Canımı sıkan şıklardan biri şu "hiçbiri" kısmı. Hiçbirinden yana olan tanıdığım insanların biçoğu farklı anılmak için bunu kullanırlardı. Bize zaten verilen tek hak oy kullanmakken bunu da hiçbirinden yana kullanmak ne kadar kabul edilebilir. Ben etmiyorum :) Cidden kabul etmiyorum! Ortada hak durumu varsa -ki bence var- yaşadığım her problemin hesabını sorarım. Sakın şöyle bir cevapla çıkmayın artık "oy kullanabileceğim iyi bir parti yok". O zaman mevcut olanın en iyisini seç.
Genel olarak sonuçların böyle çıkacağını tahmin ediyordum. İyi de çıkmış.
Güzel günlerimiz olsun inşallah.

Bu seçimde seçmenlerin toplum mühendisleri tarafından nasıl belli adreslere kanalize edilmeye çalışıldıklarına dair çok ilginç bir örneğe tanık oldum dün. Neo-con, toplum mühendisleri, manipülasyon falan üzerine günlerdir yazıp duruyoruz. Ancak dün yaşadığım bir şey o kadar öğreticiydi ki...
Çalıştığım kurumda biri İşçi Partili, diğeri de Demokrat Partili iki arkadaş var. Dün onlara kime oy vereceklerini sordum. Önce İşçi Partili olanı, "Elbette CHP'ye" dedi. Hayli şaşırdım. Çünkü bu arkadaş Perinçek'in ruh ikizi gibi... Perinçekten de öte Perinçekçi. "Hayırdır, Doğu Abi'ne ihanet mi ediyorsun" diye takıldım. O da gayet ciddi bir şekilde, "Hayır elbette. Yine Doğucuyum. Ama bu seçim farklı. İşçi Partisi'ne vereceğim oy direkt AKP'yi gider, onun işine yarar. AKP'nin ekmeğine yağ süremem herhalde. AKP'nin önünü kesmek için CHP'ye vereceğim" dedi.
İşin ilginç tarafı Ağarcı olan diğer arkadaş da aynı gerekçeyle karşıma dikildi. Dedi ki, "Eğer bizimkiler ANAP'la birleşseydi oyum kendi partime giderdi. Fakat artık barajı aşma ihtimali yok. AKP gelmesin diye MHP'ye vereceğim"
Amacım bir polemik falan başlatmak değil. Ama dün bu iki arkadaşla konuşurken, "Acaba bizim Saadetçiler de bu bilinçte olsaydı seçim sonucu ne olurdu?" diye düşündüm.
Düşünsenize, eğer Saadet barajı aşamazsa ona verilen oy kime yarayacak? CHP'ye değil mi?
Bu seçimlerde de garip bir şey var. Bu pazar günü oy atarken iki kere düşünmeli...
Vereceğin oy kime yarayacak?

