Yorumunuz için teşekkür ederim U.Ali Birkardeşler.
Deneme kaleme alırken yada okurken hani bazı kelimeleri daha fazla benimseriz.Hatta bazen sırf o kelimeleri tekrarlamak için okuruz ya yeni baştan.
"Susuyor sandılar boğazım düğüm düğümdü oysa... "cümlesi benim
için önem arzeden ve beğendiğim bir cümle.
Çaresiz ve cebindeki kelimeler...
Kelimeleri tek taraflı ele almasam da kıyısından köşesinden çaresizlik sızıyor sanırım belki de bu yüzden başlığını Tutsak Tutanak yapma ihtiyacı duymuşumdur.
Kelimeler insanların tutsağı olarak bilinirken bazen biz kelimelere tutsak tutturuluyoruz.
Ceplerimi yokluyorum kelimeler var elbet fakat anlamadığım nokta;
Kimle kimin arasında???

Selam ve Duayla...

Yağmurmah

"En karanlık an şafak sökmeden önceki andır..."

kelime
düşünce dilime
ilahi bir çekiç
kelime
vurdu vurdu

sanki uyurdu
gibi duyulurdu
bir el, bir çekiç ve
kelime

"Before my pen has glean'd my teeming brain"
-Önce kalemim kaynayan beynimi topladı.-
-John Keats / Adamım-

Yorumunuz,güzel dilekleriniz ve eklediğiniz alıntılar için teşekkür ederim Kevser Banu Hanım.

Ne güzel söylemiş yazar N.M ;

"Gezegenimizin adı:Kelime.Kelime dünyasında,kelimeleşen sevgimizin özlemi ile kelimelerle süslenen gökyüzüne açarız ellerimizi kelimelerle dua ederek."

Selam Ve Duayla...

Yağmurmah

"En karanlık an şafak sökmeden önceki andır..."

Yorumun için teşekkür ederim kardeşim...
Kaybolduğumuz sokaklarda senin üç noktalarınla,benim kelimelerimle karşılaşıyoruz.Sen üç nokta koyuyorsun ben bir kelime...

Üç noktan;
Geçmişin,
Bu günün,
Yarının,
oluyor...

Geçmişi ve bu günü buraya bırakıp,son noktayı alıyor ve ilerliyorsun.Buna da açıklayamadığım diyorsun.Noktalar hayatını açıklıyor...

Ben bir kelime koyuyorum,
Onu bu sokak da bıraksam cebimde kelime kalmıyor.Kelimeyi yanıma alsam sokak benden bi haber kalıyor.Bu sebepten ben kelimemle kalıyorum...

Üç noktam olsaydı senin gibi;hayatımı anlatabilirdim fakat hayatımı tek kelimeye sığdırdım ben...

Hazanseli kardeş;bu sokaktan geçişlerde ziyaretime gel... :))

Selam Ve Duayla...

Yağmurmah

"En karanlık an şafak sökmeden önceki andır..."

Yorumunuz için teşekkür ederim Rıdvan Cihat Bey.
Gerçekten güzel bir açıdan kelimeleri anlatmışsınız.Bende kimi zaman bu telaşı kendimde hissedebiliyorum.Hemen insan sağdan soldan kağıt kalem bulma telaşına kapılıyor.Kelimeler havada uçuşuyor ve sen onları tutsak etme telaşıyla sağa sola çarpıyorsun...

Bu bizlerin toplum olarak edebiyata düşkünlüğümüzden kaynaklanıyor aslında,bizim görebildiğimiz güzellikleri herkes yazılarımız vesilesiyle görsün,yaşasın istiyoruz...
Yoksa tutsak etmeyi sevmiyoruz tabi.Şimdi bazı insanlar,kelimeleri yazıya dökmek tutsak etmek değil yaşatmaktır diyecek ve tezim çürüyecek ama gene de yazmak istedim...

Kimi zamanlarda da her hissettiğini,yaşadığın her anı başkalarına aktarmanın gereksiz olduğunu düşünüyorum.
Böyle zamanlardan dolayı ;
Beş gözlemliyor,yaşıyorum.
Üç kağıda döküyor,saklıyorum.
İki insanlarla paylaşıyor,gün yüzüne çıkartıyorum...
Böylelikle yazmak ve yazmamak,paylaşmak ve paylaşmamak arası bir yerlerde konaklıyorum...

Selam Ve Duayla...

Yağmurmah

"En karanlık an şafak sökmeden önceki andır..."