Buz ülkesinde üşüyenler var, hem de yıllardır...

Ve her gerçeğin üzerinde bir gerçek var...

Bir nebze olsun hatırlamak adına, selam olsun onlara!

... Mutluluk anlamaktır, anlam aktır...

Bu hükümetin bu işi de çözeceği yok. İnsaf, dört sene oldu. Başörtüsü %1,5 sorunudur diye kestirip attı, şu günlerde ağlayan videoları internette gezen başbakan yardımcısı. Ama çok unutkan oldu cemaat, çok unutkan.

Referandum paklar sorunu; her seçim aldatılmaktan iyidir en azından.

Herkesin bildiği cevabı yinelemiş olmakla, '' günah çıkarma ayini '' çabalarının başarısızlığını vurgulamak istiyorum. Burdan bakıp bunu ben görüyorsam, düşünün bununla kimin kandırılabileceğini?Düşmanlarımız bizi rencide edemez bilindiği gibi, ama onların jargonunu kendimize sıfat olarak yakıştırmak neyin nesi ki? Demek başörtüsü eylemi yapanlara bundan böyle rahatlıkla '' sokak eylemcisi '' sıfatını ekleyebiliriz; yaptıkları işe sokak eylemi yakıştırması yapabiliyoruz ya...
Bazen, gülsem mi diyorum; ağlasam mı?
Peki, sorun yokmuş gibi davrananlar hangi kategoriye alınıyor? Çözümü, başörtüyü çözmekte bulanların adını ne koyuyorsunuz?
Birde, Tayyip beyi suçlamak, mahşer günü mazeretleri listesinde kabuledilir bir hafifletici nedenmidir; bilmek isterim, öyleyse bünyeyi yıpratmayalım fazlaca....
Günah çıkaracaksak arkadaşlar, benim önerim '' mahşerde kabul edilebilir mazeretler vede kabuledilemezler listesi '' nin anketini yapalım evvela.
Selamünaleyküm

Aslında yukarıda tadat edilmiş maddelerden bağımsız ve gayet basit bir şekilde çözüme kavuşturulabilecek yasak/sorundur, başörtüsü sorunu...Bilindiği üzere başörtüsü sorunu, bilhassa üniversiteli genç bayanlar arasında yaygın hale gelmesi sonucu ortaya çıktı...Bununla beraber görüntü yönünden albenisi yüksek eşarplar üretilmeye başlandı...İlkin yapılacak iş; üniversitelerde kullanılan başörtüsü türünün hammaddesi olan ipeğin ithalatına yüksek kota koymak...Tekstil konusunda son yıllarda ihracatını çok yüksek seviyelerde tutan Çin ile dış ticaret denge(sizliği)miz had safhalara ulaştı..."Çin ile olan ticari ilişkilerimizi dengelemek adına!! ipeğe kota koyuyoruz" desek kimin aklına gelir demokrasi, din hürriyeti?..."Din özgürlüğü" ile "ipeğe kota uygulanması"nın nasıl bir bağlantısı var, değil mi?...

Yurtiçi pazarda ise, gerek kayıt-içi, gerekse kayıt-dışı yapılan ipek üretimleri için de ipekböceklerinin soyunu kurutacak bir virüs (neler görmedi ki bu ülke, deli dana, kuş gribi v.s...basit/kolay ipekböceği virüsü mü bulun(a)mayacak!...Kaldı ki ülkenin başörtüsü sorunu ile içine düştüğü durumdan daha mı önemlidir ipekböceklerinin katli!) bulduk mu, geriye kalan kısım çok daha basit bir hal alır...Hala "ben başörtüsü takmaktan vazgeçmem" diyebilecek birileri, başörtüsünü yurtdışından mamül madde olarak getirmeye kalkarsa "mütedeyyin ve yurtsever olduğunu iddia eden biri nasıl olur da yerli malı dururken ülke dışından türban ithal eder" diyerekten onları ekonomik bazda ihanetçi sıfatıyla itham edebiliriz...Buna ek mahiyetinde başörtüsü ithaline sağlam bir vergi de konulabilir...

İlla ki birileri kafasını kapatmak istiyorsa, Deniz Baykal'ın bir vakitler Antalya'da tarım işçisi kadınlara dağıttığı al yazmaları gösterir "hem aynı işlevi görüyor hem de milli üretim kokan (cabası hormonsuz olması) bu yazmaları kullanmalı" dersek, başörtüsü sorununun bertaraf edileceğini düşünüyorum...Unutmadan; "başörtüsü kaçakçılığı"! ile alakalı birimler de oluşturulmalıdır...

