Bazı sözlerin, şiirlerin, hikayelerin, yaşanmışlıkların ardından birşeyler ifade etmeye çalışmanın çok da bir anlam ifade etmeyeceğini düşünüyorum (kendi adıma). Ayşe hanım çok güzel, duygu yüklü bir yazı kaleme almış, tebrik ediyorum ve sözü Shakespeare'e bırakıyorum:

''And the rest is silence!''

Merhabalar Ayşegül Hanım,

Genelde yazının akışına göre gitmek daha makul geldiği için burada da bu minval üzere yorum yapacağım... Önce biraz eleştiri.. Yazıya çok güzel başlangıç yapmışken, duygusal bir havaya girmişken, bir anda 220 volt elektrik akımına kaptırıyorsunuz okuru, "ikinci bakış şeytandandır" vurgusuyla. Yazılarınızda şeytan vurgusu çok fazla dikkat çekiyor bu bağlamda. Daha en başta güzel giriş yapılan bir yazının henüz başlarında şeytan okuyucunun ruhuna batırılıyor yani (Şeytan oturum açtı yazısında da bu biraz böyleydi. Gerçi o daha farklı bir yazı idi. Farklı ele alınmalı). Adı geçsin istemediğiniz şeyi, yazının içinde eritmelisiniz zannımca. Yazıyı sevimsizleştirildiğini düşünüyorum bu vurgunun. Şeytan, yazı dinamikleri içinde konuşuyorum, yazının içinde saklanmalı ve okuyucu bu hissi satırlar arasında ilerledikçe hissetmeli. Mesela; “ikincisi şeytandandı” ibaresi yerine, “İkincisinin gelmeyişi/olmayışı hayadandı” diyebilirdiniz.

“ve sen onları bir köşeye çekilip ve kaşlarını indirip, içine çeker gibi okurdun..” bu ibarede içine çeker gibi okumak, fazlasıyla depresif veya başka birşey. Sigara içmeyi çağrıştırdı bana. İçine çeker gibi’nin yerine daha güzel bir kavram bulunabilir. Her ne kadar ben ve tüm okuyucular vurgunun neye olduğunu anlasam/anlasak da. Ama akabinde gelen “bu tabloyu inancıma önsöz yapar saklardım...” çok vurucu bir cümle olmuş. Yerini bulmuş.. Aynı başarı, “seni harekesiz okurdum” da da var ama harekeden sonra sessizin kullanılması biraz fazla gibi durmuş.. Bu tabii fazla ayrıntı. İhmal edebilirsiniz bu cümleyi.

“……..eminim şimdi de peygamber ahlakıyla ahlaklanmış,” bu cümleyle başlayan kısımda da, Dursun Ali Erzincanlı’nın “Gelseydin” isimli şiirinden esintiler hissettim. Acaba yanılıyor muyum?
Ve sonuna geldiğimde yazının “.. günaha dönüşmemiş aşklar var” yine yazıyı sevimsizleştiren bir vurgu bence. Şeytan çok aşikar kullanıldığı gibi, günah da aşikar kullanılarak, yazının hafif bir meltem gibi esişine darbe vurarak bir fırtınaya sebep oluyor. Bunlardan kaçınılmalı diye düşünüyorum..
İfade etmek istediğim durum, sonda verilen hadis-i şerif’te yerini buluyor diyebilirim. İfade ederken, naifliği elden bırakmama..

Herşeye rağmen yazıyı beğendim. Akıcı, içten ve bütüncül bir yazıydı. Tebrik ederim. Gönlünüze, bileğinize sağlık..

Baki selamlar..

Not. Öyküde geçen kırmızı kitaba takılan arkadaşlara şunu ifade etmek istiyorum Sayın Genç'in affına sığınarak. Yazıdaki bu kırmızı kitaplı kısıma vurguda bulunmak, üzümü yemekten ziyade bağcıyı dövmek niyetini taşıdığından yakışıksız buluyorum bu tür vurguları. Ve yazarın emeğine de saygısızlık olarak görüyorum. Kaldı ki, böyle şeylere odaklanmak, edebi kaygıdan ziyade farklı şeyleri çağrıştırıyor. İnsan, duruma göre konumlanmalı şahsımca. Oysa konuşulması gereken, yazının edebi değeri varsa mantıki hataları v.s. İçindeki kırmızı kitap değil..!

Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden,/Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden. Yahya Kemal Beyatlı

Yorum yapmadan önce; şiddetle ve de ısrarla teşekkür etmek istiyorum.... Her haliyle su gibi bir yazıydı, hızlı hızlı yudumladım, boğazımda takılı duran onca düğümün üstüne iyi geldi doğrusu...

Kırmızı ciltli kitaba da, ikinci bakışın şeytandan olmasına da takılmadım, "çünkü sen O'ndan bahsederdin" cümlesi yeterince açıklayıcıydı meramı anlatmada. O'ndan bahsediyordu ya işte, alnındaki secde izleriyle nişanlıydı ya, daha ne olsundu... Aynada başörtüsünü düzelten kız, şimdilerde kapı önlerinde başörtüsünden çıkardığı iğneleri saplıyor öncelikle yüreğine ama aşkı da hala dipdiri sızlıyor iğnelerle sabitlendiği yerde...

Yani diyeceğim o ki; Ayşegül abla, bu yazı bana ithafındır, anlamam ben, fena halde alındım (üstüme) :) demleniverdi olgunluğum, sımsıkı sarıldım, bastım bağrıma her cümlesini haberin olsun...
Eksik olma hiç olur mu, böyle tamken iyisin :)

Bu arada Genç Dergi'deki yazılarından da her ay nasiplenecekmişiz duyduğuma göre, allah mübarek etsin inşallah takipteyiz..

Muhabbet ve dua ile...

“Tuğyan olan yerde tufan kaçınılmazdır!”

sevgili Aise,
yazilarin yureklere ugruyor,
selam ve dua ile.....

''Ders kitaplarının arasında mutlaka kırmızı ciltli, sarı yapraklı kitapların olurdu cep boy... ve sen onları bir köşeye çekilip ve kaşlarını indirip, içini çeker gibi okurdun.''

Bir kez daha okuyunca fark ettim. Burada da AŞK'ın bir başka boyutu gizli.
Bu aşkın açtığı pencerelerdir belki de bir kalbi diğerine yakınlaştıran.

''Aşk, bir kitaptır kalp şeklinde.'' Cemal Cuma

Bir kez daha, OKUmanın önemi... ve bir kez daha OKUmanın, önemi tabii ki.

"telaffuz edilmemiş isimler, günaha dönüşmemiş aşklar var…Selam olsun onlara…"
Ben de selamlıyorum onları, selamın en yücesiyle...

vazgeçtim, "yok olma zamanı şimdi..."

kulağımda bir türkü, ağzımda ilk cümlesi... agir ketiye...