CHP ile AK Parti arasında elbette fark var. Biri CHP, diğeri de AK Parti'dir. Bundan öte laf söylemek boşa vakit harcamaktır.
Elif Hanım'ın verdiği örneklere bir şey diyecek değilim. Zira en nefret ettiğim şey, günahları kıyaslamaktır. Karşı bir şey söylesem bu günahları karşılaştırmak olacak. Bu da bana göre değil. Yani çıkıp şunu desem sizce güzel olur mu? O saydıklarınızın hangisi İsrail'le stratejik bir anlaşma imzalamaktan daha ağırdır.
Ama dediğim gibi günahları kıyaslamak, kimin daha az günahkar olduğunu ortaya çıkarmak benim işim değildir. Çünkü papaz değilim.
Muhalefet etmek, muhalif olmak güzel ve erdemli bir şeydir. Ancak yaptığınız şeyi erdemli kılan şey amacınızın ne olduğudur.
Bazı söylemlere bakınca AK Parti'ye karşı geliştirilen muhalefetin amacını anlamakta güçlük çekiyorum.
Nedir amaç?
Ne olursa olsun AK Parti'yi iktidardan uzaklaştırmak mıdır?
Peki alternatifiniz nedir?
AK Parti'yi ne olursa olsun uzaklaştırmak gibi bir amacınız varken eğer iktidar olmak gibi bir hedefiniz ve inancınız yoksa o zaman bence biraz düşünmelisiniz.
Neyse uzatmayayım.
Bu seçim başka türlü bir seçimdir. Şimdi kim olduğunu hatırlamıyorum ama bir yazar şöyle bir ifade kullanmıştı: "Bu seçim, muhtıranın referandumu olacaktır"
Diyordu ki yazar, "Bu seçim muhtıra karşıtlarıyla, yanlılarının seçimi olacaktır"
Belki daha farklı bir tanımlama bulunabilir ama bu seçimin buna benzer bir şey olduğu su götürmez bir gerçektir.
Hâlâ bu seçimin birden fazla partiler arasındaki bir seçim olduğunu düşünenler varsa bence yanılıyor onlar.
O yazarın önermesini doğru kabul edersek eğer, bu seçimin 3 ayrı odağı vardır. Biri darbe yanlıları, biri darbe karşıtları, biri de bağımsızlar.
Vereceğiniz oy hangi tarafta olduğunuzu belirleyecektir.
O nedenle AK Parti bu seçimde çok farklı bir yerde duruyor. AK Parti'nin CHP ile aynı olduğunu, aralarında bir fark olmadığını söylemek bence isabetli bir saptama değildir.

Selametle...

Selamlarımla...

Oy oranlarının canı cehenneme.

Verdiğim o bir oy'un ne işe yarayacağını çok iyi biliyorum. Barajlar umrumda değil. Tek oyum var ve o oy SAADET PARTİSİ'nin.

Yenilmiş bir medeniyetin çocukları olduğumuza inanmıyorum.

Stratejik ortaklıkların ve dünya gerçeklerinin ötesinde bir UMUT ışığım var. Bu dünya'ya söyleyecek sözüm var ve sanal kavgalarla, CHP ile, IMF ile işim yok.

Koca bir kompleksle hareket ettiklerine inandığım AKP ve benzeri oluşumlar ilgimi çekmiyor. Dimdik ve onurlu bir adamı seviyorum çünkü.

Vefayı önemsiyorum, Erbakan'ı önemsiyorum, Saadet'i seçiyorum.

Vesselam

selamunaleykum cemaat;
yorumları okudum...
tamamını...
Allah razı olsun...

bir dileğim bir duam bir ricam var...

Allah rızası için okumanızı ve uygulamanızı "rica ediyorum"...

kardeşler;
birileri vardı...
Allah'a inanmıyorlardı...
birileri vardı...
Allah'a inanıyor ama neylersinizki bir türlü "şirk koşmadan iman edemiyorlardı"...
birileri vardı...
Allah'a inanıyor ama Allah'ın dediklerinin yeryüzünde de geçerli olacağını söylediğinde Allah'ın elçi diye vazifelendirdiği insana saldırıyor vuruyor kırıyorlardı...
Şimdi hani böyle bir ortamda İslam adında bir din risale olundu ya...
hani bir elçi geldi,yaşadı,örnek oldu,risale etti,resul oldu ve vefat etti,gitti ya...
hani bu eşsiz insanın çok çok ama çok kıymetli arkadaşları vardı ve biz de bunlara sahabe deriz ya...
heh...
rica etsem...
İsrail'in içinde olduğumuz asırda kurduğu ilk devletin bilmem kaçıncı seçim isimli tiyatrosunu tartışırken bu değerli elçi ve arkadaşlarını bu bataklığa sokmasanız olur mu ?!!!...

onlara yapılacak en büyük hakaret, şahsı manevilerini bu iğğğğrenç şirk ve küfür ve zulüm ve fısk sistemi içerisinde bulunan herhangi bir fraksiyon/parti/hizb/kol/cemaat için bir propaganda figüranı olarak kullanmaktır!!!

işin teknik detayına girip burada yeni bir polemik başlatmak istemem.

kimin ne kadar Resulî Siyaset bildiğini bilmiyorum.kendim dahil!

ama bildiğim şeylerle amel etmekte kararlıyım çünkü bilmediği hakkında konuşmanın iblisin sünneti oldugunu biliyorum!
ben biliyorum ki hizb'in en güzeli Allah'ın hizbi olmaktır!

