öncelikle yorumda yazanın aksine asker kendi işine baksın diyen pek çok kişi ve kurum oldu gün boyu. hükümet de bence olgun bir tavırla bunu dedi. sağduyulu halk tepkisini ortaya koydu. sağdan soldan her kesimden politikacı, yazar, gazeteci...vs. işin hukuk ile çözülmesi gerekliliğini söyledi. ve bu tepkiler biraz olsun bizi sevindirdi.

ikinci olarak, edip ozan'ın dinini bilmiyorum. hıristiyan ise elbette kendi dinine saygı ve sevgi olarak o sözü söyleyebilir. budistler de buda aşkına der. ya da hindliler inek aşkına... herkesin duyduğu aşk(!) kendini bağlar.
yok eğer müslüman ise e hiç mi cennetlik hıristiyan yok geçmişte! onların aşkına elbet... kaldı ki ona gelmeden arada pek çok bilmem ne aşkına geçiyor. hadi bunu kurtardık da onları nasıl kurtarırız bilmiyorum.

sonuç olarak üzüm yiyelim bağcıyı çok da fazla dövmeyelim. yapılan o açıklama inanılacak bir şey değildi. kendimi, ülkemi, bu ülkede yaşayan herkesi aşağılanmış hissettim. düşünceye karşı zorbalık medeni toplumlarda var mıdır ki? hayret... çok hayret!

Allah âşkına bir ses verin!

Ey menba-ı ÂŞK! Gönlüme kıldığın nazar-ı mehabbet kadardır kıymetim...

Askerin buram buram muhtıra, müdahale ve darbe kokan nahoş nefesi her zaman bu ülke siyasilerinin ve dahi siyasi amaçlardan vareste vatandaşlarının ensesinde olagelmiştir. Kendi hüyelalarından kaynaklanan vehimleriyle laiklikten yana oldukları kadar demokrasiden yana olamamış bu jakoben güruh için yargılanmanın vakti çoktan gelip geçmektedir. Hükümetin icraatlarıyla alakalı olmaması bir yana, halkının inandığı değerlerden kaynaklanan bir takım basit fiilleri siyasi gerekçe sayarak, -asıl itibariyle- elden gittiğini düşünülen Cumhurbaşkanlığı makamından ötürü üniversiteli marjinal genç tavırlarıyla bir bardak suda fırtınalar koparmak CHP ve mevzubahis kurumun adeti olabilir. Ancak bu ülke insanından alınan vergilerle, yine bu ülkeyi dış güçlere karşı korumakla vazifelendirilmiş atanmışların bir diğer vazifesi asla bu tavırlar değildir. Darbeleri görmek ve darbecilerle birlikte yaşamak gibi makuslaşmaya yüz tutmuş talihimizden kurtulmak hususundaki en büyük vazife ise bu aşamada sanırım Türk Aydın’ının üzerine düşmektedir.

Gerekçelere gelecek olursak; aslı niyet okumaya dayalı tezahürler bir yana, halkının çoğu müslüman olan bir ülkede başı kapalı olan kadınlardan rahatsızlık duymak, sokaktaki kapalılardan işgillenmek ve onun her bir tezahüründen siyasi netameler vehmetmek ancak zihni hastalıkların emareleridir. Başını kapatmanın siyasi simge ve laiklik düşmanlığı olduğunu iddia eden biri ile baş açıklığını dinsizlik propagandası olarak kabul eden kişi arasında bir fark aramak ancak abesle iştikal olsa gerek.

Bunlar Cumhurbaşkanlığı makamını kotarmaya yönelik basit ayak oyunlarıdır. Ancak bu kertede vuku bulanın, o pis kokan ayak oyunlarının niteliği kadar basit olmadığı açıktır

Yetti artık yahu !... Muz cumhuriyetlerine döndük. Asker kendi işine baksın. Bıraksınlar da ülkeyi halkın temsilcileri yönetsin. Genelkurmay asli görevi olan savunma ile ilgilensin. Türk Ordusu'nu muasır ordular seviyesine yükseltmek onların asıl görevi değil midir? Nerededir bizim askeri teknolojimizin seviyesi? Kaç tane askeri teçhizatta "made in Turkey" damgası bulunuyor? Niçin sürekli hükümetler fırça yiyor? Niçin kimse Genelkurmay'a hesap soramıyor "Ordu'nun hali nicedir?" diye? Nasıl bir demokrasidir ki Genelkurmay bir siyasi parti gibi aktif siyasetin içinde yer alıyor ve diğer siyasi partilerden, medyadan, demokrasini yılmaz savunucularından neredeyse hiç ses çıkmıyor?

