I
“Bazen sokakları görünce adamım tanrım diyorum bu bizim cezamız galiba”
İsmail Kılıçarslan
Bu kentte yalnız olmak da var. Varoşlarda bir şeyler oluyor… Kentin varoşlarında bir şeyler.. Çocuklar topraklarından, değerlerinden koparılıyor. İnsanlar toplumuna, topraklarına, geleneklerine yabancılaştırılıyor. Bu kentin en ana caddesi bile varoş. İnsanların yüzlerinde bir endişe… Kaygılarıyla kendi ruhunu kemiriyor insanlık. Ziftleşen bir yalnızlık bu.
İnsanlar bu kadar çok, sokaklar bu kadar kalabalık ve yüzlerde endişe, kaygı: Değersizleştirilmenin yüze yansıyışı. Bu hep başkaları tarafından yapılan bir olgu değil. Bazen insan kendi kendisinin de ölüm fermanını verebiliyor. Malayani olanın peşine takıldıkça günübirlik yaşamaya mahkum oluyoruz. Oysa insan çağlar ötesinin mesajına kulak kesilebilmeliydi. Ebedi hayatını güzelleştirecek biçimde yaşamayı göze alamazsa mahv u perişan oluyor insan. Ömrünü heba ediyor.
Bu kentte Allah`la beraberlikten başka önemsenecek bir şey yok. Yoksulluk da varsıllık da buna bağlı aslında. Yaşamımızda Allah varsa biz de varız, Allah yoksa biz de yokuz. Yoksuluz yani.
Bu gidiş nereye? Yokluğa. Yokluğu da bütün varlığıyla arzular mı insan? Yazık ki arzuluyor.
“bazen sokakları görünce adamım tanrım diyorum bu bizim cezanız galiba”
Şairlere dikkat kesilmek, Allah`a yaklaşmanın yollarından biri belki de
II
“şimdi ne yapsam dedirtme bana allahım”
İsmet Özel
Müslüman olmak o kadar güzel bir şey ki. Kemiklerimde hissedebiliyorum artık müminliği. Ciğerlerimdeki sorunlar yavaş yavaş bitiyor. Benim dünyama ait olmayan hiçbir şeyin ehemmiyeti yok. Yakışıklı delikanlılar, göbeği açık kızlar artık kendi hayatlarını yaşasınlar. Gözlerine bakarak içlerindeki gururu aşılayacak başka birilerini arasınlar. Küçük dağları ben yarattım edalı yürüyüşleriyle kaldırımlara meymenetsizlik akıtsınlar.
Hacı amcalar, komşu teyzeler sakallarıma gülsünler. Solcular eylem yapsınlar, komünistler gazete satsınlar… Başörtülü kızlar eteklerini kısaltsınlar, rengarenk giyinsinler….
Ben küfretme hakkımı kullanmak istiyorum.
Allah`ın koyduğu sınırları hiçe sayan insan, hayatı ne kadar anlamsızlaştırdığının farkında mı acaba? Allah`la aramıza koyduğumuz her mesafe, insanlığımıza vurduğumuz darbeler.
İnsanların söylediklerine itibar etmek piçleştiriyor bizi. Kalabalığa karıştıkça piçleşiyoruz….
-