Insanlarini anlayabilen, hissedebilen feraset sahibi insanlar ne kadar az var.

selam ve dua ile....

Bir:
Bu metni alın ve başlığını "Müntehir Bombacının Kudüs'e Seslenişi" olarak değiştirin. Yazarını da herhangi bir Yahudi olarak düşünün.
Söylediklerinde haklı mı?

İki:
Metnin başlığını olduğu gibi bırakın. Metni tamamen silin ve yerine şu cümleyi yazın: "Ben inandıklarım uğruna canımdan vazgeçecek kadar yiğittim. ya siz?"

http://www.musvedde.net

Uğradığım hayal kırıklığıdır... Kurtlar vadisi Irak filminde Zat'ın intihar bombacılarını kınayışını hatırladım. Ne kadar büyük bir günah olduğundan bahsediyordu...Filme övgü veya yergi değil, bir hakikatten bahsediyorum sayın okuyucu.

Aslında mesela bir filistin'de bir çeçenistan'da ki intihar bombacılarının kinini ve öfkesini anlayabilmeye çalıştığımdan, bu günahın boyutlarını da kendi algılayışım ve mihengimin islam olmasından kaynaklandığını düşünebilirim. Lakin şimdi kendimi pekeke'nin bir intihar bombacısının yerine koymaya çalışıyorum ve bu kabustan Ancak Alemlerin Rabbi olan Allah'a sığınıyorum aziz kardeşim Alper.

Bizi sarstığını sanıyorsun ama ben senin sarsılman gerektiğini düşünüyorum. Tüm bu olanların islamsızlıktan olduğu, dinsizlikten olduğu gözükmüyor bence gözüne. Suçu kendinde aramak yerine nefislerinin peşinde koşan küllüm milliyetçilerin ardına önüne bakmamalarına atıyorsun...
Yalnız haşr olacağız sayın kardeşim Alper. Kafatası kemiklerimiz karşı binanın çatısından toplanabilir, parmak dnamız da suçumuzun kalitesine! kalite katabilir ama yekpare olarak karşısına dikiliceğimiz Allah'ın, bu ite ne kadar hoşgörü göstereceğini ben bilemiyorum sayın kardeşim Alper. Umarım senin kadar iyimser değildir her şey. Yoksa akşam babasını evine bekleyen yetim çocuğun gözyaşının çetelesi, pekeke envanterinde ne kadar mutluluğa eş değerdir onu düşüneceğim.

Benim anlayışıma göre ölüm bir tek yerde anlam kazanır. O da cihatta olan ölümdür. Yani Sahabe'nin "şimdi ölürsem cennete mi gideceğim" diye sorduğu ve Resul'unden evet "cennete gidersin" diye cevap aldığı liyakatlı bir ölümdür. Karşısında düşman varken, savaşılarak, hakkedilen bir ölümdür...

Emri bil maruf, nehy i anil munker bizim görevimiz. İnternetle örgütleşen, kendisine sanal ülkeler kuran bu pisliklerin ne iyilikten ne de kötülüğü men etmekten zerre faydalanamadıklarını görünce de kendim de, nefsim de rahatlıyor. Allah'tan korkusu olmayan bu pisliklerin ben, kendi başına kendi çukurlarında ölmelerini istiyorum. Evimden duyduğum bir bomba sesi, ve yerde gördüğüm kollar bacaklar, başka yerlerimi rahatsız ediyor sayın kardeşim Alper. Ama asla senin rahatsız olduğun yerlerimi değil.

Zerre suçluluk duymuyorum, duymayacağım. Suçluluğum Filistin için, Kudus için, Çeçenistan için Kosova için...Ulus'a seslenen değil de ulus'ta leşlenen bir beyinsiz için değil...

Selametle

ikinci bir yasam beklentisi icinde degilim;
zaten ben bu dunyada oluler arasindan dirildim

selam
bu sitedeki küstüm gidiyorum muhabbetini anlayamadım gitti. kim kime neden küsüyor gidende kime kahrediyorda anlaşılmamış aşık ayaklarına yatıp bensiz bırakıyorum bu diyarı serzenişine kapılıyor ki...gidersen gidersin kim tutar seni ...varlığını kim önemsiyor ki yutkunalım yokluğunla acıları....
her intihar eylemi ki bu filistinde, ırakta, çecenistanda olsa bile çirkin bir davranış. masum insanları ölümünle cezalandırmak bunlar yahudi hiristiyan olsa bile insan olma yüceliğine yakışmayan davranışlar. bu kötülüğü dinle kınamama gerek bile yok çünkü islamın savaş mantığındaki asıl savaşı yüreğe indirmekle karşılaştırıldığında intihar en anlamsız ve hatta savaşılması gereken bir eylem şekli.
şule hanımın söylemi, varlığı ve yokluğu ile bakışı bir kaç ayete yada hadise indirgeme şekli ile inancından önce kendini ortaya koymuş bir kesin inaçlı imajı vermektedir. islamın teslim olma ilkesinden ziyade nefse teslim eden siyasallaştırma biçimsizliğini gösterdiğinden tehlikeli buluyorum.
her intihar kinle dolu bir mesaj ve kötülüğü insanlara bırakıp gitme ahlaksızlığını içerir. biraz insani duyarlılığımızı konuşturacak olsak kimse kimseye bu kötülüğü yapamaz...selamlar

