İnsanı, insan yapan değerler vardır. Bunlar maddi olduğu gibi çoğu zaman manevidirler. İnsan bu değerler sayesinde eşref-i mahlûk olur. Bu değerleri kazanmak için bir alt yapı gerekir. Bu alt yapıya sahip insan kazandığı değerler ile ulaşmak istediği hedefle yürür.

Ancak bu değerleri elde etmek sadece başlangıçtır. Çünkü sürdürülebilirlik ya da devamlılık çok çaba isteyen bir iştir. Devamlılığın düşmanı çoktur. Tembellik, rehavet, zamanın uzaması, yoldaki hayal kırıklıkları, geçmişe takılı kalma ya da geçmişle övünme vs.

Murat Belge ile yapılan söyleşide okumuştum bu sözü yanlış hatırlamıyorsam, "Tükettiğin şey seni değiştirir, o da seni tüketir" ben bu cümleyi, geçmişe bağımlı yaşamak, geçmişteki başarıların arkasına saklanmakla ilgili olarak düşündüm.

Geçmiş zamanda yapılanların, kazanılan değerlerin arkasına saklanıp yeni değerler üretememenin sonucunda insan, tabiri caizse hörgüçten yemeye başlar. Yani insan değerlerini, kazanımlarını ve kendini tüketmeye başlar. Gerekli alt yapısı olan ve kazanılmış değerleri olan kişi, çaba gerektiren bir durum olan istikrarı bir kenara bırakmış olur. Evrensel değişim yasaları aleyhine işlemeye ve onu geriletmeye başlar. İnsan kazanmak yerine tüketmeye devam ederse geriye doğru bir değişim başlar.

İnsan değerlerini tükettiği oranda oluşan boşluklara başka şeyler yerleşir. Aleyhte değişim gerçekleşmiş olur ve bu değişim sonucunda insan da tükenir.

Bir başka şekilde meseleye bakarsak; kişi mesaisini doldurduğu şeyle yaşar. Hayatına uğraştığı işler, olaylar, kişiler yön verir. İnsan ne ile yaşarsa, ne ile herdem olursa o onu bir yere götürür. O ona bir şekil ve değer kazandırır. Sonuçta meşgul olacağı şey ya onu mutlu eder ya da yok eder.