yakaladiginiz müstesna ritimlere hos bir sadâ olmussunuz.
Aşkı ve aşıkları öyle güzel söylemissiniz ki inanin cok derinlere indi kelimeleriniz..

'Kadim öğretiden ruh devşirdim'

'Her kabul kutsanmış yalandır'

'Baharın kolundan tutmaya giden
Müstesna ritimlerdir'

'Sayfalarına dökülemediğim insanları özledim'

'Sevdiklerim yaprak döküyorlar
Şirazeden evvel yaprak olmak lazım gelir'

'Ey senalar sunduğum!'

'Senin sayfan bitmez!'

selam ile..

göz gerekmez görmeye,
yürek gerek maşuk'a vecde..

Bahar, saçlarından mı
Gözlerinden mi başlardı konuşmaya
Ufkunda rüzgar eser
Yağmurlar yağardı/cesur yağmurlar
Ve ben tükenirdim

Onurlu duruşuyla sevda
Bir acı gibi mi saplanmalıydı yüreğe
Ey aynalarla barışık
Karanlıklardan ürken sen
...
Başım ağrısa yorulsam da yaşamaktan
Benim yalanlarla işim yok
Dinç ve vakur olmalı
Ve korkmamalıyım konuşmaktan

Ne zaman öğreneceksin
Söylenmesinden korkulan endişe duyulan sözleri
Bakışlar ki halden anlamaz
Hangi lugat yazacak
Beni sana anlatacak kelimeleri

O zaman bahar mıydı ben bilmiyordum
Ayıramıyordum menekşelerin rengini
Bilmiyorum kaç boyutluydu bir yüz
Sanki derin bir kuyu içinde
Kendini boşluğa bırakıp
Uzayıp giderken tren sesleri

Şİmdi beni yolcu edecek o trenler nerde
Bakamıyorum elimdeki yırtık bilete
Dilim tutuk soramıyorum kimseye
Ağlıyorum yazılar karışmış okunmuyor

Ne kadar güzelsin ay doğuyor
Karanlık güzel ve ben seni görmüyorum
Ne iyi gökyüzünde yıldızlar
Üstüme dökülüyor
Sen geliyorsun aklıma
Ellerim titriyor
Ağaçlar ve sular titriyor

Bekleme artık bahar gelmiyecek
İstasyonlar kapalı o tren dönmeyecek
Sahi nerde yakana taktığın kırmızı gül
Nerede kaybettin
Annenin verdiği beyaz mendili
...
İntihar eden gözlerin değil
Ben inanmıyorum yaşadığına senin
Bir umut mektup kırmızı harflerle yazılmış
Adı soyadı gideceği yer
Şehri belli değil
Postacılar bu işe çok kızar bilmelisin
saat altıdır aynı anda gecenin onikisi
Uzay bültenlerine bir haber geçiyor
"Dünyalılar
Bilmiyor bakkaldan ekmek mi istenir sevgi mi
Kocaman bir yanlışı paylaşıp
Koyu bir yalnızlığı yaşıyorlar."

Mustafa Özçelik / Seni Anlatmadım Bilmelisin

senin sayfalarına dökülemeyen insanlar da seni özledi
yakaladığın müstesna ritminde,
devşirdiğin ruhunla beklemekte...belkide
hala esen eski bir rüzgarın "kadim" esintisinde
aziz dostum....