Oradaydım

Kapı dışında adam boyunda, beni adamdan sayarsanız iki adam boyunda meşaleler yanıyor, iyi beslenmiş korumalar, park valeleri (çağdaş değnekçi) aşırı bir telaşla ordan oraya koşuşturuyor, laser projektörler göğü Hilton u ve Gökkafes Pervasızlığını tarıyordu.Limousıne ler 4x4 ler homurtu ve ataklıkla kapıya yanaşıyordu ki taşıdıkları Medyatik Değer ler işlevlerine uygun bir antree-giriş-yapsınlar Büyü'lü Gala'ya .

Ben se girişte beklerken üç kez ezilme tehlikesi atlatınca düşündüm gerçekten davetli miyim ben buraya içerisi benim Dünyam mı. Cebimdeki deriye basılıp üçgen dev bir muska biçiminde dıkılmiş davetiyeyi yokladım.
Nasılsa sormazlardı ama, olsun giriş garantiydi.

Oradaydım

Mumların ve korku tünelinin içinden geçerken korkarak galanın temasına uyum göstermeyi denedim beceremedim.Provasını yapmam gerek önceden.
İçerisi olağandı, cömertce kendini sergileyen kadınlar, erkekler: çoğu tanıdık aceleyle sarhoş olmaya çabalayan büyük konuşup dev kahkahalar atanlar, meslektaşlarım.
Önden ikinci sıraya oturduk. Seçimimiz değil ama Büyü Oyuncuları da bizimle ikinci blokun en önünde oturuyorlar.
Yönetmeni tanırım ben 1971 de Dostlar'da yeniyken Zemberek oyunun fimini çekmişti,belki de ilk işiydi.
O zaman Devrimci'ydik. Belki Orhan hala öyledir. Selamlaştık.

Film Türk örf ve adetlerine uygun olarak geç başladi ve ıki üç dakika sonra kesildi.
Karanlık.

Oradaydım

Tamam dedim,dedik günün anlam ve önemine uygun bir canlandırma!

Panik çıkmamasanın nedeni bu bence.
Yoksa giriş kapısından salona dalıp
Kaçıın yanıyoruz
diye bağıran elinde bir fener bile olmayan görevlinin paniği önlenemez ve yatıştırılamaz boyuttaydı.
Çıkış yakınımızdaydı.
Sakince hatta kendimi animasyon unsuru yapılmış enayi sanarak çıktım.
Girişte yerden 20 / 30 cm yüksekte alevler vardı.
Meşalelerden-mumlar değil-biri devrilmiş olmalıydı. Yanan benzin, gaz veya benzeri bir sivi olmalıdı kara bir duman kaplamıştı çadırdan alışveriş sinema kompleksini.
Deprem, yangın, denizde fırtına, toplu saldırı bir çok olay yaşadım atlattım. Cesur biri sayılmam ancak bu gibi durumlarda beni bile şaşırtan bir soğukkanlılık gelir sarmalar beni.

Dışardan ve mantıklı bakabilirim.
Büyü'den çıkışı kolaylıkla buldum.
O ortamdan,sevemediğim Dünya'dan!
Bir de bu yaşadığımız Dünya'dan salim bir Çıkış bulabilsem!
Daha göremiyorum.
Zamanı gelmedi herhal!
Ya da ben tam kendime gelemedim.
Ümitliyim ama.
Ve endişeli.