Şimdi

Bir kavgada yumruğumu sıkarak
“Onu karıştırma” dediysem mutlaka sensin
Kaburgamda kemikli bir yumruğu barındırarak
Hırıltıyla adını öksürdüysem mutlaka sen
Telaşla mutlaka geç kalmalı bu anlattıklarım sana
Sana kendimi tutamadığım bir kavgayı
Sana senin için kendimi bir kavgada
Tutamadığım parmağını sana
-Tutamadığım bir şey daha-
Gözyaşımı hiç anlatmamalıyım
Mutlaka sana

-Hem sana hiç bilmediğin bir şeyler anlatmalıyım diyorum da
Hem de anlatıyorum sana hep bilmediğin bir şeyler-

Sana kendini tutamamayı anlatmalıyım yumruklu yumruksuz.
Allah’ım kelimeler ver tekvinsiz
Kelimeler hatta küfürlü küfürsüz
Hiç dinlenmemiş dinelmemiş gölgesinde bir şeyin
Hızlıca ve kan ter içinde söylenmek için sayıklamadan
Allah’ım kelimeler doldur nabzıma
Allah’ım çok üzgün kelimeler
Allah’ım kelimeler
Allah’ım

Ve belki şimdi dinelip bu şiirin getirdiklerini ağırlayabilirim
Tutup sevgilimin elinden bir amerikan sinemasına popcornlarla
Henüz kararan bir istiklal caddesinde sosyalleşerek yürüyebilirim
İşte tam da böyle bu şiirin zihin akışını bozup
Eleştirmenlere kendimi hırpalattırabilirim
Odamda dergiler fanzinler, farkında olmadan bir arşiv yapmış olabilirim
İşte şimdi tutup sevgilimin elinden hep yalnız gittiğim kahveye
Bu kez yalnız gidebilirim.