bunu savunmaktır.
CHP nin islami kategorizasyondaki yeri zaten net diye siz diğer "partileri" islami düzlemde meşrulaştırmaya mı çalışıyorsunuz?

siz darun nedveyi de mi okumadınız?
siz sırtları demir taraklarla tarananları da mı okumadınız?

islami cemaatler ve müslümanlar arasında hala zaferin ve saadetin , bilakis şirkin aracı olan rejimin partileri ile olacağını sananlar mı var ki baş ve başörtü davası veya yahudilerle olan ilişkiler veya kuran okullarının özgürleştirilmesi gibi tamamen "BİZİM" olan konular buralarda ve bazı buna/l/mış kafalarca medyada miting alanlarında konuşuluyor?

"eğitim ve ekonominin kötü olduğu yerde demokrasi en iyi sömürü sanatıdır" ...

aman ben bu konuda bir tartışmaya çekilmemeyi de ricama ekleyeyim ve ricamın bir kez daha altını çizeyim.

lütfen,
islam'ın ideal insanlarını , islam'ın düşmanlarının sistemlerinin içerisindeki bir yerlerde bir şeyler örneklemek için kullanmaktan imtina edelim...

not: Allah senin gibilerin sayısını arttırsın cemal calik abi.Bizim gibilere de senden ve senin gibilerden birşeyler istifade etmeyi nasip etsin.Allah razı olsun :)

"cemaat,cemadat olmayandır"
M.İslamoğlu

Pazar günü seçimler var, ilk oyumu kullancağım. Yani vatandaşlık görevimi yaparak sandığa gideceğim. Fakat oy vereceğim bir parti yok. CHP başa gelmesin diye AKP'ye, SP'ye oy vermeyi ise kendime kabul ettiremem açıkçası. Bu bana hem mantıksız geliyor, ve hem de "bizi iki-üç parti arasında seçim yapmaya ne zamana kadar mecbur bırakacaklar acaba?" sorusunu gündeme getiriyor. CHP iktidar olmasın diye AKP'ye oy verirsem, seçim yapmış olmayacağım, sadece durumu idare edeceğim. Oysa "hiçbiri" diyerek oy kullanırsam en azından bir seçim yapmış olacağım. "İki parti.. biri gelmezse öteki gelir haa", propogandası her seçimde karşıma çıkarsa ben yine o ikisinden birini mi seçeceğim. Bu muhabbeti saçma buluyorum.
Sezai Karakoç seçimler konusunu işlediği bir konuşmasında, bir partiyi cezalandırmak için başka bir partiye oy vermeyi en baştan beri doğru bulmadığını, bir partiye oy vermemenin oınu zaten cezalandırmak demek olduğunu, bunun üzerine bir de onun karşısındaki partiye oy vermek zorunluluğu olmadığını anlatmıştı. Peşinden de en baştan beri kendisinin herhangi bir partiyi tercih etmeyip, oy pusulasındaki boş bölgenin üzerine Diriliş yazdığını söylemişti. Aynı konuşmada üstat, belli zamanlarda belli mücadeleleri verdiklerini, islami partiler iktidar olduğunda bu mücadelelerin değişmediğini, bir partiyi diğerine göre daha olumlu bulsa da bu onu tercih etmek için yeter sebep olmadığını, gerçekte farkın zaten görüntüde değil özde olduğunu belirtmişti. Evet, bu böyledir. AKP'nin peynirin fiyatını sabit tutmasını halk onu tercih için yeter sebep kabul etse de, az çok kitap okuyan belli meselelere kafa yoran insanlar olarak bizim bu basit görüntüyle ilgilenmememiz gerekir. Daha temelde AKP'nin güttüğü politikaların Türkiye'nin yerini ne derece sağlamlaştırdığını ya da zayıflaştırdığını düşünmek gerekir. Bunlara dikkat kesilince ileriye değil daha şiddetle geriye gittiğimiz açık. Basit ekmek-peynir edebiyatına karnımızın tok olması gerekir. R.T.Erdoğan'ı Turgut Özal'a benzetiyorlar. Evet, doğrudur. İkisinin zamanında da benzer şeyler oluyor.

