benim gevezeleri sevmem..
her yerde gürültü var..
ben susmayı severim..

susarak tabiki..

Ben bir sülüğüm beyin zarında
Çok yaklaşma yakarım seni de anında...(imza)

Son zamanlarda insanların farklılaşma adına yaptıkları tüm farklılıkların, birbiriyle giderek aynılaşmaya başladığını düşünmeye başladım. Kendi açımdan baktığımda, aslında tüm çabamın normal olmaya çalışmak olduğunu farkettim. Eskiden normal nedir, kimdir diye sorardım kendime ya da farklı olmak anormallik midir diye, ( sonuç : çıkmaz olunca) artık sadece doğru olanın peşinde olmaya karar verdim. Benim cevabım hepsi olurdu ama bunların hiçbirini farklı olma çabası içinde gerçekleştirmiyorum hatta bazı zamanlar bu şekilde farklı olup yalnız kalmanın sıkıcı olduğunu düşünüyorum. Susmak bazen yorucu olabilir, yalnız olmaksa; olduğunuz yer eğer "doğru" bildiğiniz yerse ve gerçekten yalnızsanız hem diğerleri için hem de kendinize üzülürsünüz ve o zaman farklı olmayı istemezsiniz belki.. Yürümek güzeldir, heryerde yürümek, belki de bu günün dünle eşit olmadığını anlatmak için en çok kullandığım kelimedir diyebilirim. Gündemin peşinde olmaktansa izlemeyi tercih ediyorum, gündemin niteliğine göre değer verilmesi gerektiğini düşünürüm.
"Sosyal olmak" ifadesinin de bu zamanda biraz yanlış anlaşıldığını düşünüyorum. Örneğin okulda herhangi bir topluluğa kayıtlı değilseniz ya da bir erkek arkadaşınız yoksa veya yeteneğiniz olmadığını bile bile sanatsal bir faaliyet toplantısına gitmiyorsanız sizin artık sosyal bir varlık olmadığınızı ( anlamadıkları işlerle uğraşmayı sevenler) söyleyebilirler dolayısıyla kendi farklılığınızı ortaya koyarken bir başkası için sıradan oluverirsiniz. Size sınırsız "mutluluk hayalleri" vadeden dünyaya sırtınızı döndüğünüzde yine ne yazık ki "dünya" insanlarına sırtınızı dönmüşsünüz demektir.
...

Farklılaşmaya çalışmanın kişiyi farksızlaştırdığı kanısı bence de doğrudur. Lakin anketi böyle değerlendirmemek lazım. Belki sadece kelimeler tam isabetli seçilmemiş olabilir.

Empati kurup anketi doğru anlamaya çalışarak, ağır basan okumak yazmak seçeneğini işaretliyorum.

Bir retorik ya da vecize babından, insanın az bulunduğu bir ortam da insan olarak! (ontolojik olarak ele aldım)

Siyasi olarak, gündemi tadını kaçırmamak suretiyle ve takip etmek koşulu ile dışında kalarak.

Yaa açıkçası kişiliğimizi oluşturan unsurları göz önüne alarak hepsi olabilir belki. Ancak ana kimliğimizden yola çıkarak "Mümin kalarak ve bu bilincle temaşa edip yaşayarak" diyebilirim.

Güzel bir anket olmuş. Farklı paradigmalardan yola çıkar ve içini doldurmayı başarabilirsek.

Çengel attığımı düşünmeyesiniz sakın. Bunların da görünür olmasını istedim; farklılaşmak ya da kendin olmak tabirlerini her şeyden önce popüler bulduğumu ifade etmeliyim. Sen Farklısın! sloganı, imajı besleyen içi boş bir retorik. Sen farklısın! neden? Çünkü havan ve imajın var. Sen Farklısın! Neden? çünkü şu markayı giyiyorsun? Sen farklısın! neden? tesettürün yüzünden okuyamadın (F.K. Barbarosoğlunun son yazısından esinlendim). Sen farklısın! neden? farklı düşüncelerin var.. isyankarsın, anarşistsin vs vs. Sen farklısın! boş laf bu. Her insan bir diğerinden farklıdır zaten. Nevi şahsına münhasır özellikleri vardır. Farklılaşmaktansa farkında olmayı yeğlemek gerek. Ve kişiyi farklı kılmaya kifayet edecek ciddi yetkinliklerle donanmış olmak. Bunu da farklı olmak adına yapmamak elbet. Bir de "kendin ol" sloganı var. Başkası gibi görünmeye çalışmayı öğütlüyor olsa, amenna. Ancak bu değil amaç. Aynen farklı olmaktaki kadar netameli. Birey olmaktan ziyade, bireyselciliği ve egoyu körükleyen hezeyan. Kendin olmaktansa olmaya çalışmak. Gelişerek var oluşumunu tamamlamaya gayret etmek.

Özü itibariyle ele alınırsa, bu sloganların hiç birinin insan-ı kamil olmaya hizmet etmediği görülecektir.

Yukarıda bulunan sonuçlar bir seçimin devam eden sayımlarında ortaya çıkan tabloyu ifade ediyor olsaydı sanırım bir yerlerde aşağıdaki rahatsızlıklar ifade edilebilirdi. Nerede mi? İşte orasını çok iyi bilmiyorum.

"Sandıkların tamamı açılmadı ama görülüyor ki Okuyarak/Yazarak ve Susarak finiş çizgisine başbaşa girecekler. Onların hemen arkasından Yalnız Kalarak geliyor. Seçimlere oldukça iddialı hazırlanan Gündemin Dışında Kalarak ise barajın altında kalacak gibi. Burada dikkat çelimesi gereken husus ise şu eğer seçim süreci öncesinde bazı birleşmeler olsaydı Okuyarak/Yazarak , Susarak ve Yalnız Kalarak bu seçimleri bu kadar rahat sonuçlandıramazdı. Mesela Sosyal Faaliyete Katılarak ve Sanatsal Faaliyete Katılarak iki aynı kökten seçenek olarak birleşme yolunu tercih etselerdi, Yürüyerek ve Gezerek aynı yolun yolcusu olarak seçimlere kolkola girselerdi herhalde durum biraz daha farklı olurdu. Bu arada Yalnız Kalarak'ın yanına Dinlenerek'i alabileceği ihtimalini de gözardı etmeyelim.

Sonuçta ortaya çıkıyor ki arkadaşlar seçim sonuçları bizim istediğimiz şekilde sonuçlanmamıştır. Yalnız kalmak, susmak, okumak yazmak yolu ile farklılaşmak ağırlıklı olarak tercih ediliyorsa bizim bazı şeyleri yeniden gözden geçirmemiz gerekecek. Mesela susma sustukça sıra sana gelecek sloganı ile tezgaha alma çalışmalarımız sanırım artık sonuç vermeyecek. Kalabalıklara çekmeye çalıştığımız insanlar artık yalnız kalmayı tercih edebiliyorlar farklı olma mikrobu adına. Ya okuyup yazma meraklılarına ne demeli... Arkadaşlar bu plan tutmadı. Tek tutan plan Gündemin Dışında Kalarak'ın harbiden gündemin dışında kalması oldu:)))... Böyle bir seçime de gitmek yanlıştı zaten. Yeni planlar yapmalıyız. Çok çalışmalıyız çoook... Yeni partiler kurmalıyız. Stadyuma Giderek, Televizyon Seyrederek ve Parti Kurarak gibi... Bunlarla insanımızın aklını çelmeli ve gerçekliği onlara bir kez daha hatırlatmalıyız. Ayakları yere basmalı insanımızın. Ne o öyle susmak falan...

Haydi kolay gelsin"