***

Neden bir televizyona ihtiyaç duyulduğunun izahı gerekli önce. Doğrusu bunun cevabının net bir şekilde ortaya konmuş olduğunu düşünmüyorum. Yani televizyon farklı bir kültür birikiminin ortaya çıkarmış olduğu bir sonuçtur. Dikkat sonuç... Ortaya çıkmış bir sonucu siz nasıl olur da bir sebeb haline getirmeye çalışırsınız. Hadi getirdik sonucunun ne olacağını umuyoruz, ne bekliyoruz.

***

Yusuf KAPLAN' ın "Medeniyet Tasavvuru" na ilişkin yazıları ve nihayetinde oluşturduğu "Medeniyet Tasavvuru Okulu", Tarık' ın hakeza benzer gerekçelerle "Düş Vakitleri" nde önce Günışığı sonra Marmara da devam eden duruşu, Fikir Dünyası olarak istişarelerimizin süreklilik arzettiği ve Kanal 5 de aktif görev alan ve bir "Esed Enstitüsü" çalışmalarını bildiğimiz Engin NOYAN ve diğerlerinin mantalitesi bir nebzede olsa kanal hakkında ipuçları içermekte. Allah sonunu hayr etsin demek gerekiyor şu an için. Zikredilen diğer kanal isimleri çerçevesinde düşünüldüğünde ise sonrasını düşünerek bir burukluk yaşamamak elde değil tabii ki. Bir de işin şu noktası var; Cemaat mesupları bilirler Sn. Nabi AVCI nın bir eseri vardı. ismi "Enformatik Cehalet"... Kanal 7 nin etkin bir mensubu olan Sn. Nabi Bey bu kitapta yazdığı ve alıntıladığı ne varsa neredeyse tam aksini sergiliyor. Düşündürücü değil mi? Şu mantıktan da kurtulmak gerekir sanırım; "onlarda ne varsa bizde de olsun bizimki biraz islami olsun." (copyrıght Ulvi ALACAKAPTAN) - bu cümleyi Ulvi Bey' in vücut diliyle dinlemek lazım -

***

Dua etmeli, dua etmeli sonra yine dua etmeli...

FİKİR DÜNYASI

Bakma durumları

Televizyonların reyting kapışmalarıyla taçlanmış diziler, yarışmalar, kadın programları, bir vak'a olarak Türk toplumunun davranış kalıplarını, genel yönelimlerini biteviye açık ediyor. Pıtırak gibi bitiveren dizilere "takılan" seyircinin hepsi birer esas kız, esas oğlan oluyor reklamlar girip de mevcut durum "eski tasla eski hamama" dönene dek.

Gerçeği anlamaya, bilmeye direnen benlikler bakma eyleminin lalettayin rahatlığıyla, devasa bir kurgunun içinde kendini bulmaya debeleniyor.

Fizyolojik olarak tamam ama, zihinsel vaziyete bakıldığında çoğusu cezai ehliyet yaşına basmamış, 'havai' genç kadın ve erkekler kilometrelere vuran kuyruklarda daha iyi, daha iyi söylemek için "bak bi de şu var" ataklarıyla "numaralarını" yarıştırıyor. Mevzubahis durumdan sağ selamet kurtularak şöhret pay edilen yere, sahneye varabilmişler ise, eksiklerden münezzeh bir siluet olarak toplumun "beğenisine sunuluyor."

Necip Türk milletinin neredeyse tamamına denk gelen "Ne gelirse" türü TV seyircisi de, şıpınişi tasarlanıp önüne serilmiş star eskizlerinden, "bundan idol olmaz" kararı verilenlere vahlanıyor, "girişte ruhunu vestiyere bırakmış" ev kızlarından evlenemeyip de evden çıkanlara oturup acı acı gözyaşı döküyor.

İç deşme kadın programları, bütün Türkiye'yi alelade ev dedikodularının dertli sırdaşı haline getiriyor. Bütün bu programların tek ortak noktası olarak bakılma durumu devam ediyor. Türkiye'de ciddi olarak yekvücut yapılagelen tek eylem olarak da bu bakma hali iştiyakla sürüyor.