Düşüncemi ifade eden bir siyasi parti yok maalesef. Bu da benim düşüncemi ifade etmeyen partileri desteklememem demek oluyor. Eğer düşüncemin kuvvetine inanıyorsam bunu yapmam lazım. Refah-Fazilet-Saadet geleneği daha samimi ve kökte ilerlemeyi esas alan bir doğrultuda gibi. Annem babam abimler Refah Partisi'ne oy vermişlerdi 90'larda. Ama şimdi Saadet Partisi'nin Refah'a bile pek benzemediğini görüyoruz. Refah mesela en azından yazarları kullanmasını bilirdi:) Daha adam gibi bir gazete çıkarırdı. Saadet ise, AKP'ye geçmedikleri için böbürlenen bir kısım tiplerin partisi oldu diyemesem de böyle tipler işin başında galiba. Milli Gazete ve TV5 imkânını gerçekten kötü kullanıyorlar. Refah dönemindeki parti gençleri daha konuşulur, kültürlü tipler olurlardı; şimdi onu da bulmak zor. Bu hâliyle Saadet Partisi'ne de oy vermem ben! Samimiyeti sürekli korumak önemlidir. Refah geleneğinin bazı işleri bu konuda şüpheye düşürüyor insanı. Duru akılla yapılmayacak şeyler yaptılar çünkü. Mesela, parti kapatılması olayında gidip AİHM'den medet ummak saçma sapan birşeydir. Savaştığımız anlayışttır, samimi olduğuna inanmadığımız, batıl olduğuna inandığımız anlayıştır zaten AB, AİHM. İşte, etme bulma dünyasındayız.

Sadece kendi hizbini Müslüman sayan bir partinin ne Türkiye’ye, ne Türk vatandaşlarına, ne de Türkiyeli Müslümanlara uzun vadede bir hayrı dokunamaz ve bu mantıkla siyaset arenasında bir icraat yapılamaz. Kendini ululemir, hizbini fırka-ı Naciye ilan edip, diğerlerine dolaylı yoldan hakaretler eden, aşağılayan bir partinin bu konjonktürdeki maksadından dahi şüphe ederim. Bu arenanın temeli batılsa, kim ne hakla buranın mücahidi olduğunu iddia edebilir ki. Buranın mücahidi, hocası olmaz. Bu saçmalıkları bırakmak ve CHP’nin, Kemalistlerin oyuncağı olmaktan bir an önce kurtulmak gerekir. Tüm Kemalist kanallarda hoca var şimdi. Eski generallerin; sizin kıymetinizi bilememişiz demeleriyle gurur duyuyorlar şimdi. Bu kadar mı kolaydı oyuna gelmeniz, bu kadar mı ihtiyacınız vardı sırtınızın sıvazlanmasına. Sn. Erbakan bu seçimlerde, eskiden kalan saygınlığını da iyice yitirdi maalesef.