İşin açmazı -teşbihte hata olmaz düsturu ile amiyane bir tabir kullanacağım- ; başörtüsü, tuvalet terliği değil ki, "şurada tak, burada takma" dinilebilsin...Özel hayatta başörtüsü tak, "kamusal alan -ki hala tarifi yapılamıyor-"da takma...Zaten islam dinine göre özel alanda takılmasına gerek yok, zira bir bayanın özel alanı; eşinin, babasının, kardeşlerinin kısacası mahremlerinin bulunduğu yerdir...Acaba diyorum, başörtüsü radyasyon falan mı yayıyor, ya da bilmediğimiz kimyasal bir tesiri mi var?...

Ne zaman başörtüsüne dair bir mevzu olsa, kimileri -çok kullanan bir tabirdir ve fakat gene de kullanmak elzem- kırmızı görmüş boğa gibi olabiliyor...O halde başörtüsünün takılacağı alanları belirleyelim, neymiş efendim; "boğaların kızdırılabileceği yerde takılmaz"...

Hamiş: Bir gün gözüpek bir siyasetçi/yazar/medyada sözünü duyurabilen v.s er kişi ya da hanım kişi çıkacak ve "boğalar da insanlar gibi yaşamayı öğrendiklerinde ve belhum adallıktan terfi edip insani özelliklere sahip olduklarında başörtüsü sorunu çözülecektir"...

Sorunu sadece “başörtü”süne indirgemek,müslümanlar olarak “meselelerimizin” alanını daraltmak gibi geliyor bana. Hatta meselelerimizi sadece kadınlar üzerinden konuşmak için bir fırsat da doğmuş oluyor böylelikle. Erkeklerin terk etmiş oldukları sorumluluk alanlarını (istisnaları tenzih ederim) dikkatlerden kaçırıyoruz böylece. Ve bu bağlamda Efendimiz’in “Kadınlar yönetime geçtiğinde yerin altı üstünden hayırlıdır” mealindeki hadisini (motamot tam metin olmayabilir); kadınların bu alandaki eksiklik ve yeteneksizliklerine işaret olarak değil, erkeklerin sorumluluk alanlarını terk edişlerinin vehametini gözler önüne sermesi şeklinde okuyarak, üzerinde düşünülmeye değer buluyorum.

Ayrıca, A.Hamdi Tanpınar’ın Huzur’unda, İhsan’nın dilinden “Çocuklarımızı muayyen yaşlara kadar okutmayı adet edindik. Bu çok güzel! Fakat günün birinde bu mektepler sadece işsiz adam çıkaracak, bir yığın yarı münevver hayatı kaplayacak. O zaman ne olacak…kriz…” şeklinde işaret ettiği hususu da,çözüm! sonrası için bir soru işareti olarak zihnimde saklı tutuyorum.

Son olarak bizim mi üniversitelere ihtiyacımız var yoksa üniversitelerin bize mi? Varolabilmek adına kendi üretimimiz olan alternatiflere sarılmanın daha kestirme bir çözüm olacağına inananlardanım.

Selam ve saygılar…

Meşruiyet, hepimizin bildiği gibi '' şeriat '' ten geliyor. Şeriat'e uygunluğu yani Hakka, hakikate uygunluğu, doğruluğu ifade ediyor. Bir iş oluş hareketin ya da düşünüşün meşruluğu, o şeyin kutsalla olan münasebetiyle doğrudan alakalıdır. Yani birşeyin meşru yada gayrı meşru olduğuna ancak ve ancak Kutsal-Kuddüs-Mübarek olan Allah karar verebilir, kullara düşen de haddini bilip buna uymak ve meşru yaşamak ile, buna isyan edip gayrımeşru yaşamak arasındaki tercihi yapmak ve bunun teviline ( zamanı geldiğinde ortaya çıkacak sonucuna ) ister istemez katlanmaktır.

Alemlerin Rabbi Allah nezdinde meşruiyet arayıp bu çerçevede bir kimlik edinmiş olanlar, meşruiyetleri ve kimlikleri konusunda şüphe ve zanlarını bir yana bırakıp yani sorgulamalarını yapmış ve kararlarını vermiş olarak Allah'a, Meleklerine, Kitaplarına, Rasullerine iman ederler. İman ettiklerini iddia ettiklerini bile isteye kabul edip, bu uğurda meşru bir hayat kuşanma gayretiyle imtihanlarını verirler; yani iman ettiklerini söylediklerini ıspata girişirler, Rablerine karşı. Çünkü bilirler ki, ahiret günü hesabını verecekleri şeyler, yukarıda ifade edilen zincire iman edip etmedikleridir. Bu zincir aynı zamanda, meşruiyet ve gayrımeşruiyetin kaynağını ve insana nasıl bildirildiğinin zinciridir.

