Çünkü ben seni sevdim,ne kadar içlendim,umdum ki
ellerin güzel böyle uzakları çizmeye yormasan.
Çünkü ben seni sevdim,bozdum rengini,ne akisler vardı sen de
yok,öyle pek umurumda değil yazıp ezberlediğin güzelliğin
arka bahçede saklanıyor yetiştirdiğin çiçekler
heves ediyorum göğe göğe büyüyen şu ağaçlarına
şu nehirlerin akışına bakıyorum,gün batımlarına yakın
bir serinlik besliyorum ellerimin arasında.
Çünkü ben seni sevdim,ne kadar içlendim,gördüm ki
uçsuz bucaksız bir suskunluk plajıyla birbirimizden ayrıldık
su yeşili derinliklerde ölüm öpücükleriyle oyalandık.
Ilım noktası sensin,senden ibaret,güz noktası da sen
sen diye diye büyüttüğümüz oğullar,kızlar,kalabalıklar
hepsini nerende saklarsın bilmem
ekmeğin ve kanın haklılığını kullanırsın halklara
gecikmiş bekleyişleri dindiren bir yanın var senin

Her şeyimi bir yitik anne veriyor bana
tükenmez bir doğurulmaktır yaşadığım benim.
Sol mememin altını cefaya katladı bu bahargillerin gelişi
bahar dediğin de ne sadece bir yarısı nisanın
pek güvenemem bu yüzden güle çiğdeme filan
gel bitmeyen günleri örgütle sen
bir puslu begonya olarak gözetle haftaların geçişini
sahici bir dağ şarkısı uzat bana şapka yerine

Çünkü ben seni sevdim
ey aranış ey akdenize bakan serin odalar
ey Anadolu bir yenilgi
ben sana bir yol söylevi oldum artık.
Yalnız cinsellikten uzak kızgın kamyoncuların bildikleri
bunca fetihler çağından beri duruşumuz mu bu felaket.
Kuzeyde ve başkentlerde hızlı geçer mevsim,
müslüman günlerle birleşir insanoğlunun istanbulları.
Ey canım ey celali bakışlım ey topukları zencefil kokan
söyle Bakırçayı nere akar böyle
bu sinagogları camiileri karşı karşıya getiren kim
ey şattülaraptan yenilgi çeken kervancı başı
zeytinleri kıpır kıpır yetiştirenden geldik ona döneriz öyle mi
şimdi ve şimdi susak dururum ben
kırmızımı kullanmaya aşuremi pişirmeye giderim artık