renkler:
fontlar: 60% 70% 80% 90%
cemaat.com
orijinal fikir - farklı kalıp

Tren

Bir trene binersiniz ilkin. Ne bir valiz ne de gideceginiz yerde sizi yasatacak bir ani götürmezsiniz. Sanki geride biraktiklariniz , orda da dirilecek ve acitacaktir. Hatirlamayi unutmak istersiniz. Bir grup insan ayni trenle yola cikacaksinizdir. Gideceginiz yer bellidir ve ister istemez ayni kadere yönlendirildiginizi düsünürsünüz. Yol ayni yol, hedef ayni yerdir cünkü. Hatta bakarsiniz camindan kalkmamis treninizin , ellerinde valizleri olmayan sizin gibi , kaderlerinizin daha da yakin oldugunu düsündügünüz insanlar görürsünüz. Sanki yüzleri sizinkiyle aynidir. Cünkü ayni duygulari tasirsiniz ve ayni tedirginlikle kasilmistir ifadeleriniz ...

Tren; tereddüt bile edemiyececeginiz bir gidistir.Cünkü kendinizi mecbur hissedersiniz. Hickimsenin omuzlariniza yüklemedigi bir mecburiyet. Yani kabul görülmemesi olasi.

Treniniz kalkar ve kesismis kaderlere sahip oldugunuz insanlarla ayni sona ( bu bir baslangicta olabilir) yol alirsiniz. Ve dünyanin size sadece size sunacagi bir gercekligin paylasiminin verdigi hem bir rahatlama hem de bir parca sitem duyarsiniz. Cünkü sizin sadece size ait mucizelerinizden biri olarak görmüssünüzdür bu gidisi. Birilerinin sizin aklinizin kösesinden bile gecmeyen sürprizler hazirlayacagi düsüncesi sizi hayata baglamaktadir aslinda. Hayat bir yoldur ve bu yolun her bir parcasi atacaginiz adimla olusur. Ve yönünüzü adiminiz degil yol belirler...

Camdan disari bakan gözleriniz icin manzara; baska dünyalara actiginiz ikinci bir pencere olur.Sakin son derece dingin bir bakisla icinizden istediginiz alevle yakabilirsiniz kendinizi. Hatirlanmisliklari yakarken ya da korkuyla izlerken ,donakalirsiniz umulmadik bir sahnesi olan bir filme bakar gibi..

Diger yolcular...Konusma geregi bile duymayabilirsiniz ; cünkü o kadar benzer görürsünüz ki birbirinizi, bir bakisIniz bile anlatmaya yetecektir herseyi. Ama yinede konusursunuz. Diliniz o kadar aynidir ve o kadar iyi anlarsiniz ki birbirinizi. Bir baskasina anlatmaya kalktiginizda, her ne kadar bambaska bir seyde anlatacak olsaniz ve her ne kadar hararetle baslasaniz, bir anda bakislardan anlasilamamanin vermis oldugu elektrikle carpilir ve susarsiniz. Hararetiniz biter. Bu yüzden tercihiniz kaderinizi paylastiginiz insanlarla konusmak olur.

Ve dünya bir anda o tren oluverir.Dogarken göbek baginizi kopardiklarinda gerceklerden koptugunuz gibi bu yolculukla dünyadan kopar ve kendi dünyanizi trene doldurursunuz..Tren bir köprüdür. Bir adimdir ve bastigi her yer bir köprünün parcasidir. Gideceginiz yer belli degildir. Köprü sonunu kendi tayin eder gibi gider. Siz kaderinizin son adimda vuku bulacagini düsünür ve durdugunuz duraklari görmezden gelirsiniz. Belki sizin icin o duraklar bir köprünün sonudur; ama yinede heyecanla trenin sonun u beklersiniz. Herhangi bir durakta inip, ilerde dönemeyeceginiz bir yola girmis olmanin verdigi pismanligi yasamamak icin.

Ilk durakta inen insanlara rastlarsiniz birden. Ilk saskinliginiz bu olur. Aklinizdan bile gecirmediginiz bir durumdur bu . Ama yüzlerde tebessüm ifadeleri akliniza "acaba" yi düsürmüstür. Yine de yola devam edersiniz. Hicbir duragi görmeyeceksinizdir. Inatla sonunu beklemeye karar verirsiniz. Kadercisinizdir. Ve yollar ayni düsünceler ayni hatirlanmisliklar ve köseye firlattiginiz acabalarinizla devam eder.