Müslüman bir ülkede, müslüman sıfatıyla yaşadıklarını unutanlar, başörtüsü ve tesettürün Allah'ın bir buyruğu olduğunu da unutarak tesettüre çağdışı demek demek gafletinde bulunuyorlar. Peygamberlerinin doğumunu kutlayan bazı müslümanları gerici, ilkel, yobaz, laiklik tehdidi olarak göstermeye kimsenin hakkı yoktur. Şehit kanlarıyla sulanmış bu topraklar üzerinde inşa edilmiş olan Türkiye Cumhuriyeti'nde Allah'ın (c.c) buyruklarına uygun olarak yaşamak her müslümanın en doğal hakkıdır.

Genelkurmay'ın demokrasiyi tehdit eden bu tavrını kınıyor ve bu "çağdışı", anti-demokratik tutum ve uygulamalara artık son verilmesini diliyorum.

"Eşrefi mahlukatız lakin hamurumuz çamurdan !"

Ordunun görevi(kendi paradiğmal bütünlüğü içinde) korumak/kollamaktır.Önce vatanı sonra devleti ve belki bugün fetişist bir travmaya dönüşen rejimi.

Birileri bu piramidi nedense sürekli tersten inşaya çalışıyor.Belki onun içindir ki 30 yıllık geçmişine rağmen PKK terörü bitmiyor.Hergün halkın evlatları birer ,ikişer uğurlanırken vatandaş ta televizyondan cenaze haberlerini izleyip terörü lanetliyor.(! okuyucuya not ! .Bu yazının bağlamı kürt meselesi olmadığı için , lütfen kimse sazanvari atlayıp yorumu manipüle etmesin )Ordu 30 yıllık mücadeleye rağmen neden PKK terörünü bitirememiştir bunun muhasebesini yapıp görevine dönmelidir.

Halk göreve :Halk amorf vıcık , vıcık bir kavramdır.Yoktur.Mikro ve makro siyasetlerin nesnesidir.Gidebileceği bir yer yoktur bunu kendi dışında insan üzerinden hesabı olan herkes bilmektedir.Ancak yine de tıpkı 367 sayısı gibi, olmayan bir şeyin olmasına ihtiyacımız var. Halkı bilmem ama kendi adıma ifade ediyorum.
Belli çevrelerin kılıcı haline dönüşen askeri bürokrasiye dur demek,
kısa vadeli çıkarlarını her türlü değerin önün alan , şahsi emellerini kutsal bir paradigmaya dönüştüren tüm insanların asğari müşterekte birleşebilecekleri bir siyasal duruştur .
Şairne mazaretler , siyasal tercihlerimiz , söz söyleyenin kaşına gözüne diline takılmak mazur görülemez.Darbecilerin karşısında olmak -ne kadar olunabiliyorsa olmak-arkaik korkularımıza rağmen olmak insanlığımıza olan saygımızın bir parçasıdır.

Rasim Özdenören'den eskimemiş bir yazı. Buyurun bir de burdan alın...

http://www.yenisafak.com.tr/yazarlar/?i=845&y=RasimOzdenoren

Atatürk ilkeleri arasında olan Cumhuriyetçiliği bakın M. Kemal nasıl tarif ediyor;

Türk milletinin karakterine ve adetlerine en uygun olan idare, Cumhuriyet idaresidir (1924).
Cumhuriyet rejimi demek, demokrasi sistemiyle devlet şekli demektir.(1933).
Cumhuriyet, yüksek ahlaki değer ve niteliklere dayanan bir idaredir. Cumhuriyet fazilettir(1925).
Bugünkü hükümetimizin, devlet teşkilatımızın doğrudan doğruya milletin kendi kendine, kendiliğinden yaptığı bir devlet ve hükümet teşkilatıdır ki onun adı Cumhuriyettir. Artık hükümet ile millet arasında geçmişteki ayrılık kalmamıştır. Hükümet millet ve millet hükümettir. (1925) (kaynak: www.ataturk.net)