Senelerce bu milletin sağduyusu oyların bölünmesinden yana olmadı. Sağduyu sahipleri, bu arenaya nasıl bakması gerektiğini bildiği için kendine azıcık da olsa yakın olanı ve yine belki de sadece seçim zamanında oylarıyla destekledi. Çünkü burayı hak ve batıl düzleminden uzak tutu. Buradan şehitler, mücahitler, devrimler değil zihniyeti ve ideallerinin önünün açılmasına yönelik faydalar bekledi. Hiç bir politikacı pür-i pak olduğunu iddia etmesin. Buna ancak kafasını kuma gömmüş bağnazlar inanır ki, bu seçimlerdeki durum diğerlerinden daha farklı. Bırakınız sol partileri, mayasında azıcık da olsa otokrasi ve devletçilik olanlar dahi aynı çarka su taşımak için birleşti. Sol partiler ve alevi liderleri dahi, şayet CHP’yi sevmiyorsanız oyunuzu MHP’ye ve hatta Genç Parti’ye atın diyecek kadar kudurmuş vaziyette. Tek dertleri, kalan tek kozları olan bürokrasinin ellerinden gitmesi. Cumhurbaşkanlığı makamını da sağduyuya kaptırırlarsa, birinci sınıf bir demokrasinin geleceğinin bilincindeler. Birinci sınıf bir demokrasi tek başına biz sağduyu insanların sorunlarını çözmeye yetmez elbet ancak önünü açacağı da su götürmez. O olmadan ne YÖK’ü gönderebilirsiniz ne de sorunlarımızın bürokrasi kapılarından dönmesine engel olabilirsiniz. Anayasa değişmeden Erbakan da, Erdoğan da bir şey yapamaz. Yapamadılar da. Kimse kimseyi kandırmasın. Mevcut anayasa değişmeden, bu devletçi, bu bürokratik yapı da sittin sene değişmeyecektir. Bu güne kadar neden değiştirilmemiştir? Cumhuriyet döneminden beri yerine çakılşmış bürokrasi ve böyle bir Cumhurbaşkanı olduktan sonra kim bunu başarabileceğini iddia edebilir ki! Kuru hamasete karnımız tok. Siyasetten beklentilerimiz fazla değil ama ortada olanı da görecek basiret ve ferasetteyiz.

MHP’li seçmene de buradan seslenmek istiyorum Türkiye’de bugüne kadar zaten yapılan bazı icraatları allayıp pullayıp hamasetlerinize sunuyorlar. Siz de bunu yutuyorsunuz. CHP’nin sırtını sıvazladıkları arasında sadece hoca yok, MHP de var. Hendeği geçtikten sonra size ne diyeceklerini biz apolitikler çok iyi biliyoruz. MHP’nin ülkücü zihniyeti metropollerin yönetimine geçtikten sonra bitmiştir. Şimdi Anadolu ülkücülüğü ve kuru hamasetten beslenen inancı zayıflamış MHP reaksiyonu gibi iki ayrı anlayış vardır. Vatana ihanet suçlamasını hak edecek biri varsa, belki de bu MHP’nin yeni yönetimine daha çok yakışır. Bu sözüm sadece, vatana ihanet fobisinden beslenen ve bu yolla oy toplamak maksadıyla CHP ile kol kola girmeyi dahi göze alan kimseler içindir.

Hakan Albayrak’ın ‘bunlar bizi Ak Partili yapacak’ dediğini hatırladım şimdi. Şayet Ak Partili biri gibi görüüyorsam, bu konjonktürde bundan gocunmam. Daha önce söylediğim gibi, herkes zaten istediği gibi görüyor.

Yine de Ey Cemaat! Bu sözlerimi, siyaseti de takip eden ancak apolitik tavrını devam ettirmeye çalışan biri olarak söyledim.
Apolitik olmak, bu sıfatı taşıyana iki şey verir. Bunlardan biri politikadan uzak olmanın gereği olarak bu arenadan beri ve bi haber olmak; diğeri ise, olanı tam da olduğu şekliyle görmektir.

Özetlersek; siyasete karşı yaklaşımımız, bu kirli ortamın hak etmediği sevap, günah düzleminden çıkmalı ve ideallerimiz hususunda fayda zarar düzlemine oturmalıdır. Bugüne değin sonuç vermeyen kısa vadeli hesaplardan çok, uzun vadeli hesaplar yapılmalıdır. Ve en önemlisi de politikatan çok şey beklememektir.

arif havadis demiş. evet, temeli batıl olan bir yere hakk inşa edilir mi? mescid-i dırar'da namaz kılınır mı?

öncelikle bir olan Allah'ın koyduğu kurallardan başka bir şeye inanmıyor, bağlanmıyorum. mehmed akif gibi mürteci, said-i nursi kadar şeriat yanlısıyım. demokrasiymiş, laiklikmiş, altı okmuş...vs. koy sepete, salla salla vur duvara!

bu iş politika ile olmayacak, bunu artık görüyoruz galiba. hadi cumhurbaşkanlığına sağduyulu biri geçti diyelim. ya genelkurmay, ya anayasa mahkemesi! bir iran, bir küba olmak için tüm ülkenin yek vücud olması gerek. yoksa hükümet ve çankaya da senin olsa olmaz. üzgünüm ama olmaz. olmasını isterim. hatta olur dahi sanmışımdır belki bir ara. ama muhalefet her anayasa değişikliğinde mahkemeye başvurur büyük ihtimal mahkeme de söz dinler. dinlemezse hudson senaryoları filan...