Şimdi gelelim bizim anketlere, sorunlara ve zihin problemlerimize. Başörtüsü ve daha birçok meşru olana savaş açmış bir şirk düzeni, tağut ile karşı karşıyayız. Meşru olana savaş açmış, çünkü gayrımeşruluğunu örtbas etmesi ve halkları maniple ederek köleleştirebilmesi ancak ve ancak meşru olanı gizlemesi ile mümkündür. İşte özelde başörtüsü zulmü, genelde tüm gayrımeşru faaliyetlerin arkasında tağuti yani tuğyan üreten bir zulüm mekanizması ile karşı karşıyayız ve bununla savaşmak, mücadele etmek, meşru oluşumuzun Allah'a iman etmiş oluşumuzun ahirete imanımızın kaçınılmazıdır; bu savaşa dahil olmaktır iman etmek. Yoksa, bu savaştan kaçınmaya çalışarak türlü bahanelerle kimiliğimizi oluşturan, bizi müslüman yapan, teslim olarak sahip olduğumuzu iddia ettiğimiz meşru değerlerimizi terkedip pazarlık konusu yapmak değildir iman.

Başörtüsü bir semboldür. Takva elbisesinin, meşruluğun, meşru olanın cisimleşmiş sembolü, hatırlatması, vicdanları harekete geçiren, gayrımeşru duruşu sorgulatan bir sembol. Küfür elbette bunu örtmek için çabalayacak; çünkü, zulmü, bunun üzerinden sorgulanıyor, zayıflığı yüzüne vuruluyor başörtüsüyle. Zalimler, başörtüsünü ve buna bağlı takva elbiselerini yasaklayıp, bayrak ebatlarını büyüterek nerdeyse tüm misak-ı milli sınırlarının üstünü örtecek ve uzaydan görülecek örtüler edinmek suretiyle, hem gayrımeşruluklarını örtbas, hem de zihinleri iğdiş ederek, kutsal ile putsalı birbirine bulayıp insanları karanlığa, belirsizliğe mahkum etmeye çalışıyorlar.

Kardeşlerim! İnançlarınız kimliğinizi oluşturan meşru değerlerinizdir. Onlar varsa, meşru olarak siz de varsınız, yoksalar meşruluğunuzda yoktur. Bizi meşru yapan, değerlerimizin Mübarek olan Allah'tan gelmesi ve bizim bu ilahi ilkeleri kuşanmış insanlar olarak takva - Rabbine karşı sorumluluk - sahibi oluşumuzdur. Dolayısıyla, ne referandumla ne de başka birşeyle meşruiyet aramamız; helede gayrımeşru haramiler nezdinde meşruiyet aramamız söz konusu olamaz. Bunu yapmaya kalkarsak müşriklerden yani onlardan yani gayrımeşru olmuş oluruz. Bizim sorunumuz, firavunla nasıl mücadele edeceğimizin bilgisinden yoksunluktur ki bu bilgi gizli olduğundan değil; apaçık önümüzde durmaktayken ona yönelmeyişimizdendir.

Biz tağutun önünde davalaşmaya kalkmadık mı ahim'de? Kitaba baksaydık, bunun bize zilletten başkasını getirmeyeceğini görürdük ama biz inanmadık ve zillete daha da bulandık; ama hep zillete bulanmakla sonuçlanmaz inançsızlık, farkında olarak veya olmayarak yavaş yavaş kimliği terketmek ve yaptığımız işin kendimize süslü görünerek doğru yolda olduğumuzu sanma sapkınlığı ile son buluverir.

Rasulün sünneti tartışmaları yapar dururuz da, Rasulün durduğu yerde durmaya yanaşmayız; sonrada kimin sünnet inkarcısı kimin savunucusu olduğunu tartışır dururuz. Taif'te taşlanmayı, şehrinden kovulmayı, Uhud'da yenilmeyi, herneredeyse son nefesi mücadele içinde aramayı göze almaktır SÜNNET! Salih ameldir sünnet! Zillet içinde üretilmiş yeni bir teorik retorik değildir! İnançlarını tağut önünde sorgulatan, tağuttan aman dileyen, bin yıl yaşama kaygısıyla hesaplar kuran, ne şiş yansın ne kebap derdiyle değil; ya şişin ya kebabın yanacağını bilerek tercihi yapma hikmetidir Sünnet!

Kardeşlerim! Derin mi sığ mı tartışmalarına boğulduğumuz küfre hiç değilse zihnimizle, sözümüzle karşı durup, şeytanı taşlamayı öğrenelim; öğrenebilmek için Rabbimize dua edelim! Kitaba dönelim! Orada Rahman bize, küfürle mücadelenin en güzel örneklerini anlatıyor; Rasul bu örnekleri en güzel okuyanlardan olarak bize bir mücadele sünneti bırakıyor; gelin buna teslim olalım!

