Kırılıyor tüm camekânlar
İçimde buz tutan başakların sükûneti
Ve selam dursa şu tarla
-titrek bir delik-
Sayfaları çeviremiyor
ve kalemi tutamayan şu elim
Daldırıyor aldırmadan karanlığına
Moru yapıştı dudağıma
Saplarının aydınlık duasının
Diğer yüzü ellerimin
Kestiğinde kanamamacasına / diğer yüzü ellerimin
İşte şurada duran bir çift şarap şişesi
Yok yok belden yukarsı yalnız birer mide
Uzanıyor bacaklar, tırnakları yeter
bileğimden koparmaya
Bir biley taşı soğukluğunda atıyor şahdamarım
Boyun kaslarımı koparıp attım
Dönemesin de kafam/
geriye devrilmeyesice gözlerim
Akı kara, karası buz olur başaklara
Kapkaranlık o tarla
Bileylenmiş bıçkılarla
-Midelere bayram lazımdır!-
İşte bugün kırılıyor tüm camekânlar
Bir günahı daha fazla koynumda yatıramayışım
Ve mosmorluğuna utancımla
simsiyah bir peçeye layık dudaklarım
Değemeyesice toprağa
-Ölü tarla-
Ve fışkırmış damarlarımla
Revansız bir yakarış
Ağıt çanaksız gözlerle
Kansız
Ellerimi de gömseler bari kapkara toprağında altına
-Başaksız-