Sevgili mustafa burak sezer, yürek telimize dokundun.
Sümeyye hanımı tanıyan biri olarak ne söyleyeceğimi bilmiyorum. bizden daha önce yeni bir dünyaya doğması yaradan'ın onu daha erken yanına istemesiyle açıklanabilir ancak.
Mekanı cennet olsun.

Yüreğimin en kuytusuna döküldü bu şiir.Ölmüşlerimin acısının yanına,işte oraya...Giden gider,bu yükü taşımak düşer kalanlara...Geride kalanlara neler düşer ah!

Ölüm! Sen varken hâlâ,şu hayata aşıklığımıza ne dersin bilmem ki...

Kaleminize,yüreğinize sağlık...Selam ve dua ile....

Es-Selam Değerli Arkadaşlar;

Hatim listemiz http://www.cemaat.com/node/4620 adresine taşınmıştır.

Allah razı olsun hepinizden, muhabbetle...

... Mutluluk anlamaktır, anlam aktır...

Allah rahmet eylesin; yakınlarına sabır ve başsağlığı diliyorum. Pekçok yakınımızdan birini daha uğurladık; son yolculuğuna demek gelmiyor içimden, DİN GÜNÜNE yolladık. Aslında yollamadık, hepimiz yoldayız yolculuğu bir kez daha hatırladık. Ama içimi karmakarışık yapan bir duygu var sümeyye kardeşimizin gidişinde....

Kazayı öğrendiğimizden beri dualarımızla hayata dönmesi için Rabbimize talebimizi ilettik ve bekledik. Acımın ifadesi zor, hatta öyle zorki, hiç tanımadığım ve görmediğim ama bu sessiz mekanda teğet geçtiğimiz bir kardeşimizin aramızdan gidişinemi; yoksa bir tetiğin daha düşüp kurşunun beni bulmadığınamı; ki bu nasıl bir duygudur ve nereye kaçılır bundan, utanılmalı mı acımalı mı insan kendi zavallılığına işte öylece anlatılması zor bir duygu....

İşte bu karmaşıklık içinde bari dürüstçe şunu söylemek istiyorum. Sanıyorum Rabbine dönen sevdiklerimizin ardından kuran okumamız, hernekadar onlar içinmiş gibi görünüyorsa da ilk bakışta; son bakışta galiba daha çok bir kaçışın kendimizi aldatma oyununun bir parçası gibi yani '' umarım böyle yapınca faydası vardır '' temennisindan başka bir anlamı yok. Buna ilişkin, ölenlerimizin ardından en çok okuduğumuz yasin suresindeki ayetler beni düşündürmüştür:

69 - Biz ona şiir öğretmedik. Bu ona yaraşmaz da... O sadece bir öğüt ve apaçık bir Kur'ân'dır.
70 - (Bu), diri olanları uyarmak ve kâfirlere de azab sözünün hak olması içindir.

Evet acılı bir gündeyiz ve dostsam ben de bu acılı günde hakkı söylemeliyim. Kitabımızın içeriğini dikkate almadan, onu bize öğütlediği çerçevenin dışında kullanmaya çalışmamız, açık söylemek gerekirse kafamızı kuma gömmek olmaz mı? Hatta açıkça öğütlediği, kendi içeriğinin amacını ayan beyan ifade ettiği sureyi amacının tam zıddı biçimde uygulamamız bize ne kazandırır; öğüde ihtiyacı kalmamış, hesabını vermek için geri alınmış sevdiklerimize ne kazandırır; Rabbimizin emrine itaatsizliğimizin, dik kafalılığımızın ifadesinden başka?

Daha da açık söylemek gerekirse, kitabın '' tertil, tilavet '' öğüdünü musıkiye indirgeyip akustik şiir okuma yarışmalarına döndürmek ve bunun dışındaki zamanlarda okununca bonus veren, ölenlerimizin ardından okununca da cennet verene dönüştürmek ne kadar doğrudur?

Doğru değildir kardeşlerim! Karanlıklardan aydınlığa taşıyan bir yol rehberini, hakkını verir biçimde okumuyoruz diye amacından saptırmaya da hakkımız yok. Değişmesi gereken hitap ve içeriği değil; bizzat muhatap olandır; ki muhatap olmayana (yüz çevirene )edecek sözümüz de olamaz çünkü bu mübarek hitap ancak, Rahmandan GEREĞİ gibi ( canı istediği gibi değil ) korkanları ( yani ona yönelip yol göstericiliğine güvenip, gösterdiği yolu gösterdiği biçimde yürüme azmi ve şevki içinde olanları) ve onu CAN kulağı ile dinleyip uyanları doğruya taşır diyor.

Bu durumda sümeyye kardeşimize Rabbimizin yardımını dilemekten öte bir yolun olmadığını ama geride kalanların hala yapmaları gereken sorumluluklarını bu vesile ile hatırlamaları gereğini ifade etmemin en doğru taziye olacağına inanıyorum.

Ölümün nasihat oluşu ölene olamasa gerektir; tıpkı kitabın öğüt nasihat yol göstericiliği gibi....
Bir çoğumuzun böyle düşündüğümüzü bilmekle beraber diğer bir çoğunluğumuzu azınlıklaştırmak ve tahkir etmek için söylenmiş değildir i ifade etmem gerekmektedir; hatalı olmak tek başına suçlanmaz, hatalarımızda ısrarcı ve inatçı olmaktır bizi mahveden...

Rabbim cümlemizi hitabına gereği gibi muhatap olanlardan ve şefaatine nail eylesin!

Selamünaleyküm

Hayata,olup bitenlere ve dahi olup olacaklara dalıp gidiyoruz da birden bir haber geliyor da tam da yüreğimizin bam teline basıveriyor,işte o anda farkediyoruz kaygılarımızın ne de boş olduğunu,herşeyin nasıl da anlamını yitirdiğini.
Bu farkedişin nedeni elbetteki ÖLÜM,bir nimet aslında o da...Bazen biraz erken mi acaba diye de soruyoruz kendimize ama...Herşeyin sahibi O,kulu için ne hayırlı,ne hayırsız bilen de O.
O halde bize düşen,buluşmak üzere vedalaştığımız kardeşlerimiz ve dahi kendimiz için dua etmek Rabbimize.
"DÜNYA BİR GÜNDÜR,O GÜN BU GÜNDÜR,BİR KÖRDÜĞÜMDÜR,AH BURASI YALANCI DÜNYA!"

yineleniyor acım,ismini gördüğüm heryerde...
sahi gideli ne kadar oldu ki küçük kız,
gittin mi ki?

konuştuğum kim o balkonda,
geçecek demiştin hani bu şaka da...

özlemimi 50.gününde yineliyorum.gözlerimde yaş yüreğimde derin bir özlem...
bekle perde kapanacak...