Bir hasret türküsü sarar da ciğerimi derinden
Bir türlü dönmek isteyemediğim yuvamdan uzak
Aklımda yakmak isteyip de yakamadığım iki sigara
Yüreğime doğru akan gurbet
Ve gece
Ve yalnızlık
Ve acı...
Hayal meyal hatırımda şimdi çocukluk günlerim
Sırtında kollu salıncakla gezen adam
Önünde kuka oynadığımız saatli çiçek
Yoğurtçunun çıngırak sesi
Gizlice üstüne resimler çizdiğimiz dükkan duvarı
Süper market oldu şimdi
Gurbetteyim
Onlarca kişinin içinde bir ben yalnızım
Ve bir gece
Bir de karanlık
Ve acı...
Öyle uzun uzadıya anlatacak bir öyküm yok
Ben yaştakilere genç diyorlar ama
Yok benim derdim bu değil
Yaşadım yeterince uzun bence
Görmek için hayatın gizlenen yüzünü
Şimdi aldım karşıma yalnızlığı bu gurbet elde
Bir ben
Bir gece
Ardımda karanlık
Ve bağrımı yakan acı
Burnumda tütüyor şimdi boğaz
Boğazın kıyında hep edinmek isteyip de
Bir türlü bulamadığım dostum
Bir kulak versene
Bak ben gurbetteyim şimdi
Bir yanık türkü kopuyor ciğerimden
Boğazı özledim
Seni özledim
Yanıyor içim
Kor oldum
Akkor oldum
Kör oldum
Çünkü göremiyorum seni
Dostum
Dostum yoksa sen yok musun?
İstanbul'u özledim
O da yanımda yok
İstanbul olmasa da
Onu da basan gece yanımda işte
Ha unutmadan bir de ben
Ardımda karanlık
Üstüne üstlük sensizlik
Ve acı...
Duydum ki hiç aklına gelmiyormuşum
Dostum başka dostlar bulmuşsun
Hiç tanımadığın beni unutmuşsun
Dostum yoksa sen yok musun?
Gözden ırak olan gönülden de olur
Derlerdi de inanmazdım
Hey gidi zaman
Hey gidi ademoğlu insan
Ve hey gidi beni ayrı koyan mekan
İstanbul'un acısı yetmezmiş gibi
Dostum bir de sen yoksun
Yalnız karanlık var odamda şimdi
Bir de ben
Ve gece...
Bir hayalin hatırasıyla yaşıyorum ben
Senin aslı bile yok
Bunca yıldır benden esirgediğin dostluğunu
Başkalarına satmışsın
Ardında ne bir iz ne adres bırakmışsın
Aradım İstanbul'da yoktun
İşin fena yanı
Burada da yoksun
Gurbette bir ben varım
Bir de kara bir gece
Ve acı bağrımı deldikçe
Yine yalnız ben varım
Ve yine yalnız acı bir gece...
Gece gündüz karıştı
Yalancı sevgiler aydınlıklarımı çaldı
Sabahı müjdeleyen kuşlar ötmez oldu
Yandı yüreğim yandı
Kor oldu
Akkor oldu
Güneşe bakan gözlerim
Kör oldu
Güneşi özledim
Boğazı özledim
Bir de seni özledim dostum
Seni özledim
Bu odada bu gece
Bir sürü insan içinde
Beni hiç yalnız bırakmayan yalnızlığım
Ve bir tek ben vardım
Sen yoktun dostum
Sen yoktun
Hiç olmadın ki...
Yorumlar
Görünmeyen Dost'u çağırmak için..
Per, 21/10/2004 - 13:49 — Selim SevkiogluHiçbir şey konuşmadan dalgaların sesini dinlediğimiz günleri anıyorum sık sık. Tüm mahremlerimi düşünce alemimde yalnızca sana açtığımı fark ettim artık. Kalbimin yaralandığı, göğsümün daraldığı, duygularımın kabardığı anlarda yanımda hep sen vardın. Tüm yalnızlıklarımı ve gözyaşlarımı yalnızca seninle paylaştım.
O karanlık gecede kar altında dolaşırken iliklerime kadar hissettim Seni. İlk defa yalnız oluşumun yüreğimde derin bir acı ile hazza dönüştüğü ıssızlıkta ayak seslerini işittim. Sonra kendiliğinden dökülen damlalarda gördüm aksini. Hep benimle olduğunu, ama seslerin en anlamlısı olan sessizliği tercih anladım.
Kar yağıyordu
sokaklar boştu
kalbim kafeste
çırpınan kuştu
Yine geceydi
beyaz bir kedi
ne bekliyorsun
çıkalım dedi.
Beyazı dinleyip dışarı çıktım. Sanıyordum ki yapayalnızdım. Kalabalıkların içinde kendi tenhalığımı yaşıyor da değildim. Kar'ı avuçlamak için yere eğildim. İşte o an ayak izlerini fark ettim. Ve sessizliğin içinden gelen sesini işittim. Bırakıp gider mi diye korkarak birilerine anlatmaya çekindim. Ben artık yalnız değildim. Ben hiç bir zaman yalnız değildim. Yalnız olmak bir histi. Her şey benim içimdeydi. Yalnızlık zihnimdeydi.
Hava soğuktu
Ben üşüyordum
Kâh uçuyordum
Kâh düşüyordum
Not; Daha önce Cemaat'te yayımlanmış bir öykümden kısa alıntıdır.
...
Per, 21/10/2004 - 18:38 — betül azadeşiirin ilk kısımları sanki biz tarafından oluşturulacak bir tablo... renkler şekiller verilmiş ve yine sanki canlandırılış için yapılan bir uslup var. kısa ve öz kelimelerle anlatım her zaman hoşuma gider.şiirin bi kısmından sonra sanki ağlamaklı bir anlatım mevcut. ağlamaklı konuşmalar kesik ve duygu yüklü olur.ben onu hissettim. hasretin gırtlağına dayandığı bir an herhalde...
Rabbim kavuşmalarada şahit kılsın bizi.
Hadi, Bekletme.. Gidelim..
Pzt, 25/10/2004 - 20:59 — Sedef Kaplan...
Sen: Hadi yürüyelim biraz..
Ben: Ben yalnız yürümeyi severim
Sen: Bende.. O zaman biz ikimiz birlikte çıkabiliriz..
Ben: :)
"Bir sahne var aklımda, oyuncular sanki biziz, mutsuzuz ikimiziz..
Birlikte ama yalnız... "
...
Seni düşünüyorum, o halde varım..
Onlarca
Pzt, 25/10/2004 - 23:40 — Nuh A. TUNA''Onlarca kişinin içinde bir ben yalnızım''
''Bu odada bu gece
Bir sürü insan içinde
Beni hiç yalnız bırakmayan yalnızlığım
Ve bir tek ben vardım '' ..hayır sen değil toplum olarak hepimiz yalnızız.
Duyguların cesurca verildiği Cahit Sıtkı tadında Elif Şahin yorumunda güzel bir şiirdi..
Not: Bu şiirin üzerine Selim Şevkioğlu'nun ''Yalnızlığın İki Yüzlülüğü'' adlı yazısını okumanızı tavsiye ederim..
''yapmacıklarla değil gerçeklerle olmalı herşey''