müntehir, mevta olduktan sonra cahilliğini kabul etmiş gibi durmuş ama bir de sağken konuşturma imkanı olsaydı acaba kim kimi cahil olarak tahkir ederdi! yaklaşık 13 sene önce bir ateist arkadaşıma safiyane duygularla "sen şimdi yakınında bir hasta olsa ona yardım etmez misin" deme şapşallığında bulunmuştum da o da bana "kimmiş ki hasta olan; benim hasta olduğumu iddia eden sensin, ben gayet sağlıklıyım" demişti.

ölüleri konuşturma işi zaten en başından sakat. biri "aman efendim peygamber şimdi yaşasaydı şu konu hakkında böyle derdi, şöyle yapardı" der, kimi "falanca put şimdi yaşasaydı bizim partiye üye olurdu" filan der. dilin kemiği yok yani, der mi der!

eldeki bilgiler galiba bu şahsa ulaşılmadığı yönünde kesin olsa gerek. kimse bu vatandaşa dinden, imandan bahsetmedi. ya da bu vatandaş dinsiz imansız bile olsa masum insanların canına kıymanın ne olduğunu bilemeyecek kadar gerizekalı biriydi. ilginç yani...

diğer ilginçlik, her taşın altından müslümanların çıkması! adamlar öldürülür, katil müslümandır! adamlar öldürülür, katil 'müslümanların ihmali sonucu' bu hatayı yapmıştır! cumhurbaşkanı seçilemez, sebebi müslümanlardır! seçime zamansız gidilir, yine ah o müslümanlar!

neymiş bu müslümanlar be, diyesi geliyor insanın. lakin eli kolu bağlıdır ki onların. yani o müntehire ulaşacak müslümanların önü tıkanmadı mı! kafasına vurulmadı mı! yolları kesilmedi mi! okulları, kursları kapatılmadı mı! üniversite kapılarında coplamadılar mı! okullarının mescidleri kapatılmadı mı! ellerinden kitabı alınmadı mı! ya Hû ne yapsın bu müslümanlar bunca engelleme karşısında... yine de ellerinden ne geliyorsa yapıyorlar ve yapacaklar!

bu olayda sorun aslında pkk ya da bu genç değil, dikkatli incelersek. günydoğudaki sorunları gayet iyi bilen a. fırat'ın görüşüne göre pkk zaten derin devletle bağlantılı. bu açıdan yaklaşırsak, olaya devletin nerdeyse tüm kurumlarıyla anında müdahil olması, paşanın daha elde hiçbir delil yokken "bu pkk işi" deyip insanları -düşünmeye bile fırsat vermeden- belli bir merkeze yönlendirmesi, yine aynı paşanın soğukkanlı bir açıklama yapması gerekirken halkı paniğe sevk edecek "büyük şehirlerde devamı gelebilir" demesi... ve ilâ ahir! birileri bizimle fena halde madik geçiyor ve biz hâla olayın hümanizm tarafındayız! yani filin kulağını tutmuşuz ve bu fil diyoruz. kod adı:kılıçbalığı isimli filimde denildiği gibi; "sistemin devamı için bir kaç kişi ölmüş çok değildir, önemli olan mutlu çoğunluğun refahıdır."

biz elbette tüm insanların iyiliğini istiyoruz. ama biz bunu isterken dünyadaki tüm insanların da kendi iyiliğini istemesi hem de samimiyetle istemesi gerekmez mi? dua önce kendin için yapılmalı der ilmihal kitabları. samimiyetle ama... havasız bir ortamda oksijen tüpünü önce kendi burnumuza/ağzımıza götürüp ondan sonra çocuğumuza vermemiz gibi belki. çünkü önce biz nefes almazsak o çocuğun o tüpe ulaşma şansı zaten yok! yani insan önce biraz bencil olmalı galiba. bencillik yanlış oldu gibi ama mesela nerdeyse her peygamberin kendini dinlemek için toplumdan soyutlanmasındaki gibi bir bencillik. ben'le başbaşa kalma hali... ya da kendini tanımaya giriş!