Selamünaleyküm

Bizler Allah’ın emrini yerine getirme adına örtümüzü değil okulumuzu terk ettik.
Böyle bir kararı vermek hiç kolay olmuyor. Çünkü siz, tamam mı devam mı dediğinizde sizden çok söyleyecek sözü olan bir kalabalık oluşuyor etrafınızda.
Ben, bu konuda benim gibi üniversiteyi bırakan arkadaşların yalnız bırakıldıklarını düşünüyorum. Yasak sadece başörtüsü için değildi hatırlarsanız?
98 döneminde gelen yasak, sadece örtüyü değil; saçı, sakalı da kapsıyordu. Bizimle aynı düşünceyi paylaşmayan, hatta saçını sakalını uzatırken sadece keyfi davranan arkadaşlar bile bunun mücadelesini verdiler. Fakat sakalını dini kimliğini tanımlamakta kullanan arkadaşlar, bir krem bir jilet biraz da suyla sakallarını üniversite kapısının önünde bırakıverdiler.
Bu mesele sadece örtü meselesi değildi,evet..
Bu mesele angaje meselesiydi, angaje olanlar şimdi bir yerlerde işlerini yapıyor ya da her ne yapıyorlarsa….
Fakat bizler angaje olmayı reddettiğimiz için ağır bedeller ödedik.

Nedense erkekler bu konuda rahat rahat yorumlar yaparken bizim gibilerin, verdiği emekleri düşünüp içleri sızlıyor kanaatindeyim.

dua neyi çözmez ki?
şeytanın oyunlarını, üfürükçülerin büyüsünü, şerr hilecilerin hilesini...
hâl ile kâl ile DUA!
duayı da unutturdular bize... halbuki duamız olmazsa ne kıymetimiz var ki?
sıkıntılı bir dönemde şöyle yapsak ne güzel olurdu diyordum;
koca koca meydanlarda bembeyaz elbiseler giymiş insanlar gözyaşları ile hıçkıra hıçkıra, boyunları bükük ellerini semaya doğru sanki değecek gibi kaldırıp Âlemlerin Rabbine, herşeyin mâlikine dualar eylese...
başka bir şey değil! sadece oturup ta gönülden, içerden, derinden samimiyetle, ihlasla dualar gönderse... meydanları dolduran ve gözleri kamaştıran üzerlerindeki o beyaz elbiseler gibi duanın nuru da yedi kat göğü kaplasa...
ve indirse mevla o duaların bereketiyle bin melek, bize yardıma! yine dua; bin melek daha... her duaya binler melek inse!
dualardır bizi Rabbimiz katında değerli kılacak!
dualardır kaderin de önüne geçebilecek!

Ey menba-ı ÂŞK! Gönlüme kıldığın nazar-ı mehabbet kadardır kıymetim...

Bahsi geçen sorgu, içsel bir hesaplaşma değil. Anlatacağım tam da bunun zıttı aslında. Kendiyle hiç hesaplaşmamış, belki hesaplaşamamış bir insanın başkalarını sorgulaması mevzuumuz…

Üstelik bu başkasını sorgulama esnasında bile zerre kadar içine bakmaya yanaşmamış, ‘ben her şeyin iyisini bilirim’ edasıyla karşısındakini olabildiğince ezmeye çalışmış birinden bahsetcem şimdi.

Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, develer tellal iken, pireler berber iken, ben babamın beşiğini tıngır mıngır sallar iken, ülkenin birinde ismi lazım değil bir tıp profesörü yaşarmış. Bu zat; aynı zamanda kraldan çok kralcı olanların da başıymış. Bir gün bu ülkenin yöneticileri, dönem dönem yasaklanmış fakat sonraları serbest bırakılmış bir şeyi yeniden yasaklamaya karar vermişler.

Kurullar kurmuşlar, bildirgeler yayınlamışlar ve sonunda birkaç üniversiteyi seçip, bu okullarda okuyan başörtülü kızların örtülerini çıkarmadan okullarına devam edemeyeceklerine karar vermişler.

‘Ama yazık olmasın çocuklara, önce bir konuşalım; belki bu başörtünün ne menem bir şey olduğunu anlatırız da, örtüyü çıkarıp tahsillerine devam ederler ‘ diye de çok ince bir düşünceyle, adına ‘ikna odası’ denen bir oda açmışlar. Okullarına kayıt olmaya gelen öğrencilerin başı açık olanlarını kayıt masasına, başı örtülü olanları da bu bahsi geçen ikna odalarına götürür olmuşlar. Bu odadan çıkanların kimi örtüsünü çıkarmadan geldiği yoldan geri gönderilirken, kimileri de odada yeterince aşağılanmamış gibi, çıkışta da fakültelerinin kayıt masasına gidene kadar, önlerinde bir çalışanla başları açık, boyunları bükük salonda öööyle gezdirilmişler.

