Şimdi herkez susmalı,
Az sonra reisi Cumhur açıklama yapacakmış...
Yıl 1974 soğuk bir akşam ankarada.

Mahallenin kahvesinde toplaşmış yüz-yüzelli erkek dikkat kesilmişler TRT nin haberlerine. Saat sekiz'i on dakika geçiyor, Başbakan az sonra milletine seslenecek.
Ankara yenimahallenin mert çocukları olarak bizde babalarımız ve ağabeylerimizle kahvede Reis'i Cumhurumuzun açıklama yapmasını bekliyoruz... Hayal meyal hatırlıyorumda Asım amca etrafındakilere "Şu anda tüm ülke bu açıklama için televizyon karşısında. İstanbulda,İzmirde,Konyada,Sivasda,Trabzonda,diyarbakırda... Tüm millet tek yürek şuanda".
Asım amcayı herkez pür dikkat dinlemişti, Sonra aradan süre geçmeden Cumhurbaşkanı ekranda belirdi. Gayet şık giyinmiş, ama tedirgin, ama tepkili, ama mert bir hâl ile milletine birşeyler anlatıyordu...

Ertesi gün sıkıntı vardı havada. Annem benim dışarı çıkmamı bir türlü istemiyordu. Ve mahallede'de hiç bir arkadaşım yoktu. Saat bir haberlerinde spiker gayet sevinçli ve duyguluydu. Gözlerinden yaş gelerek Ada halkının kurtarıldığını haykırıyordu...

Ben henüz çocuktum. Ve bir yerde benim gibi çocuklar ölüyordu, yakılıyordu, tecavüzlere uğruyordu. Ve artık bu milletin sabrı taşmıştı...

Şimdi yaşım epeyce var. Kıbrıs yine sorun.
Orada artık tecavüzler doğal karşılanıyor...
Orada artık haram ve kumar doğal karşılanıyor...
Orada artık cuma namazlarına yetmiş küsür kişi katılıyor...
Ve belliki Yaradan bundan hiç hoşlanmıyor.

Şimdi yıl ikibinDört otuz sene önce kan vererek aldığımız toprakları taviz vererek geri veriyoruz. Ve en önemlisi içindekiler bunu hak ediyor...