Daima baş ucunda yanan bir mumla çalışır, çok kahve içermiş.

Müthiş bir hırsla çalışan Balzac, ''Her gün şu kadar yazı yazacağım!'' diye kendini şartlandırırmış. Şu ya da bu sebeple hedefine ulaşamazsa, sayıyı tamamlamak için önceden yazdıklarını kopya edermiş. Böylece formunu kaybetmeyeceğini düşünürmüş.

***********************************************
*Haya hissi kadının ta kendisi değil midir zaten?

*Acıların en güç bastırılanları en gizli olanlarıdır.

*Sevmek, bir başkasının hayatını yaşamaktır.

*Siz dürüst bir insan olduğunuz için hayatta başarılı olursunuz. Allah adildir.

*Nefretler fikirlerin değil, mizaçların çarpışmasından meydana gelir.
*******************************************************************
_______________________________________
Alıntı: Balzac'tan Ruha Dokunan Düşünceler

Az evvel gazetede gördüm, TYB 2006 Ödülleri açıklanmış. Sonuçları TYB İstanbul Başkanı Ali Ural'la ilgili bu duyurunun altına girmek uygun olacaktır. Yeri gelmişken, TYB İstanbul Yönetim Kurulu Üyesi olarak sunduğum listedeki Hikaye, Şiir ve Hatıra dalındaki adaylar dışında ödül kazanan bir adayımın olmadığını görmek çok manidar. Teessüflerimi kabul buyursun TYB Ankara... Tebrikler.

Hikaye: Nazan Bekiroğlu (Cam Irmağı, Taş Gemi)

Şiir: Osman Konuk (Tehlikeli Belki)

Roman: Nuriye Akman (Örtü)

Deneme: M. Fatih Andı (Hayata Edebiyatla Bakmak)

Fikir: Erol Göka (Türk Grup Davranışı)

Araştırma: Dr. Bayram Nazır (Osmanlıya Sığınanlar)

İnceleme: Münevver Okur Meriç (Cem Sultan)

Edebi Tenkit: Baki Asiltürk (1980 Kuşağı Türk Şiirinin Poetikası)

Hatıra: Lütfi Filiz (Evveli Nokta Ahiri Nokta)

Gezi: Cihan Okuyucu (Göz Gördü Kalem Yazdı)

Tercüme: Ekrem Demirli (Fütuhat-ı Mekkiye 1-2-3)

Biyografi: İhsan Safi (Altın Suyuna Batırılmış Hayat)

Çocuk Edebiyatı: Mustafa Özçelik (Çocuk Kitapları)

Geleneksel Sanatlar: Ülker Erke (Alem Dönüyor, Minyatürlerle Mevlevihaneler)

Basın/Fikir: Mümtaz'er Türköne (Zaman Gazetesi'ndeki Yazıları)

Basın/Karikatür: Salih Memecan (Karikatürleriyle)

Dergi: İslamiyat

TV Müzik: Muzaffer Ertürk/Tahsin Yıldız (Dem bu Dem-TRT 2)

TV Kültür: Yapımcı-Emel Uygur (Okudukça TRT 2)

TV Belgesel: Yapımcı-Veysel Karani Gümüşdereli (Abide Şahsiyetler-STV)

Şehir Kitapları: Kadir Üredi (Bir Şehrin Beş Hali)

Radyo Programı: Kahraman Tazeoğlu (Mavi Ada - Radyo 7)

Yayıncılık / Kamu: Odunpazarı Belediyesi

Yayıncılık / Özel: Sütun Yayınları

Üstün Hizmet: Prof. Dr. Semavi Eyice (Kültür Tarihi alanındaki yayınları ve hizmetleri) Prof. Dr. Oktay Aslanapa (Sanat Tarihi alanındaki çalışma ve yayınlarıyla)

AGU

Selamlar..

Öncelikle, Cemaat.Com’un bütün müdavimlerinin geçmiş Kurban Bayramları’nı tebrik ediyorum.

Tartışma konumuz şimdi de “TYB” ödülleri. En başından başlamak lazım; tartışmanın fitillendiği noktadan.