Her şey aşikar iken ne hikmetse yıllardan beridir bu ülkede çoğunluğun dediği değil de elit bir kesimin idaresi mümkün görülmektedir. Bunun en güzel örneğini geçenlerde Hıncal Uluç köşesinde ifade etmişti. Şöyle diyordu kavram kargaşasına ve de M. Kemal’in açıklamalarına zıd düşen Hıncal Uluç;

“Demokrat için, halk istedi mi, değiştirilmeyecek şey yoktur, olamaz.. Halk istiyorsa, imparatorluk da geri gelir, hilafet de.. Ülke eyaletlere bölünür istenirse, iç işlerinde serbest.. Bu eyaletler kendi anadillerini belirleyebilir, kendi yargı düzenlerini bile seçebilirler.. İsterlerse Medeni Kanun, isterlerse Mecelle.. İsterlerse Ceza Kanunu, isterlerse şeriat.. Daha aklınıza ne gelirse..
Cumhuriyetçi için ise, halkın sesi, her yerde hakkın sesi değildir. Bazı şeylerden, çoğunluk öyle istiyor diye vazgeçilmez, geçilemez..
Bu bazı şeyler, Cumhuriyetin Anayasasında "Değiştirilmeleri teklif dahi edilemez" diye geçer..
Yani Türkiye Cumhuriyeti'nin üniterlikten vazgeçmesi, dilinin Türkçe dışında olması, bu devlet yıkılmadığı sürece mümkün değildir.
Atatürk Milliyetçiliğinden, laiklikten vazgeçilmesi söz konusu edilemez.
O laikliğin tarifi de, Anayasa'nın giriş bölümünde aynen şöyle anlatılmıştır..
"..laiklik ilkesinin gereği olarak kutsal din duygularının, Devlet işlerine ve politikaya kesinlikle karıştırılamayacağı.."
Cumhuriyetçi, Meclisin yüzde 100'ü de oylasa, hiçbir siyasal gücün bu ilkeleri değiştirmesini kabul etmez. "Halk isterse.." demez.
Ben Cumhuriyetçiyim..
Demokratlarla farkım da burada..” 21 Nisan/Sabah

Genelkurmay tarafından yapılan ve muhtıra şeklinde algılanan açıklama da buna paralellik ifade ediyordu sanki.

Ama yine zamanında sol hareketin içerisinden bulunarak devrimlere karışmış bir isim olan Hasan Cemal köşesinde şu düşüncelere yer ve tek kelime ile bu açıklamaya “Hayır!” diyordu;

“Çare demokrasidir.
Çare seçim sandığıdır.
Çare halkın oyudur.
Hesaplaşmayı seçim sandığında halkın oyuyla yapmaktır çare...
İşte bunun içindir ki:
Askerin gece yarısı muhtırasına tek kelimeyle hayır!
Son söz:
Hükümetin muhtıraya karşı almış olduğu tavır doğrudur, demokrasiye uygundur. Abdullah Gül'ün cumhurbaşkanı adaylığından çekilmeme kararı da yerindedir.” 29 Nisan/Milliyet

Sağduyu, akıl, fikir bu son sözü derken ama’sı yine fanatizmi körüklüyor. Ama’sı şu;

Bir dönem hızlı solcu iken sonra 1965’te YTP Gümüşhane vekili seçilen Ali İhsan Çelikkan, aynı dönem aynı partiden vekil olan Süleyman Arif Emre’ye şu ilginç anısını anlatmış;

