gamzeleri de kendisi kadar gülümseyen
sena oğuz’a; bana ilham verdiği için…
bilmem!
diğerleri sarmışlar bir kelebeğin etrafını
kelebeğin kanatları yok.
sadece baş, gövde, kuyruk ve antenler.
bu hâliyle kurtçuktan ne farkı var ki?
bilmem!
belki kırk tane kelebek!
hepsi aynı yöne bakıyor ve bir nokta etrafında toplanmışlar.
parlak,
yaldızlı,
ışık saçan…
hepsi birbirinden güzel ve süslü
kanatlar.
insan başka bir yere bakamıyor istese de.
istemiyor da zaten.
bilmem!
insanlar kelebekleri sadece kanatları
için sevmez mi?
bakıyorum.
kelebeğin kanatları dillere destan değil mi?
insan kelebeğin koleksiyonunu da yapar.
kanatları için değil mi?
bilmem!
kelebekler toplanmış Kanatları Olmayan’ın etrafına
işte yargılıyorlar.
farklı olmak suç ise, süsten mahrum olmak;
suçlu değil midir Kanatları Olmayan?
bilmem!
bütün kelebekler süslü.
süsün yoksa suçlu musun?
Masumiyet?
seni insanlara sevdiren şeyden mahrumsan suçlu musun?
bilmem!
yargılama sürüyor.
ama süslü kanatları uçmasını sağlamaktan başka neden ki?
mütevazi olan yerde mi yürüyor?
bilmem!
ya ruh?
ruhu uçuramaz mıydı onu,
yerde de olsa, gökte de olsa?
kelebeklerde yürek var mıydı?
yürek uçuramaz mıydı bulutların da üstüne?
cennet çiçeklerine?
bilmem!
diğerlerinin de kanatlarını koparsak,
kurttan ne farkı kalırdı?
yine asil mi olurdu yoksa onlar?
bilmem!
peki ya renk?
neden onlar, bin bir güzellikte ve ışıkta önde gelenler,
neden gözünü kendilerinden ayıramadıkların,
neden bütün o muhteşem kelebekler,
o harika şeyler
renksizdi de,
Kanatları Olmayan
renklerin en ıslağını taşıyordu?
biliyorum bunu.
zeynep dursunoğlu
16.02.2006
-