Okuma Yeri

[1]

Vedat Aydın [2]’ı yakinen tanırım. Çok kıymetli, kadirşinas bir ağabeyimdir. Onun, daha ilk tanıdığım andan beri, kalubelada yemin verirken yakınımda olanlardan biri olduğuna inandım. Gözlerimiz hep aynı tarafa bakar. Etrafımızdaki her şeyden Rabbimize dair anlamlar kesp etmeye uğraşırız. Yapılacakları ortaya koyarken dünyada yaşayan bütün Müslümanları hesap ederiz. Bu dünyada kıymete dair ne varsa, hepsi İslam birliği ve inancına mütealliktir. Böyle biliriz, böyle yaşamaya çalışırız. Soy ismine yakışır bir tefekkürü olması, olayları değerlendirirken her daim bir tasavvuf terbiyesi ile hareket ediyor olması, insanları kırmamak için sarf ettiği çaba ve basitliği bir mümine mal edecek denli yakışık taşıması; kardeşliğimizin payandalarıdır. Onunla her muhabbetimiz muhakkak derinleri gözetir. Görünmeyenden yana ne kadar mesafe kat etmişsek, kendimizi o kadar huzurlu hissetmişizdir. Bütün her şeyi bir selamla başlatırız. Ve aynı selamla encama erer o anki birlikteliğimiz. Uzakken dualarımız sokulur birbirine, hasretle dolarız. Yakınken, konuştuklarımız o günün bir başlık altında irdelenmeye değer olduğunu bize an be an hissettirir tarzdadır. Yazık ki vaktimiz dardır, kısadır kucaklaşmamız. O bir yandan, ben bir yandan dünya işlerine dağılırız. Dağılırız da, aklımız birbirimizdedir. Aslında sürekli bir yarım bırakmışlığı taşırız sinemizde ve durmaksızın onu tam etmeye uğraşırız. Dünyadaki bütün yarım bırakılmışlıklar bize dert olmuştur, unuttuklarımızı birbirimize hatırlatmakla mükellefiz. Ne yapalım böyleyiz! Bir sözcük, bir şair, bir yazar, bir ayet geçer dudaklarımızın arasından; orada unuttuklarımızdan eksilir muhabbetimizin arttırdıkları. Dostuz yani! Birinin dostu olmakla iftihar ettiğim zamanlardan birine denk gelir Vedat Abi ile rabıtamız. Bilmiyorum, belki yukarıda sadece kendimden bahsettim ya da Vedat Abi’den. Ben Vedat Abi ile öyle bir hale geldim ki, şimdi hangimizden bahsettiğimi unuttum.

Yukarıda, tek zerresi dahi boş olmayan methiyeler düzdüğüm güzel insan, yine aynı amaca müteallik bir site inşa etti: www.okumayeri.net [1] . Bu yerde İslami Aydınlanmanın entelektüel bir perspektifle ele alındığına şahit olacaksınız. Vedat Aydın’ın yazılarını takip edeniniz var mı bilemem. Ama bu yazımdan sonra, en azından onun hakkında kısa bir soruşturma açarsanız yüreklerinizde, bu güzide yazarın sıkı bir takipçisi olacağınıza eminim. Onu ilk gördüğüm zaman, koca bir kütüphanenin içinde doğup büyümüş izlenimini yarattı bende. Durmaksızın okuyan bu sevgili ağabeyimden her daim istifade etmişimdir şahsım adına. Şimdi ne mi istiyorum? Sizin, kardeşlerimin de, entelektüel donanımını fevkalade bir şekilde kuşanmış bu zengin yazardan istifade etmenizi istiyorum. Onun denizinde yıkanmanızı, derinlere dalmanızı, Allah’ın varlığına dair anlamları nefesinize doldurmanızı istiyorum. Onun yaydığı ışıktan bir miktar da sizin nasiplenmenizi, biraz daha, biraz daha fazla aydınlanmanızı istiyorum.

Hem kimler yok ki “Okuma Yeri”nde! Şöyle bir yazar listesine göz gezdirelim isterseniz: Abdurrahman Aslan, Ali Bulaç, Cafer Turaç, Cihan Aktaş, Fatma K. Barbarosoğlu, Hakan Albayrak, Rasim Özdenören, Hüseyin Akın, Sebahattin Karatepe, Yasin Aktay, Vedat Aydın ve Alper Gencer. Söze konu olan yazarların haricinde, okuyucular için yapılmış özel mülakatlar ve türlü gazete, dergi, yayınevi yönlendirmelerinden tutun da, İslam için fevkalade önemiyet arz eden şahsı muhteremlerin keyifle okuyacağınız biyografilerine varana değin her şey var “Okuma Yeri”nde. Ne diyeyim, Allah razı olsun Vedat Aydın’dan. Siz okuyucular için bu denli kıymetli bir okuma yerine vesile olmasından ötürü, Allah ondan bin defa razı olsun! Siz okuyuculara da kolay gelsin diyorum. Gözleriniz bir yurt daha bulmuşa benziyor. Bütün kâinatı yaradan Allah’ın adıyla okuyun! O’na hamd olsun!