Microsoft'un gelecekte Bilgi Teknolojileri üzerine bir konferansına katılmıştım. Bu konferans hayatımızda ağırlı artan internet ve bilgisayar teknolojilerini nerede kullanacağımız üzerineydi. Çok yakında sanal gazeteceliğin artacağını, okurun yazara bedelini ödeyerek kendi yazar karmasını ve dolasıyla gazetesini oluşturacağını yazıyordu.

Örneğin ; X gazetesinde yazan Y yazarı yayımlayacağı her makalesi için müşterisinden 0,5 Euro alacak. (Rakamlar farazidir) Bu sayede okur hem gazete fiyatını hem de yazar portföyünü oluşturmuş olacak.
Akabinde camınıza gazete çarpmayacak, gazete almak için balkona çıkmayacak ve gerektiğinde onu sofra bezi niyetine kullanamayacağız.
Bu da sanal gazetenin istenmeyen sonuçları tabi.

''yapmacıklarla değil gerçeklerle olmalı herşey''

Bazı gazeteler var ki daha çok siyasete yönelik bence.İnsan gazeteyi okuduğunda, o gazeteden umduğunu bulabilmeli.Çok yönlü, tarafsız ve her konuya az çok içerik veren bir yapıya sahip olmalı.

İnsan gazeteyi eline aldığında aradığı tip yazıları bulmak için sayfaları karıştırdığı kadar, yazıları okuyabilmeli.Boş boş bakılacak bir gazete değil, okunmaktan zevk alınacak bir gazete olmalı.Bu konudaki gazete seçenekleri yetersiz bence..

Türkiye’yi bilmem ama benim yeni bir gazeteye ihtiyacım var. Neden; çünkü tarafsızlığın bozulduğu iki görüşün de, amacından saptığını ve gazetelerin habercilikten uzak ciddi misyonlar yüklendiğini düşünüyorum. Bu durum ister istemez beni de bir tarafa yönlendirdi, hem paramın nereye gittiğini bilmek hem de görselliğin iğrençliğini görmemek için bir yöne kayıyordum. Bundan mütevellit görüşümün aksinde olan gazeteleri hiç okumadım ve eğilimim sağ cenah oldu lakin onlarda da durum pek farklı değil!
Uzun zaman önce Üsküdar’da gezinirken yol üstünde gazetesine abone arayan gençle uzun bir muhabbetim olmuştu. Amaçlarının, gazetelerinin satışı kadar, elde ettikleri gazete gelirlerini, arka planda birçok öğrencinin eğitimi için kullanmak istediklerini söylemişti. Çok ulvi bir görev gelmişti bana, sadece gazete almakla kalmayacak bir de gizli bir hizmetin parçası olacaktım. Bu düşüncem hala tazeliğini koruyor. Özünde çok kıymetli ve cemaatlerinin kurucusu olan şahsiyetin, her söylediğinin emir olarak kabul edilmesi ve bunun bahse konu gazetede sürekli yayınlanması, bu kişi hakkında yazılan olumsuz yazıların-ki katılmıyorum- gazetelerinde sürekli tekzip edilmesi ve aklamaya çalışılması çabaları, gazetenin habercilik amacından sapmasına sebep oldu bence. Her zaman edep sınırları içinde olan ve takdir ettiğim yazılarında, sadece beyaz rengi görmek sıkıcı gelmeye başlamıştı. Türkiye gibi tansiyonu inişli çıkışlı olan bir ülkede, olayların olduğu gibi yansıtılması gerektiğini ve sükûnetin abartıldığını düşünüyorum. Bu kanım ise yazarların makalelerinden kaynaklanıyor.Gazeteler, sadece haber kalitesiyle tiraj yapmalıyken bir cemaatin gücünü kullanarak ya da aksi görüşte olan bir gazetenin bir önderi putlaştırılarak onun isminden sayı yapmaya çalışmaları bana hiç etik gelmiyor. Bu sebeplerden ötürü artık almak istemedim bu gazeteyi ve aboneliğimi iptal etmek istedim ama ne çare; uzun ve badireli bir yol beni bekliyordu. Kestim aboneliğimi ama mütemadiyen aranmam, işin en can sıkıcı kısmıydı. İstikrarları takdir edilmeyi hak ediyordu lakin nezaketimi bozarak karşı tarafa el çektirdim. Bu davranışları, bende aksül amel yapmıştı. Zannederim ki ilelebet almayacağım bu gazeteyi. Şunu demeye getiriyorum: Gazete güzeldi güzel olmasına da sahiplendiği kimliğin biraz fazlaca aşırıya kaçması, çok rahatsızlık vericiydi. Uzun zaman gazete almaktan vazgeçtim ve hala alamıyorum, öyle bir bıkkınlık yani! Bir gazete, sadece haber nitelikli olmalı, amacından kopup ne aksi görüşümde olanlara hizmet etmeli ne de aynı görüşte olduğum insanlar aksi görüşlerinde olanlara hizmet etmeli. Bir gazetenin misyonu olabilir (ulvi, siyasi, ekonomik) lakin ben bir okuyucu olarak, misyonunu bilmek zorunda değilim, tarafsız düşünceye sahip, bir gazeteye ihtiyaç duyuyorum. İnternet ortamından takip ettiğim diğer bir radikal dinci gazetenin en radikali olan yazarının kaleminden çıkan çirkin, küfür niteliğindeki ifadeler ise bir hayli sinir bozucuydu benim için. Tepkimi, sık kullanılanlardan atmakla gösterdim, zaten ana sayfam olamayacak kadar iddialıydı. Vasat, her zaman iyidir benim için. Ben kimsenin yorumunu merak etmiyorum sadece ülkemde ve dünyada olan haberleri almak istiyorum, Çünkü köşeler, şahısların istediklerini fütursuzca söyleme yeri haline geldi. . Her yorum, bakış açımda koca bir delik açıyor ve inancıma her atılan tokatla, gergin, asabi birine dönüşüyorum. Öyle başlıklar atılıyor ki evlere şenlik(?). Yazılanlar, haberin de önüne geçiyor. Herkesi memnun edecek bir siyasi iktidarın olmayacağı gibi, herkesi memnun edecek bir gazete bulmakta zor. Başlıklarından bile kan kusan gazetelerin sahipleri gibi, dönme ustası yazarları da dönmemek üzere dönüşüm kutusuna atılmalı. Hatta format atmak mümkün olsa keşkeYeni bir gazeteye ihtiyaç var mı? Vay be! Aksini düşünüyormuş. Hiç kimse tarafsız olacak kadar erdem sahibi olmadığından, Türkiye’de başka “taraflı” bir gazeteye ihtiyaç yok. Türkiye gazete adedi açısından, nerdeyse en fazla gazetenin basıldığı ülkelerden birisi. Türkiye’de temel iki görüş mevcutken, aynı görüşleri ifade eden bu kadar gazetenin çıkmasını anlamak mümkün değil. Yeni bir gazetenin çıkması; zaten çar çur edilen ülke kaynaklarının (insan gücü, ormanlarımız…) daha fazla yok olmasına sebep olmayacak mı? Nerdeyse aynı kişinin sahibi olduğu gazetelerde, sadece kelimelerin değiştirilmesi, kadının gazete satışı için bir meta olarak kullanılması ve halkımızın psikolojisini bozacak şekilde kanlı vahşet haberlerinin dikkat çekici unsur olarak vurgulanması, Türk halkına yapılan en büyük hakarettir. Yoksa aziz nesinin (Türk halkının %60 ı aptaldır) sözünü haklı çıkarmaya mı çalışıyorlar