“Hüseyin Üzmez, Malatya’da Ahmet Emin Yalman’a kurşun sıktığı zaman bir grup solcu gençler olarak Cumhurbaşkanı Celal Bayar’dan randevu alıp Milli Eğitim Bakanı Tevfik İleri’yi şikâyete gittik. “Sizin gerici bakanınız, gerici bir dernek olan Milliyetçiler Derneğine para yardımı yaptı. Bu derneğin üyesi olan Hüseyin Üzmez de Atatürkçü A. Emin Yalman’a kurşun sıktı” dedik. Bayar, Tevfik İleri’yi azarladı sonra da bize sordu; “Söyleyin bakalım, Türkiye’de laikliğin esas sebebi nedir?” Bizler çeşitli cevaplar verdik; din-devlet ayrı olmalı, kanunlar dine dayanmamalı..vs. Dedi ki Bayar; “Hayır, bunların hiç biri değil. Biz Lozan’da gizli celsede Batılılara kesin söz verdik; zamanla bu millete Kur’an-ı Kerim’i unutturacağız, diye. Bu sözün bekçisi, makam olarak benim ve benden sonra gelenler de bu görevi sürdüreceklerdir. İşte laikliğin esası budur, sizlere düşen bu anlayışa sahip çıkmaktır.” (Geçmişten Geleceğe Konuşanlar, AKV, Abdullah Yıldız)

Emekli bir asker tanıdık bu gizli denilen anlaşmaların 80 yılında sona erdiğini söylüyordu. Fakat artık alışmışların bu yoldan dönmeleri çok zor. Menfaatler Hıncal Uluç’un belirttiği gibi hakka ve adalete bakışta vicdanları sakat bırakıyor maalesef.

Ey menba-ı ÂŞK! Gönlüme kıldığın nazar-ı mehabbet kadardır kıymetim...

Bir kez daha yetim bırakılmak isteniyoruz. Bir kez daha hizaya geçmemiz emrediliyor. Dipçikler uzatılıyor rüyalarımıza. Tehditlerden çitler örülüyor ufkumuza. Allah'ım bize kendimizi yalnız hissettirme.

senin çardağına çıkarken
karıştırırken şarapla kendimi sana
varsın gün geçtikçe herşeyde biraz kahır
biraz bakır çalığı olsun lokmamızda

Allah'ım bize kendimizi yalnız hissettirme.

sapare aude

selam ve dua ile;
muhterem arkadaşlar, kardeşler, abiler, ablalar ülkemizin yönetim biçiminin nev-i şahsına münhasır olduğu gerçeği gözardı edildiği için böyle ortalık toz duman oluyor. mesela ben sosyoloji eğitimi almış olmam hasebiyle işçi kesiminin oylarını -batıda olduğu gibi değil de- muhafazakârlara vermelerini, sermaye sınıfının ise oylarını - yine batıda olduğu gibi değil de- kendilerini "sosyal demokrat" diye tanımlayan partilere vermelerini bir türlü çözemezdim. hala da çözemiyorum. her iki kavram ve sınıflandırma batılı olması hasebiyle çözümsüz ülkemde. yönetim biçimi de öyle. batı dünyasının tanımladığı biçimde algılanan yönetim biçimi bizdekine sadece adsal olarak benzemektedir. bu artık görülsün. vallaha! görüldüğünde her şey çözümlenecektir. ortalık toz duman olmayacaktır. zaman zaman çevremdekiler durup dururken "fransız genel kurmay başkanının adı ne?" diye soruyorlar. ne alaka? ya da ingiltere genelkurmay başkanının adını. fransızlar biliyordur her halde.. her halde ingilizler biliyordur. ve oraların okullarının da eğitime başladıklarında bütün tv. istasyonları naklen yayınlıyordurlar. ne bileyim.. konudan sapmamak için sözü toparlayıp diyeyim ki; cumhurbaşkanını chp ve tsk birlikte seçsinler. adayı da birlikte belirlesinler. sadece çöp toplama ve şehir altyapılarının, yolların, elektrik dağıtımının yapımını başkaca partiler üstlenebilir. ihalelerde de şirket yöneticilerinin veya sahiplerinin chp'li olup-olmadığı şartı aransın. her hangi bir ihalede daha düşük fiyat veren değil parti kimliği ve meslek kökeni aransın. hangi parti ve meslekten olması gerektiğine ilişkin soruların yersizliğini dile getirmeme gerek var mı? hızmetçiler, temizlik elemanları başlarını örtebilir erkek ise sakal bırakabilirler. hürmetler..
cemal çalık