Sayın Lekesiz’in bu konuya böyle bir girizgah yaparak, ödüller hakkında fikir beyan etmesi doğru olmadı ve hiç şık durmadı. Roman ödülünün kime, ne şekilde verildiğine dair imalarda bulunmak yerine, bu ödülün neden x şahsına veya x kitabına verilmesi gerektiğini objektif bir şekilde açıklamalıydı Lekesiz; birilerini zan altında bırakarak değil. Bir islami kaideyi tekrar hatırlatmakta fayda var: Eğer biri hakkında birşeyler söylediğiniz durumlarda, şayet bu doğru ise gıybet, yanlış ise hem gıybet hem iftira olur. Bunu bilmeyenimiz yok zannederim. Hal böyleyken, olaya bu derece sığ ifadelerle yaklaşmak duruş açısından önemli bir gösterge olsa gerek.

Gelelim bir diğer meseleye. Bazı dostların ısrarla tartışması üslubunu ve yaramaz çocuk kisvesi altında ağır eleştirilerini ve yakışıksız tavrını sürdürmesi, hem de onca tepkiye rağmen. “Ben doğru bildiğimi savunuyorum” şeklinde bir müdafaa gelebilir nitekim. Doğru bilinen şey, makul yollarla savunulur ey dost. Metinlere göre gideceğim. Yorum gurur gösterisiyle başlamamalı. Tevazu en büyük dayanağımız ve sığınağımız. Derdinizi güzel anlatırsınız, karşıdakiler de güzel bir şekilde anlar. Yoksa, “şunu yapan bir benim, bir de şudur” şeklinde bir ayar verme çalışması ve sözü “ben böyle biriyim, ona göre haddinizi bilin” noktasına getirme balonun havasının biraz fazla kaçırıldığının işareti olsa gerek. Kusura bakmayın ama burası ne Stadyum, ne de Reha Muhtar’la Ateş Hattı. Anlatılan, ifade edilmek istenen şeyi kaş göz çıkararak izhar etmeye ne lüzum var. Sabır sınırlarını zorlamanın bir lüzumu olmadığını düşünüyorum. Savunma psikolojisi altında karşıdakini küçük düşürmeye çalışmanın, kendi benliğini de tavanlara yapıştırmanın melekelerde noksanlık olduğu hissinin uyanmasına sebep oluyor. Kızdırılmaması için uyarı yapılıyor ve adam gibi okuma tavsiyesinde bulunuluyor. Pardon, burası neresi ve siz...? Evet güzel denmiş niyet; “Adam gibi okumak lazım” Bir kişi “adam gibi okumazsa”, okudukları o kişinin gaz bombasına dönmesine sebep olabiliyor işte böyle. Bu söz söylenirken, sözü kullanan muhterem farkında olmadan kendi melalini ortaya koymuş. Allah söyletiyor bu şekilde. “Merd-ı kıpti şecaatini arz ederken..” Yanlış yollara tevessül etmemek lazım. “İlim ilim bilmektir/ İlim kendin bilmektir/ Sen kendin bilmezsen/Ya nice okumaktır” Ne güzel demiş Yunus. Okuyor dostlar evet ama neyi? Okuduğumuz şeyler (her ne kadar ummanda zerre mesabesinde olsa da) bizi ne hallere götürüyor ki, başkalarına “Adam Gibi Okumak” tavsiyesinde bulunuyoruz. “Nefsini bilen Rabbini bilir” Heyhaat..!!!

Sayın Lekesiz üzerinden yapılan yoruma gelecek olursak; Lekesiz el-hak Türkiye’deki en iyi edebiyat eleştirmenlerinden biridir. Amenna. Ama bu onun her söyleminde kantarın topuzunu ayarında tutabildiğini göstermez. Beşerdir, şaşar nitekim. Jüride olunduğu takdirde kardeşe ödül verilmemesinden bahsediliyor. Bu nedir Allah aşkına? Ödülü Ali Ural mı veriyor tek başına? Ömer Lekesiz’in düştüğü hatanın katmerleştirilerek sürdürüldüğüne tanık olmak ne üzücü. Kişiler töhmet altında bırakılmaya devam ediliyor. Elimi vicdanıma koyarak söylüyorum ki, “Bir müslüman kardeş/dost bu konularda açıklamalar yaparken çok çok titiz olmalı.” Ve de bir soru: “Objektiflik nedir ve kıstasları nelerdir Allah aşkına? Bunu bilen var mı? Bir kitapta herkesin hoşuna giden başka taraflar/kısımlar olamaz mı? Ben Ali ekolünden yetişmişsem Ali ekolüne göre, Veli ekolünden yetişmişsem Veli ekolüne göre değerlendiririm normal olarak. Buna bir sınır tayin edebilir misiniz? Ya da evrensel normlar belirleyebilir misiniz? Elbette ve sonuna kadar hayır. Objektif olma hususunda herkes şapkasını önüne koyup düşünmeli birkez daha..

