Tut ki gecedir ! (A. Kaya)
Ah bir tutabilsem karanlığı perçeminden
Takacağım soylu rüzgarın kanatlarına
Atsın diye dönüşü olmayan uçurumlara..

Uykunun gözlerinizde can çekişerek koynunuza yosma gibi düştüğü gecelerde
Pencerenin pervaz aralıklarından sinsice süzülür karanlık
Burun deliklerinizi yakarak kuşatır beyin hücrelerinizi
Tüm sokak kedilerini doldurur pençeletmek için
Çöp kutularının içindeki cinleri çağırır yatağınıza
Sarhoş naraları beyin zarınızda yankılanır
Yedi başlı çiyanlar yorganınızın altında fırsat kollar akıtmak için zehrini.
Bin bir çeşit çirkin surat figürleri gözlerinizde cirit atarken
Başınız on yedi ağustos depremi gibi dönerek sarsılır
Sonra çıldırtan koyu sessizlik
Beyninizdeki kesif uğultunun içinde yankılanırken
Tüm ihanetleri odanıza doldurmak için geceler
Filistin askısına kıstırılmış adamların çığlıklarını çağırır
Malum yerine tutturulmuş kablolar boynunuzda düğümlüdür artık
Kundaklanan Filistinli'nin barakasıdır odanız
Çeçen direnişçinin katledilmiş ailesinin barınağıdır
Odanız Pazar yeri katliamını yaşamışçasına
Duvar çatlaklarından mazlum kanları sızar yatağınıza

Tut ki gecedir !
Tüm iç çekişlerin yankısı boğazınızda düğümdür
Of çekişlerin kıvılcımı yüreğinizde yangın
Bir yangın ki, patlamaya hazır yanardağdır.
An ki, görmek istemediklerini gördüğün
Duymak istemediklerinizi duyduğunuz andır.
Rüzgarın burnunuza taşıyıp getirdiği
Yakın coğrafyalarda akıtılan mazlumların kan kokusu
varoşlardan gelen vakitsiz intiharların ölüm haberleri gibi siner üzerinize.
Yaşarken var olamayanların hayattan aldıkları intikamdır ölüm.
Sorgudaki direnişçinin canhıraş çığlıklarını örtemeyen gecelerde
Doğrularına kurban ettiği yalanları kadar acı vericidir.
Duvarlar kahrolası bir ihtiyarın kucağındaki genç fahişenin gözleri gibi tiksinerek bakar yüzünüze
Sevdanızın hayali düşmemek için kirpiklerinize tutunmaya çalışırken
Yarım kalmış bir aşk gibi gırtlağınıza takılmışken hayat
göremediğin şafağın kızıl gözlerinde erirsin
Ve bilirsin, idealleri yatsıya kadar yanan yitik direnişçi pişmanlığıyla;
şehrin bir kurşun bile sıkmadan teslim aldığını
ve bilirsin verdiği sözleri tutamayan babanın
sinesine saplanmış bıçak gibi uhdenin tam ortasında can çekişirken
Sevgiliye son kez bakabilmenin arzusu gözlerinde
Aynadan akseden yüz kıvrımlarının
kurumuş toprağın kısır/çorak çatlaklarına benzediğini

Tut ki gecedir.
Artık göz üstündeki kaş bile kusurludur
Tüm bakışlar art niyetli, tüm sözler kinayedir
Tam o anda müşfik bir ses duyulur
Öyle bir sayhadır ki alem durulur
Kulak kesilir duymak için nesneler
" Allah uludur, Allah uludur "

Tut ki gecedir
Sen ki tek başına direnen savaşçı
Ne kadar yorgun hissettiğini biliyorum
Bir türlü alışamadığını ve sıkıldığını buralardan
Aynı şeyleri duyup yaşadığın için yolların,
sokakların çıkmazına takılır oldu nicedir.
Mazi kirpiklerinden düşmemek için çırpınırken
Yine ağrıyor ve uyku girmiyor gözlerine
Yüreğin engin okyanuslardan daha dalgalı ve durulmuyor biliyorum
Elin kalem tutmaz, kelimeler hizaya girmez oldu
Zaptedemez oldun bağını koparmış düşüncelerini
Dalıp giden gözlerinden umut dolu bakışlar yerine gözyaşları akmakta
Kartal yüreğini taşımıyor güvercin kanatların

Tut ki gecedir !
Ah bir tutabilsem karanlığı perçeminden
çalacağım kayaların bağrına
Ve yutsun diye atacağım koynuna okyanusun

Tut ki gecedir
Ve yine aynı ses yetişir fecir vakitlerinin imdadına
Yırtar sessizliği
Karanlığı dağıtarak güneşe selam durur
Keder; kuyruğunu kıstırmış kara köpektir
Tüm acılar yavanlaşmış, sineler huzur doludur
Süt dökmüş kedidir sokaklar
Özge seslerin dudaklarına mühür vurulur
Tek bir sayha tüm sesleri bastırarak susturur

" Allah uludur. Allah uludur "

" Umut dolu gözlerimiz
Karar kıldık yarınlara
Dar geldi yüreklerimiz
Bunca yükü taşımaya
Gene de azmettik yola
Uğur ola uğur ola " Ömer Karaoğlu

...

etrafına bakıp allahuekber dedi
ve bu aşamada
aslında bütün aşamalarda
ekleyecek bir şeyi yoktu

Hakan ALBAYRAK

Oku! merkezli buluşma

ne yalan söyleyeyim bana da tıpkı selim abiye hissettirdiklerini hissettirdi bu haber..

neden bilmiyorum.. bilemiyorum..

şunu biliyorum ama..
çok üzüldüğünü söyleyen ve isyan eden bi arkadaşa şöyle dedim

bu biraz da nasıl baktığına bağlı...
kendini bir şey sanan ve güçlü sanan bir takım..
aslında o kadar zavallı ki..
bir tekl insanla başa çıkamadığını düşünüyor,
yeniliyor,
yenildiğini kabul ediyor
ve tüm zavallılığıyla onu toplumdan tecrid etmeye çalışıyor..
evet diyor
ben yenildim...
acizim ben
bu kadarım..
son bi çıkış olarak böyle yollara başvururum..
hile yaparım..
kaçak güreşirim..
bu yenilgiyi kaybetmeleridir..
üstelik 1 tek insana karşı..

biz buradan şu sonucu da çıkarırız ki önemli nicelik değil niteliktir...

sayımızın az olması bizi hiçbir zaman umutsuz kılamaz demektir bu..

kalalım sağlıcakla...

-KİM OLDUĞUNUZUN, NE OLDUĞUNUZUN, NEREDE OLDUĞUNUZUN VE ASLINDA NEREDE OLMANIZ GEREKTİĞİNİN AZAMİ BİLİNCİNDE YAŞADIĞINIZ GÜNLER DİLERİM-
-TAVRINIZ, KİŞİLİĞİNİZ, DURUŞUNUZ TAVİZSİZ OLSUN-