Biri sorar size ne beklediginizi.. Neden duraklara ilgi duymadiginizi. Belki bir firsat oldugunu söyler...
cevap verirsiniz

-Belki öyle bir sey bekliyordur ki sizi, herhangi bir durakta bekleyen ve herhangi biri olabilir diyen bir kaderin parcasi olacaginiza , sadece sizi bekleyen bir kaderle kiyastir bu. Tekligin verdigi cekiciliktir. Ve hayatinizda hic karsilasmadiginiz dir.Bu düsünce sizi daha da baglar yola.

Yollar bir döngüdür. Gideceginiz yer, geldiginiz yerle aynidir. Yol almislik degisimdir. Ögrenilmisliktir. Sizin icin bu degisimler, kalkis ve varis noktaniz ayni olmus olsa bile, iki ayri dünyadir. Disardan siz aynisinizdir ve bulundugunuz yer degismemistir. Ama kader ve siz bu degisimin farkindasinizdir. Yollarda inilecek duraklar da herhangi bir dönüs yoludur.Orada inenlerin kaderleri sabirsizlanmis ve onlari yoldan döndürmüslerdir.
SIzin kaderiniz sizi beklemeye ve yolunuzu bitirmenize izin verecek kadar cesur bir kader olmustur.Ve bu bir bagdir... Cileyle kat kat kuvvetlenmistir..

HAYIRLI KADERLER!!

Yorumlar

Yorum izleme seçenekleri


Yazılar gibi yorumların sitede yayımlanmış olması, bunların site yönetimi tarafından benimsendiği ve desteklendiği anlamına gelmez. Farklı görüşler de yorum kurallarına uygun olduğu sürece yayımlanmaktadır.

Yorum yazmadan önce standart yorum kurallarını dikkate almanızı önemle rica ederiz.

Gurbetin sesi.

Gurbet kuşu, yazınızın başında durdum durdum ama beceremedim bir kaç satır bile yazmayı. Niye böyle oldu bilmem. Belki de yarım bırakmadığınız içindir.

Gurbete selam, herkese

Size Orhan Hakalmaz'ın yorumu ile " Ah şu gurbet, zalım gurbet, bir de hasret.... " diye akıp giden türküyü armağan ediyorum :(.

Tren

Trendeyim el sallıyorum, kavuşmak ümidiyle diyorum, içim titriyor, gözlerim doluyor, ufukta kayboluyor sevdiceğim. Elim havada, gözüm ufukta, kalakalıyorum. Şimdiden hasret yüklü, gam yüklü bulutlar dolaşıyor üstümde.

Gurbete giden döner mi dönmez mi?
Belli değil bilirim
Ben bir karaağaç gölgesi buldum
Cebimde ümitlerim

Tren denilince akla karası gelir

Mustafa Özgül

"Kara Tren Gelmez M' ola,
Düdüğünü Çalmaz M' ola.
Gurbet Ele Yar Yolladım,
Mektubunu Salmaz M' ola "

Özhan Eren

"Kara Tren Gecikir Belki Hiç Gelmez
Dağlarda Salınır Da Derdimi Bilmez
Dumanın Savurur Halimi Görmez
Gam Dolar Yüreğim Gözyaşım Dinmez"

Mustafa Sami Arı-Muzaffer Sarısözen

"Ah Tren Kara Tren,
Odur Yari Götüren.
Gitti Yarim Gelmedi,
Budur Beni Bitiren."

benim yazim beni aglatmadi am

benim yazim beni aglatmadi ama bu siirler ,sarkilar nerdeyse aglatacakti...hooop dedim kendime okuldasin .. millet bu siritma nedendir diye bakarken birde aglamaya kalkma ...olmaz ters.:))) tesekkürler yinede ben cantama koydum evde agliycam söz:)

...

bu arada özel tesekkürler...ama cok ilginc ki (belkide degil bilmiyorum benim icin ilginc) bende yaziyi yazdiktan sonra 2 bölüme ayirmayi düsündüm...ama sonra hepsini yolladim fakat keske yarim biraksaydim da demedim degil:)) benim bu konuda bir özürüm var sanirim.m muhakkak bir sonuc oluyor bundan sonra yarimlari deniycem..beni silkelediginiz icin tesekkürler...