Neyse masalı uzatmayalım; bu arkadaşlardan başını açmayı kabul edenlerin kayıtlarını yapmışlar, etmeyenleri de zorunlu olarak okuldan uzaklaştırılmışlar.

Şimdi diyeceksiniz , peki hani ya şu ismi lazım değil profesör…Tamam tamam sabır şimdi ona da sıra geldi….

İsmi lazım olmayan tıp profesörü, bu ikna odası tabir edilen odada oturuyor, gelen öğrencilerle konuşuyor ve onları güzellikle, olmazsa çirkinlikle ikna etmeye çalışıyormuş.

Yine bir kayıt günü Prof. un oturduğu odanın kapısı açılmış, kısa boylu çocuk yüzlü biri girmiş içeri. İsmi lazım olmayan, onu bir güzel karşılamış ki sormayın… daha önce kayıt olmak için verdiği başı açık resmine bakıp, ‘aman güzel kızım ne güzel saçların var senin öyle’ demiş. Demiş ama aslında kızın saçları hiç de öyle güzel falan değilmiş. Prof. kıza adını sormuş, ‘Büşra’ yanıtını almış. ‘Babanın adı ne güzel kızım?’ demiş. ‘kız söylemiş. İsmi de yobazca bulan prof., okuduğu liseyi sormuş kıza, cevap imam hatip lisesi de olunca, prof. un gülen yüzü giderek gerilmeye başlamış. ‘bak bu kadar çalışıp, iletişim fakültesi gibi güzel bir bölüme girmişsin, değer mi şimdi altı üstü bir örtü yüzünden okulundan olmaya’ demiş kendini zorlayarak tatlı tatlı… Kızdan ‘bence değer’ cevabını alınca, bu üslubun fayda etmeyeceğini anlamış bizim prof. Başlamış sayıp dökmeye….

‘senin adında meymenet yok zaten, babanın adı da belli. Okuduğun liseye bak, senin gibilerin ne işi var zaten böyle fakültelerde, siz oturun din kitabı okuyun, başka da bir şeyden anlamazsınız….’ Daha da konuşmuş aslında ama bizim kız duymaz olmuş artık söylenenleri.

İçinden geçiriyormuş, sol görüşlü bir devrimcinin hayatını anlatan kitabı çantasından çıkarıp prof. a göstermeyi. Masal bu ya tam kitabı çıkaracakken, kadının başının iki yanında iki at gözlüğü belirivermiş birden. Ve bizim kız kitabı çıkartmaktan vazgeçmiş, çünkü kadının tam karşısında oturmuyormuş ve kadının o gözlüklerle yan tarafında kalan bi şeyi görmesi imkansızmış.

Bizim kız düşünmüş taşınmış, sonunda ‘söyleyecekleriniz bittiyse ben kalkayım’ demiş. İsmi lazım değil prof. bir sinirlenmiş bizim kıza; ‘saygısız şey, terbiye denen şeyden eser yok sen de. Ben ismi lazım değil fakültenin ismi lazım değil kürsüsünün başkanıyım, okuluma gelip benimle görüşmek istesen, değil benimle konuşmak, kapıdan içeri almazlar seni, ben vakit ayırıp seninle konuşuyorum burada, sen zerre kadar beni dinlemiyorsun’ ve kabilinden cümleler kurmuş, gözlerinden adeta ateş fışkırıyormuş. Prensesli masallardaki, prensesi kaçıran hain ejderhalar gibiymiş adeta… Neyse uzatmayayım, bizim kız ayağa kalkmış, ağzından tek bir cümle dökülmüş, ‘benimle konuşmayı isteyen sizdiniz’ ve kapıya yürümüş, bu arada bizim ismi lazım değil prof. arkadan hala konuşuyormuş, ama kız için söyledikleri bir anlam taşımıyormuş. O odadan çıkarken hem prof. a hem de tahsil hayatına sessizce veda ediyormuş. Başı hala dik, ama içi çökmüş olarak…

Masal da burada bitmiş, onlar erememiş muradına, biz yanalım okulunu bırakmak zorunda kalan kızcağızın haline. Gökten üç elma düşmüş, biri anlatana, biri dinleyene , biri yaşayana….

Ufff başım, kafanıza iki elmayı siz de yiyin bakın da, nasıl acıyor, görürsünüz…
Selam hepimizin üzerine…

aşktır ölümden güzel olan, bak ve gör yaşam düşlerdedir... "düş sokağı sakinleri"

bu sorun sivil toplum kuruluslarıın siyasi partilerle de uzlasarak halkı sokaklara döküp. refaranduma götürmeyi sağlayıp YÖK ü kaldırmakla dahi çözülemeyebilir.
Biz kendimizi degistirmedikce Allah bizi degistirmez. ve biz kendimizi degistirsek acizane, Allahın degistiremeyecegi iş yoktur: ne sorun kalır ne müşkül ne mesele...