akparti islamı temsil etmiyor. bunun ilk şokunu 1 mart tezkeresinde hissetmiştim. 'sağduyu'lu bir çağrı ile o kaza atlatıldı. ama ya sonra! burada muhsin yazıcıoğlu'nun tespitlerini yinelemekte fayda var. elinde yeterli çoğunluk varken neden değiştirmediniz yasaları? şimdi canınız yanınca mı aklınıza geldi?

olmuyor... biz bu işi beceremiyoruz. ne muhalefeti ne hükümeti! eğer dik durup bedel ödemeye razıysak gelelim iktidara. dünkü sözlerimize muhalif hareketlerde bulunacaksak boşverin kalsın, böyle daha güzel. bedel derken, başbakan sadece ben mi demesin. ben de vermeye hazırım. eğer bir faydası olacaksa aha bir canımız var, demokratik(!) ilahlara sus payı olarak benden başlanabilir. başbakana sıra gelesiye pek çok insan bunu göze alır galiba. ama yeter ki başbakan vasatî dikliğini göstersin.

politika kardeşi kardeşe düşman eyliyor maalesef bizim ülkede. gerek yok! sonuçta nasib olursa aynı sancağın altında yüz yüze bakıcaz. tabi gizli/açık şirke bulaşmazsak!

bu iş politika ile olmayacak gibi demiştik. bu yüzden sosyal faaliyetlerle, sivil örgütlenmelerle, doğru ve dürüst cemaat teşkilatları ile çalışmaları sürdürmek lazım zannımca. bunu derken müslümanlar iktidar olmasın demiyorum. ama iktidar olunca kendi canı yanınca değil Hakk'a bir tek dahi olsa kem göz/söz değerse tepki versinler. gerekirse çekilsinler. ütopik mi? bilmem... cesareti castro'dan mı öğrenicez biz?

son olarak oyum kime mi? akpartiye olsun isterdim. 2002'de verdikleri sözleri tutabilselerdi ve bugün gönlümüze sûrur verselerdi isterdim. başka da parti yok zaten, potansiyel açısından. büyük ihtimal bağımsız olacak.

dualarımız eksilmesin,
çünkü kalblerin sahibi Allah'tır!
kalbleri evirip Zatının yoluna çevirecek O'dur!

measselam,

Ey menba-ı ÂŞK! Gönlüme kıldığın nazar-ı mehabbet kadardır kıymetim...

bir gencin seçim dramı

22 temmuz yaklaşıyor…

Bu “iş” seçimle olmaz, tağudi sistemlerde oy kullanılmaz, atılan her adım küffarın yararına cümlelerinin içlerini fazla doldurmadan yutmaya kalkınca kof bir şişkinlik yaptı bende, ve “oy atmayacağım!” kararına vardıydım bir zamanlar. İran devrimine olan hayranlıktı belki, belki de İmam Humeyni’ye olan, karşımda kanlı canlı bir örnek vardı, benim için de bu örnek alınmalıydı. Olursa böyle olmalıydı. Ama böyle olmuyordu buralarda, beklemek gerekiyordu, gençlik işte, insanın kanı deli akıyor, hemen her şey bir anda olsun istiyor, bilmiyor ki zaferle mükellef değil seferle mükellef. Sabrın direnmek olduğunu kavrayamamıştım belki de… Sonra baktım, böyle söylemekle de olmuyor “bu işler”, yaşıyorsam ben bu ülkede, etinden sütünden faydalanıyorsam eğer, “beklenen gün” gelinceye kadar bir şeyler yapmalı. Bu zihin maratonunda galip gelen bir fikir çıktı, birleştirmek. Evet, evet bu içime çok sinmişti, alttan ve üstten birleştirmek. Şimdi alttan ve üstten ne? Üstten olan siyaset diyeyim, alttanı siz anlayın:)Bu ülkede “bu iş” direk alttan olmazdı, coğrafya farklıydı, tarih farklıydı, kültür farklıydı, mezhep farklıydı, biz cihad için de olsa yüzümüzü hep Batı’ya dönmüştük, tahammüllerimiz farklıydı, gördüklerimiz farklıydı, yani çok fark vardı İran’la aramızda, bilmiyorum böyle düşünmem de İsmail Kara’nın etkisi var mı ama galiba onun şu sözü “Türkiye’deki İslamcıların en büyük hatası dışarıdan devrim, rejim ithal etmeye kalkışmalarıydı” beni etkilemişti, ve bu topraklara uyumlu çalışan bir sistem düşünmeye itti beni. İşte en sonunda bu karar varmıştım, alttan ve üstten birleştirmek…Aşağı tükürsem sakal yukarı tükürsem bıyık misali bir türlü kavuşturamadım bu iki ucu ya.. benim ki de hayal işte. Ama en azından bu fikirle hem “siyasetsiz olmaz” tarafımı tatmin etmiştim hem de “devrim şart” tarafımı:) Her ne ise, oy atmaya karar verdim,İslamoğlu hocamın da dediği gibi KOYVERMEMEK İÇİN OY VERECEĞİM.

