Ayakkabılarımı kesip terlik yaptığım günlerdi ve yaşım bu tür bir durumdan psikolojik etkiler somurmayacak kadar diplerdeydi…
Nı ha ha ha!
Bu girizgahtan “eski bir bayram senfonisi” besteleyeceğimi düşünen okuyucu yanıldın!
Biz eskiyen bayramlarımızı kesip, post modern terlikler imal ettiğimizden beri, cep telefonu ve klavyeye yapışan avuçlarımız semayla seviyeli(!) bir ayrılık yaşamakta… Ananevi ve genetik reflekslerimiz “dinü devletün birliği ve bütünlüğü” söz konusu olunca en zehir zemberek tiradları kurgularken, kinetik enerjiyi depolayıp gerektiğinde kullanan basit bir zemberek olamamakta….
Magnus “biz eskilerin omuzlarına tünemiş zavallılarız” demiş. O yüzden bırakalım artık eski bayramların yakasını ve ruhları yasin bekleyen dedelerimizin sarımsak kokan ağızlarından duyduğumuz basit bir “çok yaşa”yı bir hadis ravisi hassasiyeti ile bugünlere taşımayı…
Biz eskide kalmış hatıraları bile eskiten garip “garip”leriz.
Eskitmek ile yad etmek arasındaki derin çizgide sek sek oynayan ıslah olmaz prototip veletleriz.
Otuz kırk fonksiyonlu cep telefonunun sadece arama ve mesaj kısmını kullanabildiğinde Asimoyu icat etmiş Uzakdoğulu edasıyla burnunu kaf dağında gezdiren adamların çocuklarıyız. Bu yüzden bilgisayar operatörü kılıklı terminatörleriz.
Teknolojik ağın yapışkan 0-1 lerine takıldığımız günden beri dostlarımız aradığında çevrim dışı, akrabalarımız aradığında servis dışıyız. Hep bir şeyin dışıyız.
Oturduğu yerden hayata dahil olmaya “dinlenme” diyen ama dinlenerek “din”lenilemediği gerçeğini sağa sola dini mesajlar atarak kamufle etmeye çalışan tinsizleriz. Doğandan bozma şahinler gibi, Niçe’den bozma Mevlana'larız.
İç sıkıntısal, kaygısal, antizembereksel hallerini, kınının içinde tuttuğu kılıçla budamaya çalışan Don Kişot'larız.
Zamanı un gibi öğütürken değirmen ve biz Gerçek İlah'ın gönderdiği “toplu mesaj”ı kapsama alanımız dışındakilere henüz ulaştıramamışken dijital ekranları yeşile boyayan göz boyayıcılarız.
Birileri “riyanın makul miktarı da samimiyet göstergesidir” diyedursun. Biz sırf kafiyesi var diye ucube lafları listesindeki adamlara toplu olarak yollayan harbi riyakârlarız.
Uzatmayacağım.
Şimdi adam gibi arayalım eşi dostu ve “Bugün pak hanene nurlar saçılsın” cinsinden samimiyetsiz laflar göndermek yerine, “nasılsın, bayramın mübarek olsun kardeşim, sağlığına duacıyım” şeklinde hakkaniyetli laflar edelim. Bize ne telefondaki ya da e-posta listesindeki alelumum herkesin bayramından.
@--->---
Toplu bayram mesajlarının topunu bu bayram topuğundan vurmak temennisiyle bayramınız mübarek olsun!
Dıııt… dıııt… bi saniye mesaj geldi.
“Bir bayram gülüşü savur göklere, eski zamanlara gülücükler getirsin, öyle içten öyle samimi, gözyaşlarını bile tebessüme çevirsin. Yüreğine damla damla umut, günlerine bin tatlı mutluluk dolsun. Sevdiklerin hep yanında olsun, yüzün ve gülün hiç solmasın. Şeker Bayramın kutlu olsun...”
Yapma ya!!!
-