İşim gereği çok değişik çevrelerden değişik önemde kişiliklerle görüşmelerimiz oluyor. Bir dönem çok sıkı başörtüsü karşıtı bir adamın evine gittim, onunla sohbet ediyoruz. Konu malum, adam esip gürlüyor. Bir de baktım ki yan odada bir tıkırtı var. Oraya dönüp baktığımda başörtülü temizlikçi bir kadın pencerenin tozunu alıyordu. Anladım ki, başörtüsüne dini bir emir olduğu değil, başka bir nedenle karşı çıkılıyor.

Başörtüsü takan bayanların kaliteli birer birey olarak kamusal hayatta yer almalarına karşılar aslında. Temizlikçi olarak kalmak kaydıyla en tavizsiz yasakçının bile evine rahatlıkla üstelik de bir tercih nedeni olarak girilebiliyor. Ama eğitim alıp entelektüel/aydın/düşünen bir kadın kimliği kazanacaksa, hakkıyla kazandığı okula bile kabul edilmiyor başörtülü kadın.
İnançlı bir kadının kamusal hayatta başörtüsü takmayan batılı kadın modeline alternatif olmasını istemiyorlar. Onları asıl ürküten budur.

Son dönemlerde ortaya çıkan şu sıkmabaş tartışmalarında da aynı mantık var. Cumhurbaşkanlığı adaylığı tartışmaları ekseninde gündeme getirilen bu yeni tartışmada da açıkça diyorlar ki, "Biz aslında sıkmabaşa karşıyız. Yoksa bizim baba annemizin ya da köylü Fatma Teyzenin taktığı türden takılan bir başörtüsüne neden karşı olalım ki!!!"

Sıkmabaşa neden karşılar? Bu sorunun yanıtını vermeden önce buna alternatif olarak öne sürdükleri temizlikçi bayanın taktığı başörtüsüyle sıkmabaşın kıyaslamasını yapalım. Temizlikçi kadının başörtüsünü takan kadın köylü, eğitimsiz, ekonomik/kültürel/sosyolojik olarak en alt katmandan biri olarak görülüyor. Bakıldığında oluşan algı böyle... Oysa sıkmabaş öyle mi? Sıkmabaş, temizlikçi bayanın başörtüsünün daha modernize ve daha estetik bir görünüm kazanmış halidir. Dışardan bakıldığında bu, eğitimli, ekomonik/kültürel/sosyolojik olarak daha üst bir katmana dahil olduğunun işareti olarak görünüyor. Onların perspektifinden yorumlamaya devam edelim: Sıkmabaş köylülükten şehirliliğe, bedevilikten medenileşmeye doğru bir evrilmedir. Sıkmabaş (Bir ara türban da diyorlardı) inançlı kadını pejmurdelikten, köylülükten kurtaran bir semboldür. Ve sıkmabaş, inançlı kadına kendi estetiğiyle modern hayatın içinde hiç kompleksiz yer almasını sağlayan, ona güven ve cesaret veren en önemli enstrümandır. İnançlı kadın bu haliyle sosyal hayatta, modern batılı kadının bir alternatifi olarak yer alabiliyor.

Yasakçıları asıl tehdit eden budur. Onlar başörtülülerin medeni ve eğitimli olmasını değil, köylü olarak kalmasını istiyorlar.
... ve haliyle bu sorun nasıl çözülür bilmiyorum. İslamcı kadının kendi başörtüsüyle yakaladığı modern kimlik, sosyal hayatın içinde öteden beri tek model olarak ikame edilen batılı kadın figürünü tehdit ediyor. Alternatif olmak onları ürkütüyor. Asıl neden bu?
Yani kanımca...!

daha kısası,ya tum sıklar cozumde kullanılabılır ya da hıcbırı bırsey ıfade etmez..
cok polıtık bır cevap oldu..ee akıllıya kırk gun delı dense delı olur,40 yıllardır polıtık amaclar ugruna savasıyoruz(!) cok mu !!!