Şimdi gelelim nereye oy vereceğim( merak etmediğinizi biliyorum).

Refah Parti’sinin o etkin günlerinden ( her ne kadar çocuk olsam da o zamanlar, o zaman gördüklerimi şimdiki bildiklerimle birleştirince anlıyorum aradaki farkı) kalma “güzel günler bizi bekler “ havasına girerekten Milli Görüş’le olabilirdi benim üstten dediğim şey. Üstte de bir yazarın dediği gibi o zamanlar entelektüel gençleri vardı, şuurlu insanlar vardı, kucaklayıcı insanlar, Müslümanlar daha bir bütündü v.s… İşte bu haleti ruhiyeyle dalış yaptım Milli Görüş organlarından birine, amannn bir de baktım ne göreyim, hizipçi bir kafa yapısı, siyasetin gereği kitleler şartlanıp, kadrolar şuurlaşacağına, burada şartlanmış kadrolar, ideolojiler üzerinden konuşup, tartışıp, beyin fırtınaları yapacağımız yere, partizan bir hava esiyor, fikir yok, düşünmek yok, bizim yerimize birileri düşünmüş, bize kalan uygulamak. En kötüsü de eleştirmek, herkesi her şeyi… ama eleştirmemek Tandoğandakileri ama eleştirmemek muhtıraları… Ama ben bunları Milli Görüşe havale etmiyorum, kişilerin uslubuyla ve zamanın getirdikleriyle ilgili olduğuna inanıyorum. Cumhurbaşkanlığı seçimiyle ilgili yaşananlarında verdiği gazla AK Parti mi yoksa sorusunu sormadım değil, itiraf ediyorum, hani diyorlar ya bunlar insanı zorla AKP’li yaparlar diye, aynen öyle işte. Ama yaptığı vitrin değişiklikleri, mufazakar demokratın muhafazakâr kısmını atacak nitelikte seçim vaadleri, yok yok bu da değil…

Eski günlere mi dönsem acaba, hani bu iş böyle olmaz dediğim günlere, yoksa refahın hatırına, mitinglerde Filistin’den bahseden tek parti olması hatırına, veyahut Milli Görüş doktrinin o saflığı hatırına…

Sadece 21 yaşındayım, çok görmüş geçirmiş değilim, son yıllarda hissettiklerimdi bunlar, gelişime ve değişime açık şeyler…Hala düşünmekteyim "bu işin" ne olduğunu ve "beklenen günü"...

Gençlik hezeyanları belki de…

Vel hasılı kelam..
Yarın ilk defa oy vereceğim.
Vicdanımı rahatlatan, hesap gününde neden o partiye vermedin diye sorulmayacağı, oyunu ne için verdi diye sorulacak, ben de o gün oyumu İslam’a verdim, İslam’ın yaşanması için verdim diyebileceğim Allah’ın izniyle…

hersey ortada!...
akpnin iktidarı da iddiaları