Siyasi yazılarıyla, gündemimize bir şekilde girmiş konuları tüm yönleriyle irdelemeyi büyük ölçüde başardığını gördüğüm E.Fatih Bilge, CHP'nin geçmişini Türk siyasi tarihi perspektifinde değerlendirerek sunuyor bize.

Ama sanırım bence önemli bir noktayı atlayıvermiş. Bu noktayı telaffuz etmek belki yazının ciddiyetine yönelik tehdit oluşturabilir. Ama gelinen noktanın izahında zihnimizi açabileceğini düşünüyorum.

Adalet Partisi (AP) ve Cumhuriyet Halk Partisi (CHP)'nin amansız seçim propagandaları döneminde AP liler kendilerini anadolu insanına Allah'ın Partisi (AP) olarak tanıtırlarken buna mukabil CHP liler kendilerini kabul ettirebilmek için CHP : Cenab-ı Hakkın Partisi'dir karşı tezini geliştirivermişler. Bunlar Türk siyasi hayatında inanması güç ama yaşanmışlıklardır. Her ne kadar garip gelse de... Aslında çok da garip gelmemesi gerekir. Zira bugünlerde bir zamanlar CHP'nin karar mekanizmasının tepesinde yer alan Rahşan Ecevit'in sarfettiği cümleler ve kullandığı üslup bunun çok da dışında değildir. Öyle ya ne demişti Rahşan Hanım : "Din elden gidiyor!"

Siyasetçiler için genelde söylenmesi gereken husus aslında şudur: genel anlamda siyasetçiler ya da politikacılar o an için ne faydalı ise ona yönelirler. Yöneldikleri ya da kendilerine kabullendirdikleri şeyin doğru olmasının bir önemi yoktur. Durum böyle olunca da onların aslında ne olduklarının tespiti de takkdir edersiniz ki mümkün gözükmemektedir. Süleyman Demirel'in dünya siyaset litaatürüne geçebilecek ölçüde veciz sözü bunu doğrulamaz mı : "Dün dündür bugün bugün!"

Ondan sebeb ha Deniz Baykal ha Mustafa Sarıgül ha da bi başkası... Ha Aristogil düşünce ha Hobbesgil... Ha "iyi yaşamayı temin etmek" düşüncesinden hareket edenler, ha "düzeni koruma" düşüncesi temelinde politika yapanlar... Ne farkeder ki zihniyet aynı olduktan sonra. Bunlar üzerinde yürüteceğimiz mülahazaların bize sağlayabileceği katkı ne olabilir bilemiyorum. Bütün bunlar Türkiye'nin gerçekleri olabilir elbette ama benim gerçeklerim asla olamazlar...

Saygılarımla:)

1970'lerde Üstad Necip Fazıl, CHP'yi, kuru hamasetiyle "herhangi futbol kulübü gibilerden bir şey" olarak tanımlıyordu.Bunu, CHP'nin işlevsizliği olarak algılamamak lazım...Müslümanlar olarak imanımızı gevreten modernizm belasının getirdiği bilgisizleşme ve zihni çoraklaşma, toplumumuza hafıza kaybı ve cehalet olarak yansıdı.Sonuçta pek çok tarihi(olay demiyorum) olguyu hatırlayamaz olduk.Yıllar geçtikçe, bilenler-görenler toprağa düştükçe yakın tarihimiz açısından cahilliğimiz de arttı ve artmaya da devam ediyor.Söz konusu olgulardan Türkiye kadar tarihi olan ve belki de en önemlisi olan Halk Partisi'nin asıl işlevi de burada çıkıyor meydana:Unutmak ve unutturmak!..
Bugün sosyalist-marksist kesimin CHP'den niçin nefret ettiğini sanıyorsunuz? Bunun başlıca sebebi, CHP'nin, sol anlayış'ın asıl mücadele etmesi lazım gelen modern kapital kültürle özdeşleşmesi ve bu yolda milletin kültürünü, tarihini,geleneğini yok saymasıdır.Hobbes'in teziyle de birleştiği gibi, CHP, kurulan düzeni demokratik unsurların katkıları çerçevesinde geliştirmek yerine onu korumaya ve yerini sağlamlaştırmaya adamıştır kendini.CHP'nin bundan sonraki izleyeceği politik çizgi işte sırf bu yüzden önemli:CHP, düzenin bekçiliğini yapmaya devam mı edecek; yoksa milletin selameti için milletin seçtiklerini, en önemlisi demokrasiyi içine sindirebilecek mi?
İsterseniz şimdi de gelin hafıza tazeleme babından tam otuz yıl önce Üstad Necip Fazıl'ın kaleminden çıkan ilgili satırları okuyalım:"Halk partisi, herhangi bir dünya görüşü etrafında teşekkülü mümkün ve tabii bir kuruluş değil de, gelmiş ve gelecek her türlü muhalefetin bizzat nirengi noktasıdır; ve her parti ve nirengi noktasına karşı tez ve antitezlerini tertiplemek zorundadır.
Halk Partisi, maddede kurtardığı Türkün , manada ruh kökünü kurutmak davası yolunda memleket içi bir kıyım ocağı kurmuş ve mazide Haçlıların elde edemediği zaferi, Batı oyuncağı bir iç ajan sıfatıyla becermiştir.
Halk Partisi, Tanzimat'tan beri gelen, Türk'ü kökünden koparma gayretinin, onu dininden, dilinden, ananesinden, tarihinden ve irfan kaynağından ayırmak şeklinde, son abidesi olmuştur.
Halk Partisi , iktidarı kaybetse bile mücerret muhalefet daima ona karşıdır ve onda muhalefeti temsil etmek liyakati bile yoktur.
Halk Partisi'ni herhangi bir teşkilat sanmak değil, oligarşik bir imha teşkilatı bilmek lazımdır.
Eğer bugün onu parti sananlar varsa bilinmelidir ki, bu da yine ona bağlı tertiplerin ve bu arada insan keyfiyetini zedelemiş olmasının neticesidir.O bir samyelidir.Evvela 27, sonra 19 yıl boyunca esmiş ve memlekette, kafa , ruh, anane, irfan,vicdan,ahlak, madde,kıymet ne varsa kurutmuştur.
Onu milletin önüne son zamanlardaki yıkıcılıklarıyla değil, bütün bunların basit bir neticesi olarak kaldığı esasdaki yıkıcılığıyla çıkarmak lazım...Haysiyetli muhalefet, bunu yapabilene yaraşır."*
İşte değişmesini istediğimiz CHP bu..Bakalım ayaklanan muhalifler ne yapabilecek?CHP ÖNÜMÜZDEKİ SÜREÇTE NE KADAR DEĞİŞECEK?
Unutmayalım:CHP'nin değişmesi aslında sistemin kafa yapısının değişmesi demektir.

*Rapor 5,Necip Fazıl KISAKÜREK,büyük doğu:s.14-15