Ben, kendi adıma, önceliği çevirmene veririm.
Büyük, bir ağırlığı var dediğimiz yayınevlerinden çok yetersiz çeviriler çıkabiliyor.
Orjinal metinden çevrilmiş olması da tek başına bir anlam ifade etmiyor. Orjinal metinden çevrildiği halde çevirmenin yetersizliğini sergileyen yazılı bir belge olmaktan öteye gidemeyen kitaplarla dolu raflar.
Tam metin olup olmadığı da aynı şekilde... tek başına kabul şartı değil.

Ben bu sitedekileri anlamakta zorlanıyorum. Çokça edebiyatçının bulunduğunu gördüğümüz cemaat.com'da çeviriler konusunda bir kaç kelam etmemesini acayip karşıladığımı belirtmek isterim. Anlayan varsa beri gelsin.

Bu arada Türkiye’nin tek çeviri edebiyatı dergisi olduğunu söyleyen Ç.N.'den haberim var mıydı?

Sezai Karakoç Çevirisinden bir bölüm:

''Bu aşk
Öyle şiddetli
Öyle ince
Öyle yumuşak
Öyle umut kırıcı
Bu aşk gün gibi güzel
Ne zaman ki hava bozuk
Hava gibi bozuk
Bu aşk öyle gerçek
Bu aşk öyle güzel
Öyle bahtiyar
Öyle neşeli

Korkudan tiril tiril sanki karanlıktaki çocuk
Sanki sakin bir adam gecenin ortasında
Ele korku veren bu aşk
Konuşma gücü veren
Onları sarartıp solduran
Bu gözcü aşk
... ''

Aynı dizeler... Eray Canberk çevirisi:

''Bu sevda
Bu, kıldan ince
Kılıçtan keskin
Ümitten uzak
Bu sevda
Güzel, iyi günlerce
Havalarca bozuk, bozukken
Bu sevda öylesine gerçek
Öylesine güzel bu sevda
Öyle şen şakrak
Öyle bahtiyar
Öylesine alaycı ki

Titrercesine karanlıkta kalmış bir çocuk
Ve yarı gecede sakin ki korku veren adama
Konuşturma gücü veren
Sarartan, solduran
Bu nazara uğratan
Bu gözetlediğimiz sevda
... ''