önemli bir sorun da bu işte! insanlar kendilerini dinlemekten kaçıyorlar. eğer biz kendimizi değiştirmezsek Allah da bizi değiştirmez! vermek istemeseydi, istemek vermezdi! vahşi istemiş ki vermiş Mevla! ama ebu cehil istememiş, isteyememiş. "nerdeyse kendini paralayacaksın iman etmiyorlar diye, ama hidayet Allah elindedir" biz yine de kendimizle beraber tüm insanlar için kavlî ve fiilî dua edelim!

diğer anlayamadığım nokta intihar eylemleri ile filistinin, çeçenistanın bağdaştırılması! ben mi yanlış anladım acaba diye tekrar tekrar okuyorum. edip ozan'ın önerilerini ise hiç anlamadım. ya da anlamak istemedim. beni kimse anlamıyor deyip empati kurabilirsin yani sen de!

ama intihar ve istişhad eylemleri arasındaki farkı hâla anlamayanlar varsa şu yazıdan okuyabilirlerse kendileri açısından da iyi olur. şehadet eylemleri ile basit tezgahları bir tutmak imanı zedeleyebilir Allah korusun!

Ey menba-ı ÂŞK! Gönlüme kıldığın nazar-ı mehabbet kadardır kıymetim...

Başlıktaki bombacı'yı çıkarın ve yazıyı bir de öyle okuyun. Eğer hepimizi yaralayan ve çok kritik bir dönemde meydana gelen bu olayın üzerine sıcağı sıcağına yazılmış bir yazı olmasaydı sanırım daha höşgörülü bir karşılık bulacaktı. Yine tepkiler olabilirdi ama Alper Gencer'i isyan ettirecek düzeyde olmayacağını düşünüyorum.

Alper Gencer gibi düşünüyorum, düşüncelerine katılıyorum, destekliyorum. Bu ülkede yanlış giden şeylerden, kaybolan hayatlardan kendime, acizliğime bir pay biçiyorum. Kendimi sorumlu hissediyorum. Uzun bir dönem İslam'ın bayraktarlığını yapmış ve halkına tüm dünyada saygınlık kazandırmış bir medeniyetin mirasçısı olmaktan onur duyduğum kadar aynı havayı teneffüs ettiğim reddi mirasçı çocuk pornocularından da utanç duyuyorum. Neredeyse her biri bir şehvet pazarına dönmüş olan TV kanallarının bu medeniyetin evlatlarını esir alabiliyor olmasından kendimi de sorumlu hissediyorum...

Sözün özü, ötekileştirmek bana uymuyor...

Kesinlikle katılıyorum.O derin kuyuların ve içine kimsenin bakmaya cesareti olmayan o kuyuların içi temizlenmedikçe mutlaka o karanlıktaki kişiler, bu memlekete ihanet edecek birkaç kişi bulup atacaklardır, hapsedeceklerdir oraya.Dolayısıyla temizlenip mühürlenmedikçe bu bataklığın sonu yokkkkkkkkkkk!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Yazınızda bu gerçeği çok güzel vurgulamışsınız.Tebrik ederim.

SELAM VE DUA İLE...........

Yazıyı yayınladığı gün okuyup, sıcağı sıcağına anlamaya çalışmakla beraber hassaten yorum yapan arkadaşlarımızın muhalif duygularını ifade edişlerindeki bencillik dikkatimi çekti. Evet, hiç kimse ama hiç kimse kendi halinde yaşayan ve ülkenin meseleleriyle uğraş(a)mamaları için de zaten ölene kadar kendi hallerinde kalmak zorunda insanları katleden birisini onaylar bir tavır almaz, alamaz. Ancak bu durum, söz konusu olayın değerlendirmeye tabi tutarken mağdurlar kadar faili anlamak zorunda olduğumuz gerçeğini değiştirmez. Esasen Alper Gencer de yazıda bunu yapabilme erdemini zor bir zamanda gösterdiği için tebrik edilmelidir. Çünkü terör eylemleri her ne kadar sembolik hedeflere genelde mesaj verme amaçlı düzenlenirler, ancak çoğunlukla eylemci kendi düzenleyeceği eylemin sosyolojik sonuçlarını düşünebilecek birisi değildir ve yine genellikle kendi iç dünyasında ölmek için yeterli sebepleri vardır. Dolayısıyla olayı çözümlerken eylemcinin ruh hali de mutlaka düşünülmelidir. Değerlendirmelerde bu unsur dikkate alınmazsa yapılacak yorumların bir yanı sürekli eksik kalacaktır. Yoksa salt lanetlemek, kınamak, eylemciyi eyleme iten sebepleri anlamaya çalışmadan konuşmak, yıllarca Kürt Halkının konumunu, Kürt insanının birey birey yüz yüze bulunduğu sıkıntıları anlamaksızın değerlendirenler gibi bizleri de içerisinde çözüm bulunmayan bir takım sonuçlara ulaştıracaktır.