Sen zincirlerde baglansan da kağıt gibi kat kat kırkkat olsan da şairliğini gecelerde, faş et! Aşk yolunda öl, diril tekrar öl... Vefanı “la ilahe illallah” zikrinle ölümsüzleştir! Acını dürsen de duygularında, vursa da sen, ruhunu Aşk’ın sofrasında doyur...!

Selamlar,

Bu şiiri tetkike sondan başlamak istiyorum. Bu şiirde en çok sevdiğim dizeler “Katım yok, biliyorum/Takatım da.” Oldu. Buram buram tevazu kokuyor bu güzel dizeler. Ben öyle hissettim en azından dizelerin sahibinin gönül güzelliğini satırlar arasından süzerek.

Anlam yoğunluğu da hayli dikkat çekici bu şiirde. Mesela; “Dert derde iz düşer/Katlanmalıyım ama kaça?” Buradaki “Katlanmalıyım ama kaça?” dizesi bana, insanın ne kadar sıkıntıya katlanabileceğini araştırır yapıda bir soru soruyor gibi gelmenin yanısıra, origami ile dertlere katlanmayı buluşturması babında çok başarılı buldum.

Şimdi birkaç ufak eleştiri. Hamit Akçay gibi ben de “göğü soysan gök, acıyı soysan acı” dizelerinin şiirin uyumunu bozduğunu düşünüyorum. Biraz arabesk ifadeler gibi oldu..Ayrıca şiiri anlamak için de biraz çaba sarfetmek gerek. Çarpan, her halükarda çarpan/ Matematik ve aşkın içinde” Bu dizeler de şairin iç dünyasıyla fazlaca boyalı diye düşünüyorum. Böyle olması, elbette şiire bir halel getirmez kanaatindeyim.

Yine de genel anlamda şiiri güzel buldum. Origami ile acılara katlanmanın buluşturulması şiire orijinallik katmış. Vasat üstü bir çalışma.. F.M.T’yi tebrik ediyorum. Güzel dizelerde buluşmak temennisiyle..

Baki selamlar..

Düşünüşler, düşüşlerden evvel olmalı...