nurdan halesiyle
ışıltılı tozlarını dökerken zaman
o sessizce avuçlarımdan kayar
garip bir şarkı mırıldanarak
gider gelir içimdeki denize
yüzünü sürer
hala adını sayıklarken martılar
ben susarım

bir yıldız aşkını söylüyor ona
sadece onun sesiyle
ben giderken o gülüyor
geceye yakışır biliyorum
gümüş rengi acılar
kollarımda uyuturken hayalini
gün geceye döner
yolculuğum sana

düşlerimde melek olur
üşüyen yıldızları örtersin kanatlarınla
soğuk taş duvarlarda
kırmızı sardunyalar büyütürüm
ama sen bilmezsin
aldanır gözlerim her seferine
geldiğinde bayram yapar gök/yüzüm
alnımın ortasında ak yıldız gibi
salınır durur beyaz kuğum
aşka açılan pencerelerimden
ışık sızar telaşla
al bu şiiri ekle tirşe düşlere
tuvalinde kırmızı biriksin