Bakamiyciiim

Sizin de çok iyi bildiğiniz üzere, Türkiye'de bir bakma "olayı" vardır. "Okuma" tabir edilen faydalı gruptakilerden değildir elbette bu. Zihin işlevi gerektirmeyen işlerde bilhassa büyük memnuniyetle icra edilen bir vatandaşlık eylemidir ki, "Su akar Türk bakar" atasözümüz mevzubahis durum sonucu bugün tedavüldedir. Zihin eforu gerektirmez, zahmetsiz bir şeydir ve ekstra bir çaba da istemez.

Yol yapımında çalışan makinelere sabahtan bıraksan, akşam gelip aynı durumda bulabileceğin uzun bir merakla, hayretle bakar, bakakalır örneğin bahsettiğimiz tür vatandaş. Kanalizasyon çalışmasına, trafik kazalarına mutlaka. Asker yürüyüşüne, kavgalara hele içten içe bir zevk eşliğindeki "müdahil olamam canım" edasıyla.

Oysa içe, yani insan içine bakma durumu yoktur mesela, ya da önünden baş çevrilerek geçilen dilenci çocuğun gözlerine. Gazeteler yazdı geçenlerde. Okulunun karşısındaki çöp bidonlarından bulduğu ekmekle yürüyerek karnını doyurmaya çalışırken, bir tankerin altında kalan küçük Nedime'nin hikayesi karşısında, Yeşilçam'dan yadigar, "temiz, tertemiz kalmak için kötü manzaralara şahit olmak istememe" durumunda tekrarlanan "bakamiyciiim" repliğine sığınılır nedense. Televizyona bakmak ise, biliyorsunuz işte o hepsinin önünde.

Ve action

Bazen tabii bu pasif bakma durumundan çıkılıp, aktif eyleme geçildiği de olmuyor değil. Sabah Sabah Seda Sayan programına "bakan"ların hatırlayacağı gibi, programda söylendiği üzere, Osman Sınav'ın reji başarısı sayesinde neredeyse artık bir toplumsal infiale neden olacağından endişe duyulmaya başlanan Kurtlar Vadisi adlı dizide, 'Çakır'ı vuran, sadece rol icabı vuran, "Cerrahpaşalı Halit" yani Mehmet Özcan Varayli, Akmerkez'de "Çakır'a haa" denilmek suretiyle evire çevire dövülmüştür.

İstanbul'un bu en cool, en presantabl, en business tipi mekanında "mafya" gibi, Beyaz Türk gündemi için fazla avam kaçacak bir mevzuyu anlatan bir dizi uğruna vukuat çıkmasının sosyolojik analizi bir tarafa, memleketim insanının derinlerinde saklanan "action"u açığa çıkaran metaforun, altı üstü bir dizi oluşu da, ayrı bir muamma.

"Bakma" durumundan "action"a, eyleme tevellüt yani. Çöz çöz bitmez, öyle derin bir muamma.

oalbayrak@yenisafak.com

Öncelikle "daha az TV daha çok kitap" gibi sloganlarla insanların lüzumsuz TV kanallarından uzaklaşacağı düşüncesi saf, temiz bir düşünce ve temenni olmaktan ileri gidemez. Türkiye'de bir TV gerçeği var. Öyleyse kitap okumayı, kitap sevgisini bile TV ile vermek lazım diye düşünüyorum. Madem insanlar TV seyretmekten vazgeçmiyor. Öyleyse Tv'yi doğru kullamak lazım.

TV5 olayına gelince. TV5'in arkasında her ne kadar Sayın Erbakan olsa da önyargılı bakmıyorum ve Milli gazete gibi olmayacağını düşünüyorum. Bu arada Senai Demirci'nin de program yaptığını gördüm. Kadrosu gün geçtikçe zenginleşiyor. Eğer siyasi emellerden çok içtimai hizmet gayesi güderse, kuşatıcı bir yaklaışım içerisinde olursa, başka TV'lerin rating endişesiyle yayınlamadığı programlara yer verirse bizim TV'miz oluverir.