I

esmerlerin ovasından geçtim gece yarısı daha karanlık-
göründüler.
tuttum atımın yelelerinden rüzgâr delirdikçe havalandık
biz bir süvariyiz macera peşinde koştukça gençleşiyoruz
anlatım zorlukları içinde muazzam sarayların önünde,
gözlerimizi kaldırıp yukarıya, üç dakika dua ediyoruz,
dilimiz çözülüyor.

şekillerin darmadağın olup, renklerin birbirne bulaştığı muhâl bir mahâl de
soruyorum, etrafımı kuşatan bir kalabalık var yüzleri peçeyle örtülmüş
bu güç nedir, elimden tutup bana bilmediğimi yazdıran
bu karanlık ki korkakları öldüren bir azraildir.
bana esmer bir kadın gibi sokuluyor mavera

II

şayet delilik dahilerin gizledikleri ilahi bilgeliğin zahiriyse
bir durup düşünüyorum bütün delilerin tıkadığı dünyayı
anlamsız gibi bakıyor yabancı bir dili okuyunca ben
bütün harfler tanışığım oysa, el sallayıp gülüyorlar

III

burası kavramların ve cümlelerin piçleştirildiği, hadım edildiği bir ölüler vadisi
krallar ve köleler yanyana yatarak uyur
onları rahatsız etmeden, üzerlerini çiğneyerek geçiyorum
bir piramit var, mistik, perde çekilmiş, aşikar olmayan bu piramit
Babil'de ki ahmakların ördüğü tuğladan kuleye benzemez
bu piramite doğru atımı dört nala koşuyorum
nefesim yetmiyor.

IV

kalbimin şeklini kuşlar çizdi gökyüzüne, sürü halinde uçuyorlardı
işaretleri takip etmeliyim, dedim "Tanrım nedir bu?"
sessizlik, bu çağa gömülen sessizlik birden çınladı kulaklarım
uzayın göbeğinde sürüklenen bir saman çöpü gibi samanyolunda atımla biz
tıpkı eski günlerde ki gibi Burak nasıl gördüğü yere ayağını bastıysa
Zülkarneyn'in saklandığı yeri arıyoruz galaksilerde

şerefine sevdiğim tüm güzel Mezopotamya kızlarının sahibinin adına and olsun ki
bu itinayla işlenmiş evrenin milimetrik şaşmazlığı, endamından sarhoş olduğum deha üstü bilgelik
göğsüme yakıcı bir dert oturdu ki yirmi dört saat bir saat gibi çalışır
beni işlediği için, görünmez bir elle beni azılı bir şovalye yaptığı için
şükürler olsun göklerin ve yerin efendisine

V

zerreler, parçacıklar bir bütüne doğru katlanarak büyürken sonra yine küçülen-
bir şey oluyor yaşamak.
anlatıyorum elimde değil havayı ve direkleri tutan güç, çünkü ellerim çıplak doğmuştur
Musa'nın fizikötesi asasının küçülerek kalem olduğunu biliyorum, aradan asırlar geçti
bu asa bölündü tekrar, parçacıklara ayrıldı
parmak kadar bir parça dahi olsa Musa'nın soyundan gelen, Allah'ı bilen bir şairin elinde dünya-
bir pinpon topu gibi irkilir.

VI

sükût ediyorum, bu başım tevazu ile çarpılınca ne vakit yukarıya baksam-
üstüme düşecek sanıyorum baş kaldırışımdan yıldızları
ama baş kaldırıyorum tüm sersem kemik torbalarının ruhlarını çoktan sattığı-
karışık şirk levhalarını görünce ki kerhanelerin önünde müşteri bekleyen müteşairlerin,
küfürlerini makyaj yaparak sattığı bir mezarlıkta
bana şarkı söylemek yakışmaz.

25.Mayıs.2007 / İslamabad