Arkadaşlar, ismi temayüz etmiş birisinin ölmeden önce son olarak söylediği söz babından kayda geçen " haydi ruhum kalk gidelim " cümlesinin kime ait olduğunu bilen varsa lütfen iletsin.

İyi ki bu açıklamayı yaptınız ve son anda boynunuz vurulmaktan kurtuldu ! darısı başımıza. Olmasa da sağlık olsun. Gerçi kesik başa sağlık gerekmez ama. Hem, şeriatin kestiği parmak acımaz derler.

AKL-I BAŞINDA ve ilme vakıf olduğu halde, o günkü yönetim tarafından Hallac-ı Mansur'un katline sebep olan sözü tasvip eden hiç kimseye rastlamadım doğrusu. Katline karşı çıkanlar oldu zira sözünü tevil etmeden onaylayan olmadı. Varsa da ben duymadım. Ancak Vahdet-i Vücut fikriyatı dolayısı ile sözü tevil edilebildi. Aynen " taptığınız ayaklarımın altında " cümlesinde olduğu gibi.

Aslında CAN HAVLİYLE yazılmış malum cümlenin sadece bir atıf babından sizin anladığınız gibi anlaşılmasını hiç istememiş değilim. Biarzcık da olsa arzuladım bunu. Yalanı sevmem itiraf edeyim... Herkesin hayatında özel anlar olur değil mi? Yok demeyin sakın. Derseniz de bir şey demem, alışığım buna.

Ancak asli kastım kelime manaları olan 'Hallaç! yani un ufak edilmiş,dağılmış; ve 'Mansur' yardım edilmiş üzerine idi. Hem başlık için seçtiğim kelimeler boşuna mıydı ! Adam meczup işte, söylemiş. O'nun penceresinden görülen böyle. Biraz empati yapın diyeceğim ama, empati ancak bilinebilen şeyler içindir.

Bir de Hallac-ı Mansur Mevlevi değil di değil mi? Yoksa öyle miydi. Pek iyi bilmiyorum da.

Yahu, genelde olduğu gibi, yazımın içinden yine bir cümlenin seçilerek eleştirilmesine biraz üzüldüm ama, haksız da değilsin ki. Hallac-ı Mansur'un başını alan bizim başımızı ağrıtmış diye sızlanmayı yakıştırımadım kendime.

Merhaba Gurbet Kuş'u; merhaba !

Çöktünüz demek. Meczup bu; manalarından biri deli olsa da, bir diğeri de cezbeye gelen demektir. Bu çöküş inşallah, hayırlı bir dirilişe gebedir. Temenni edin ki böyle olsun.
Sizi Ömer Faruk Tekbilek'in albümünden " İstanbul " isimli çalışma ile karşılamıştım, yine aynı albümdeki " I love you " ile de uğurluyorum. Red Skies'i mi seçsem, yoksa her notası ile bana İstanbul'u ve aşkı anlatan bir Laço Tayfa entrümantali mi olsun diye düşündüm zira yazı ile olan bütünlüğü babından bunu uygun gördüm. Buram buram hüzüm, buram buram platonik aşk yada firak kokuları salıyordu burnuma. Hatırlarsanız şayet, gidişinizin hangi fonda olacağına işaret etmiştim, beni yalancı çıkartmamışsınız anlaşılan. Öyle işte. Şu anda sizin için bu çalışmayı dinliyorum !!!

Size yüzününe bakarak bir hoşgeldin edemediğimiz gibi, giderken güle güle de diyemedik. Kusurumuza bakmayın zira bunda bizim bir suçumuz yok. Diledik, hava şartları müsaade etmedi. Sonra da böyle bir durum oluşmadı. Biz de misafir sayılırız efendim ne yapalım. " Misafirem. Vücud-u şehrinde misafirem ". Mal sahibi mülk sahibi, kimdir bunun ilk sahibi. Siz orada, biz burada misafiriz işte.

Üzüldünüz demek. İnanın ben de üzüldüm. Belki de sadece sizin için :) Bu toplantıya/kavuşmaya iştirak etmek dileyenler arasında, zahiri olarak da olsa Gurbet'i en güzel siz temsil ediyordunuz çünkü. Belki de böylesi daha hayırlı idi.