılığını görüyor.

Zıtların birliği dergisi Aralıklar, zıtların bir noktada toplanması ve sinerji anlamına geliyor. Dergideki dinamik gücün farklılığı da oradan kaynaklanıyor. Mesela Sait Ekinci’nin “insanlık gri noktada var olur, o bir noktasıdır” adlı yazısı renklerin âlemdeki denge noktasından hareketle zıtların da nasıl bir denge oluşturacaklarına dair ip uçları vermektedir. Çünkü kapaktaki ve logodaki siyah renk karanlıklar âlemidir ve dışı sembolize eder, klişeleşmeyi sembolize eder, kaosu sembolize eder; beyaz renk ise iç âlemi, özü ve maneviyatı sembolize eder. Tek başlarına bir anlam ifade etmekte güçlük çeken Beyaz ve siyahın, dolayısıyla bu renklerin taşıdığı manaların, bir noktasında buluşması hem anlamı ve dengeyi ortaya çıkarmakta hem de ikilemleri ortadan kaldırarak asıl zıtların birliğini anlamlı kılmaktadır.

Bu farklı ve anlamlı çıkışına paralel olarak, âlemdeki karmaşanın ve kaosun nasıl çözümleneceğine dair güzel ip uçlarını da içeriyor Aralıklar. Hedef tüm âlem sloganıyla çıkış yapan aralıklar dergisinin üstlendiği denge rolü, büyük bir çerçevede anlam oluşumunu vurgulamaktadır esasen.

Farklı bir dergi dedik ve taklit edilemeyen bir dergi dedik. Yüzyılın hastalığı başkasından al yazıya aktar, kopya çek taklit et dönemi sona erdi, Aralıklar yaraya neşter vuruyor: aralıklar dergisinde kişi kendi ayakları üstünde kendisi durmaktadır. başkasının önemli sözüyle var olmaktansa kişinin kendi yanlış sözüyle, düşüncesiyle kendi ayakları üstünde durması daha önemli ve daha sahici. Bu da kişinin kendine ait cümlesini bulma yolunda atması gereken en önemli adımdır. aralıklar dergisini canlı kılan nokta da burasıdır zaten. Her kişi canlı canlı kendi gerçeğini yansıtmaktadır, böylece süslemecilik ruhuyla gelen karmaşalar ortadan silinmiş olmakta, mana ön plana çıkmakta ve dergi/ayna değerini kazanmaktadır.

Dengenin bozulduğu bir dünyada gri noktada var olmak çok önemli. Neden yaşadığını bilmeyen bir varlık, ancak bir anlam çerçevesinde yerini bulur, kendini ve yaşamını çözümler, bu da bir noktasıdır. bir noktası bilindi mi karmaşalar yok olur, anlam ve hikmet ortaya çıkmaya başlar. Sait Ekinci’nin yazısı tam da bu bağlamda anlamını kazanmaktadır.

Muhammed Öner’in kapakta yer alan “sen sarraf olmazsan ben beş kuruş etmem” sözü ise esas dengeyi ve gri noktasının tam kalbini oluşturmaktadır. herkesi sorgulayan ve dönüşüme uğratan söz de budur. Çünkü herkesin varlığı zıddıyla anlam kazanır, ortaya çıkar. bir kişinin zıddı olmazsa o kişinin ne anlamı olabilir ki! zıtların birliğinin anlamı tam da buradan kaynaklanmaktadır. bir hamal hayattan dışlanmışsa, bir profesörün söyleyeceği söz de bir anlam ifade etmeyecektir. Nasıl oluyorsa herkes profesörün tarafını tutmaktadır, oysa bir hamalın sözlerinde gizlenmiştir çağımızda anlam. Diğer yandan profesörü var eden de hamaldır. Hamalın konumu, hepimizin konumunu belirleyecek güçte ve önemdedir. Bu bağlamda Aralıklar son sayısında bir hamal Abdülkerim Elmas ile özel bir söyleşi gerçekleştirmiş. zıtların birliği bu, denge bu, sarraflığı bilmek de bu…

Aralıklar dergisi böyle bir ayna..
O âlemin aynası…
Bir dergi… gerçekten dergi… Van’dan….