Mesele, en temelde, muslumanca yasamak ve muslumanca yasanacak bir dunya tesis etmek meselesiyse, olayi "basortusu sorunu" olarak formulize etmek bizi cok yanlis baglamlara goturup meselenin esasini iskalamamiza yolacabilir endisesi tasiyorum. Biz eger kadinlarimizin basortusuyle serbestce yasayabilmesini, kamuda calisan erkeklerimizin cuma namazi icin is yerinden izin alabilmesini esas hedefler olarak koyuyorsak, "birilerinden demokratik hakkimizi almak" olarak algiliyorsak meseleyi, bu, en hafifinden, cok can sIkIcI. "Neyi kaybettgimizi hatirlamiyoruz" demektir. Neye talip olmamiz gerektigini dogru anlamamisiz demektir. Sistemle barisip, neo-liberal politik ideolojiye, kapitalist iktisadi isleyise angaje olmamizi kolaylastiracaksa turban yasaginin kalkmasi, kalksin istemiyorum ben. Bu sekilde hic degilse dunyaya karsi kuskularimizi ayakta tutuyoruz. Muslumanlarin kredi karti dagittigi su gunlerde "kusku" dan baska bir silahimiz kaldi mi bilemiyorum.

"Iyi hos konusuyorsun da, boyle afaki, artistik laflarla universitelere giremeyen kadinlarimizin sorunu cozulmuyor" diyenleriniz olabilir. Cok da haksiz bir itiraz degil bu. Ben de Sumeyye'nin hikayesini bir kez daha okumanizi salik veririm sizlere, teslimiyetin fedakarliksiz varolma ihtimalinin olamayacagini hatirlatarak.

vesselam...

..sorunu ancak YÖK'ün kaldırılmasıyla çözümlenebilecektir..
O kale, yıkılmadan fethedilemez!..
V inşallah çözümlenecektir; hiçbir şey bu şekilde devam etmez!
Ümidvâr olmak lazım.
Allah'tan ümit kesmek kebâirdendir.
İş bizim çalışmamıza v dualarımıza kalmış. tevekkülümüze yani.
Biz liyâkat kesbedersek çözülmeyecek mesele yoktur; yeter ki biz enfüsî alemimizdeki sorunlarımızı ferden ferdâ çözelim..

Her inancın yayılma ve taraftar bulma serüveninde sembol haline gelmiş kahramanları vardır. İnananların sonraki zamanlarında sembol haline getirdikleri kahramanlar inancın nelerle karşılaşabileceğini, düşmanlarının kimler olabileceğini, dava kabul edilen söylemin hangi zorluklarla gelinmesi gereken yere gelebileceğinin temel işaretlerini vermesi açısından ideolojinin kendisi kadar önemlidir. Bu sembol kişilikler misyonerlerine kolaylık sağladığı kadar hayran olmaya eğilimli kullarına da yön verir. Deniz Gezmişlerden Metin Yüksellere ve Sait Nursilere vs varıncaya kadar idol olmuş şahsiyetlerin sonradan hayranlık uyandıracak derecede taraftar bulması inançlarına samimiyetlerini katmış olmalarından kaynaklı. Bu şahsiyetlerin temel özellikleri ideolojilerinin şahitleri olması, çileli yolda maruz kalınan işkencelere gösterdikleri direnişleri ve her şeye rağmen davalarından vazgeçmeyişleridir.

Bu insanların hayatları anlatıldığı kadarıyla da ilginçtir. Belki yaratılıştandır belki de kendi inançlarını yaşama şeklidendir hayat onları savundukları inançlarının şaheserleri haline getirmiştir. Bu sembol kişilikleri ideolojik oluşumların çoğunda görürüz , düzenlenen özel günlerde isimlerini mücadeleleri ile birlikte sık sık duyarız.

Üniversitelerdeki ve kamu kurumlarındaki başörtüsü sorununun sembol haline gelmiş bir kişisi var mı diye düşündüğümde aklıma Merve Kavakçı ve Leyla Şahinden başkası gelmiyor. Kutlu bir inancın neferleri ve bu inancın tarihi içinde bir çok mücadeleci örneği olmasına rağmen herkesin yakınen tanık olduğu bir eylemin bu iki isimle silinip gitmeye yüz tuttuğu verilen savaşın doğası ile ne kadarda doğru orantılı olduğunu düşünüyorum.Aslında bu insanların başörtüsüne karşı verdikleri mücadele ile başörtüsünün sorun olarak görülmesi arasında ki ilişki eylemlerin samimiyetsizliği ve sonrasında seküler olanın inançla ilgili duyarlılıktan daha baskın olduğu gerçeğini de destek bekledikleri kesimlere gösteriverdi. Çok kısa bir zaman da memlekette başörtüsü sorununun olmadığını anlayıverdik.

80 sonrasında rektörlük önünde açlık grevi yapan kız öğrencileri biliyorum. Birkaç tanesi bu eylemi sürdürürken onlara varlıkları ile destek olanlar vardı. Fazla kalabalık falan değillerdi ve kimse de -bu eylem Konya gibi bir yerde yapılıyordu- desteğini falan vermiyordu. Sonrasını hatırlamıyorum. Üniversitede de okuduğum yıllarda bir yasaklama yoktu. Sonrası malum 28 şubat ve yönetmelikler.

