Geçenlerde televizyon kanallarının birinde, cinnet geçirmiş bir babanın haberi vardı. Haberin veriliş şeklinden midir yoksa kendisi mi bilmiyorum; toplum olarak içinde bulunduğumuz ruh halinin insanları hangi tehlikeli durumlara götürebileceğini ve sonuçlarının neler olabileceğini göstermesi açısından ilginç geldi.

Baba, kapıcılık yaptığı apartmandaki evine alkollü gelir, eline geçirdiği çekiçle karısının ve çocuklarının başını ezer. Sonra kazan dairesine kendini kapatarak elindeki demirle vücuduna işkence etmeye başlar. Komşuların haber vermesiyle olay yerine gelen polis ve kurtarma ekibi başı ezilen kadın ve çocukları hastahaneye kaldırır.

Polis cinnet geçiren adamı kendini kilitlediği yerden ikna yoluyla çıkartmaya çalışır ama bir türlü başaramaz. Elindeki demirle vücuduna o kadar kötü yaralar açar ki çıkarılacak olsa kendisinin de ilk götürüleceği yer karısının ve çocuklarının gittiği hastahane olacaktır. Yaşanan tam anlamıyla bir insanlık dramıdır.

İkna çabaları sonuç vermeyince, duvar balyozlarla kırılarak adama ulaşılır. Polisler elinden demiri alır, ellerini kollarını bağlayıp sedye ye yatırırlar. Cinnet geçiren adam hiçbir şey umurunda değilmiş ve yaptıklarının farkında değilmiş edasındadır. Söylediği ‘Ankara’nın kızlarına gönlünü kaptırmayacaksın’ türküsüyle hastahaneye kaldırılır.

Haberin metnini ve görüntüleri sondan başa doğru okuduğunuz da; olayları birbiri ardı sıra görüyorsunuz ve neyin neye sebep olduğu konusunda biraz da olsa ipucu veriyor. Ankara kızları, alkol, psikopatlık, apartmanda kapıcılık ve başı ezilen iki çocuk annesi kadınla, çocuklar...

Sosyal psikoloji ve kriminolojinin son dönemlerde ki bilimsel çalışmalarına göre insanlar doğuştan suçlu değildir. İyi yada kötü olmak toplumsal çevresi ile ilişkilidir. Suç yani toplumsal sapma kişinin kendi iradesinden daha fazla yönlendirme ve etkilenmeyle gerçekleşir. Bundan dolayı suç kişisel olduğu kadar toplumsal çevreninde bir sonucudur.

Ekonomik sıkıntılar, bulunan işteki yetersiz ücret ve aşağılanmalar yanında bir de televizyon programları, kolay okunan gazete ve dergilerle, sokaktaki albenili insan görüntüleri modern insanı kışkırtarak kriminolojik bir vakıanın içine sürüklüyor, sürüklemese de normal bırakmıyor. Doğrudan olmasa da dolaylı yollardan kimsenin kimseden sorumlu olmaması, niyetlerdeki ve davranışlardaki fütursuzluk sonuçta toplumsal sapmaların oluşmasına neden oluyor.

Evlerine sıkıntılarla giden insanların parasızlık ve duyguları kabartılmış gerçeği ile kaderi olmuş çoluk çocuğuyla mutluluk oynamayı başaramaması aile içi huzursuzluklara yol açıyor. Kadına uygulanan şiddet ve bunun yanında çocukların da mağdur olması da bu huzursuzluklardan kaynaklı. Yaşanan hayattan başka hayat yok doğrusu ile piyasa olan bencillikler ve güzellikler karşısında zavallılaşan birey de dışındaki dünyanın kışkırtmalarıyla bir gün patlayıveriyor.

Toplumsal değerlerin korunağından kurtulan insan yaşadığı şehirde potansiyel bir cinnet mekanizmasına dönüşmek için sırasını beklerken öyle anlar geliyor ki insanları bir başkasına zarar vermekten alıkoyan hiçbir güç kalmıyor. Yaşanılan gerilimler içinde duygular ile akıl arasındaki var olan ince ayar korunamıyor. Bir omuz değmesi ve bana neden yan baktın ile başlayan kavgalar bile insanların patlama anlarının kolay olduğunun ve toplum olarak ne kadar da kapağın altında olduğumuzun tehlikeli tarafı...

Gelir dağılımındaki dengesizlikler ve özgürlük denen serbestliğin tehlikeli algılamaları yaşamı güçleştirirken, rahatlatıcı toplumsal kurumların zenginliğe bağlı olarak parası olana hizmet vermesi, gariban ailelerde yukarıda olduğu gibi akıllara durgunluk verecek cinnet sahnelerinin oluşmasına meydan veriyor.

Sınırsız istem ve sınırlı imkan arasındaki ekonomik insan görüntüleri de son tahlilde türkü olup nasihate dönüşüyor. Ankara’nın kızlarına gönlünü kaptırmayacaksın...