Davranışlarımız müslümanlık ölçülerine göre olmalı. Birilerini kayırmak uğruna, birilerine gaz vermek abesle iştigaldir. Dostunu sever, kayırır insan ama eğer haklı ise. Haksız iken birilerini müdafaa etmek, o kişiye yapılan en büyük kötülüktür..

Yorumların hepsine tek bir yorum yazdığım için daldan dala atlıyorsam affola. Başka bir yoruma; devam niteliğinde bir yoruma geçiyorum. Öyle bir üslup kullanmış ki kardeşimiz, dostumuz..! Baştan aşağı traşlanması gereken bir üslup. Karın ağrısıymış. E be kardeşim, karşıdaki insana saygı gösterir yahu insan. Onlar bu saygıya layık veya değil. Sen kendini neden küçültüyorsun? Adam gibi oku ve adamlık sende kalsın, değil mi? Başkaları taş atsa da, sen gül at. Ölür müsün be kardeşim?

Birilerinin işkembeden sıktığı iddiası. Yahu insaf. Allah’a ilmimizi arttırması için dua edelim, kibrimizi değil. İlimle kibir müslümanda ters orantılı ilerlemeli değil midir? Ben cemaat’te bunu pek göremedim maatteessüf. Özellikle, birkaç meselede hep aynı kişiler müthiş bir enaniyet savaşına tutuştu. Galibi kim bu savaşın peki: Elbette ŞEYTAN. Yorum yazan kardeşimiz bir de yazdıklarını karşıdakilerine iltifat olarak serdetmiş. Ne demek lazım, bilemiyorum. Kimse kusura bakmıyor şimdi. Önceden çokça bakıldı çünkü..!

Sözlerimi toparlayacak olursam, yapılan eleştirilerin mantığının tartışmaya açılmasından ziyade, doğrudan bir karalama kampanyası olduğunu üzülerek gördük. Kişiler üzerinden değil, fikirler üzerinden gitmeliydik zannederim. Bir ödül, bu kadar dağıtmaya sebep olmamalıydı. Ayrıca, cemaat.com’a gönderilen Ömer Lekesiz Bey’in açıklaması da ödülle ilgili eleştirilen hataya düşüldüğünü gösteriyor. Çuvaldız önce kendine olmalı. Madem ödülle alakalı metin oylamaya sunularak onaylanmış ve istişare kararı söz konusu Edebistan’da, kendi yazdığı metni neden göndermiş “ben olsaydım bu metni yayınlamazdım” Açıklamadaki iki ve üç nolu maddeler aralarında çelişmektedir anladığım kadarıyla. Cemaat.Com’un da kişileri aşağılamaya, karalamaya yönelik eleştirilere yer vermesine hala anlam verebilmiş değilim. Şayet burası, İSLAMİ kaygıları olan bir site ise bunlara da pekala dikkat edilmek zorundadır. Bazı şeyler yanlış temeller üzerine oturtulmaya başlanmıştır, ümid ederim en kısa zamanda bunun önüne geçilir ve insanların günaha, kul hakkına girmesinin önüne engel koyulur.

Selam ve saygılarımla...

Düşünüşler, düşüşlerden evvel olmalı...

On dokuzuncu asrın önde gelen piyanist ve bestekârlarından Frederic Chopin'in (1810-1849), sevgilisi Fransız romancı George Sand'e yazdığı 11 Ekim 1846 tarihli mektupta şöyle bir cümle var:

"Time is the best censor, patience the best teacher."

Kırık dökük çevirisi: "En iyi eleştirmen zaman, en iyi öğretmen sabırdır."

Yalnızca yazarlığın değil sanatın tüm dallarında sağlıklı bir oluş ve yaratış için önkoşul bu ikilidir: zaman ve sabır...

AGU