Sizlere anlatmak istediğim olay yaşayanı tarafından tarafıma sohbet esnasında anlatılmış gerçek bir olayın iç yüzüdür. Samimi bir Müslüman’ın ve başörtüsü eylemcisinin anlattıklarıdır. Dinlediğim zaman neden başörtüsü meselesinin gerçekte sembol kahramanları olmadığını ve bu eylemlerdeki mücadelelerin neden sonuç vermediğini biraz olsun anlamama yardımcı oldu. Bu arada mağdur şeklinin Merve Kavakçı gibi ABD’ye giderek mücadelesinden vazgeçmesi ve bir çoklarının okullarına ve işlerine devam ederek yok olması nedeniyle oluşturulan platformların da gerçekçi ve inandırıcı olamayacağını düşünüyorum.

Olay Mustafa Taşar rahmetlinin bakan olduğu dönemde Ankara Üniversitesinde geçiyor ve bir grup üniversite öğrencisi ki anlatan ağabeyde bu eylemin içindedir üniversitelerde başörtüsünün serbest bırakılması için açlık grevi eylemi yapıyorlar.Eylem yapılmasına yapılıyordur ama bir aylık bir süre geçmiştir açlık grevine katılanlarda hiçbir değişiklik olmamıştır. Sabah olununca açlık gösterisinin yapıldığı yere gelinir beklenir ve sonrasında dağılınır ve bir ay süresinde aynı eylem tekrarlanır. Eylemci gençler ilk günkü zindeliklerinde açlık eylemlerine katılırlar oruç tutarken akşamı zor eden Müslüman eylem sabahına hiçbir açlık ve susuzluk belirtisi göstermeden bir aya yakın süreyle devam ederler ta ki Bakan Taşar üniversiteyi ziyaret edinceye kadar. Bakanın üniversiteyi ziyaret edeceğini anlaşılınca eylemi yapan grup aslında aç kalmadıklarını eylem yerinin terk edilmesinin sonrasında başörtüsü orucunu bozduklarını birbirlerine itiraf ederler. Bu eylemin içinde ilahiyat fakültesi öğrencileri de vardır. Bana olayı anlatan ağabeyde Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi öğrencisidir.

Bakanın üniversiteye ziyaretinde açlık grevi yapan bu grup medyanın bu ziyarette bulunacağını düşünerek kendi içlerinde bir plan yaparlar. Bakan üniversiteye ziyaret geldiğinde medyanın önünde eyleme katılanlardan bir tanesi bayılma numarası yapacaktır ve kendisini yere atacaktır. Böylece açlık grevine medyanın dikkati çekilecek ve başörtüsü mücadelesi ulusal basın da yer alacaktır. Böyle bir düşünce tamamen temennidir tabi.

Eylem kararlaştırıldıktan sonra açlık grevindeki eylemci grup bakanın önünde kimin kendisini yere atıp baygınlık geçireceği konusunda gönüllü arar. Ancak kimse gönüllü değildir belki de Müslümanca bir vicdan yüzünden kimse böyle bir oyunun içinde yer almak istemez. Ama grup basının ilgisini çekmeye kararlıdır ve aralarında kur’a çekerler. Kurada bana bu olayı anlatan ağabeye çıkar.

Beklenen gün Bakan Mustafa Taşar’ın geleceği yönde açlık grevi yapan ve onlara destek verenler toplanır. Basın ordusu ile birlikte üniversiteye geldiğinde eylemcilerin yanından geçerken olayı anlatan ağabey kendini yere atar ve ortalık karışır. Açlıktan güya bayılan eylemciyi orada hazır bulunan medyanın önünden geçirirler. Öyle apar topar kaldırıp götürürler ki işte o zaman hastahanelik olur. “Çarpılmadık bir yerim kalmadı bütün vücudum parçalanıyor sanmıştım” diyor.

Sonuçta bir şey olmamış tabi ki... basının ilgisini çekememişler ve olaydaki gönüllüyü de hastahanede Hüsnü Aktaş ziyaret etmiş o kadar. Yani eyleme destek verenlerin bile desteğini alamamışlar.

Başörtü mücadelesindeki samimiyetin Merve Kavakçı ve Leyla Şahin gibi isimlerle anılması ve hakkıyla bu mücadelesini verecek inançta eylemcilerin yokluğu başörtüsünü kamuoyunda bir sorun olmaktan çıkardı. Üstelik sorun olmaktan çıkaranlar da yine başörtüsü mücadelesini yürütemeyenler oldu. Kanaatim şudur ki bu tür eylemlerin samimiyeti olmuş olsa idi eylemler sonuç verebilirdi. Ama bu öyle bir inanış ki hemen her şeyden önce kendisini modernleştirerek çağdaş olana entegre oldu olmaya da devam ediyor.