Korkularım fikri tekamülümü hep geciktirdi. Bir yere ait olmak için ait olduğumu düşündüğüm unsurların eyvallahçısı olmak zorunda olduğumu kazıdım kafama.
Modernizmin en büyük açmazı idi aidiyet ; kimilerinin nice beyhude görünen uğraşlarla kendilerini var etme çabaları küreselleşme sosu ile servis edilen zamanımızın ; dimağda oksitlenmiş bakır tadı bırakan zehrini yavaş ama etkili bir sindirimden sonra hamlığıma hamlık kattığını yeni öğrendim. Yazık oldu.
Nice sosyolojik sebebler sıralayacağımız bu hale ruhdaşlarımızın kocaman alkışları ile aynı kurnalardan su döküneceğimiz bu sular kirlerimi arıtmıyor artık itiraf etmeli. Tıpkı 70lerin antimilitaristlerinin güven bunalımındaki ülkenin emniyet sübobu olarak kendilerini tayin etmeleri gibi kendimi atayabileceğim bir makamda yok eyvah!
Depolitik tavırların ardında yatan korkunç iktidar hırsını gizleyen örtüyü çağın iletişim imkanlarımı yoksa gözlerimin artan menzili mi kaldırdı bilmem ama eşyanın anlamını eşya dışından bakan bir anlayışla kavrayan dinim ile kendisi de neticede bir eşya olan fikir akımlarının mukayeseli münazara havadisleri beni yeniden mağrama götürecek kadar etkili inanın.
Var olmanın sebep sonuç ilişkisini her zaman antitez olarak kabullenen mahalle arkadaşlarım bunca yıl git başka mahallelerle uğraş, kolaya kaçma, kendi mahallendeki yol bozukluklukları görme, biz böylede gidiyoruz, demelerine hak vermiş olan ben yolun yarısına gelmişken avazım çıktığınca haykırmak istiyorum.; kimsenin bir mahalleye sahip olmadığını, bu kandırmacadan vazgeçip modernizmle sürdürdüğümüz metres ilişkisini resmiyete dökmek zamanın geldiğini. Neden mi haykırmak istiyorum? Çocuklarımın tercih sahibi olabilmesi için. Neyi, nasıl, ne için yaşadıklarını kavrayabilmeleri için, tercih yapabilmeleri için.
Geniş zamanları kapsayan bir inanışın parçası mı olmalıyım yoksa şimdiki zamanın albenisinde "Akşam ile şu yatsının arası olur bizde tesettürün defilesi modası" diye pop manisini mi yazmalıyım? Ciklet kağıtlarına kapak olur.
Nasıl anlatması kolay acaba, parayı ya da mevkiyi bulan ağır abilerin fikir kaçamaklarını. Her şeyi mübah karşılayan, uyun artık zamana diyen, nedir bu altından buzağı bak neler var artık yeryüzündeki soframızda boşayalım eski eşlerimizle birlikte eski fikirlerimizi de. Heyhat boşayamazssak, ar edersek yani es kaza dörde kadar yolu var fikrinde ne yazık ki şimdilerde yüzünde .
Her yüzümüz eskidiğinde, ne yazıkki 200 yıldan beri başka bir maske üreten abilerimizin bekledikleri mehdi islami bir sitede 60 ay vadeli doğacaktır ellerimize. Ki bayanlar için ayrı erkekler için ayrı yüzme havuzlarının bulunması da cabası bu mekan tam aranılan mekan belediyeye yakın mütahitlerce yapıldığından da kuşku yok . O kadar ki ekmek bulamayanlar pasta yiyorlar ne var bunda, makyajlarını da yapıyorlar namazlarını da kılıyorlar. İyi yapıyorlar pek güzel yapıyorlar.
Neden peki iman etmeyi öğrenmeyi prime time da araya banka reklamı alınmış bir programda, işte hoca dediğin böyle olur iç geçirişleri ile palazlanan menkıbecilerden öğrenmek ihtiyacını duyuyor bu sınıf? Yada olağan dışını din diye yutturan ve yine cilt bakım reklamlarından hemen sonra annemin televizyonuna arzı endam eden 'ALLAH BELANI VERSİN ANASINA BAKMIYOR ŞILLIK ' dedirten bir pespayeliğe tav oluyoruz. Ve kurtulmak için beyaz cübbeli prinç tenli ak sakallı bir dedeyi bekliyoruz.
Politik duruşumuzda ise İslamköyden bir adam çıkacak rivayeti -ki çıktı - ile müsbet bu adam ama mağdur edilyor; şu kuruma karşı duruşuna bir bak, bizim fırının ekmeği olsunda çamurdan olsun, ne yapalım yaptırtmıyorlar sözleri ile genel ve yerel seçimlerin meyva tabağı olmayı kabulleniyoruz.
Müslüman her şeyin en iyisine layıktır şeklinde bir hezeyan ile onbinlerce gavur parasını gavur otomobillerine veren zihniyetin diş kovuğundakiler ile mağdur ailelere koli ile yiyecek yardımını, canlı yayında yedi karanfil fonu ile götürmesi nasıl dini bir ritüel olarak geliyor bize. Makyajımıda yaparım, kolimi de götürürüm der gibi mi? Bende artık bir sınıfım, kabul edin derebeyleri der gibi mi? En iyi islam bizde yaşanıyor hacca gittim pilavı elleri ile yiyor araplar der gibi mi?Bu hafta sonu ilgilenilen kardeşlerimizle bir piknik yapalım onlara hocamızın afilli başlıklı kuşe kağıda baskılı son ültümotonlarını okuyalım yerlerse İnşallah der gibi mi?Bin parçaya ayrılmış ümmetin gözünün içine baka baka ihtilafta rahmet vardır tüm meslekler iyidir ama en iyi meslek benimkisidir açıklamasından sonra ötekine hidayeti bulamamış zavallı muamelesi yapılır gibi mi ? ORTAK BİR DİNE SAHİP OLUPTA ASGARİ MÜŞTEREĞİMİZİN OLAMAMASI GİBİ Mİ?FİLİSTİN IRAK GİBİ Mİ ZAMAN ZAMAN? Utanç gibi mi yani? Bilinçaltımıza ittiğimiz ya da içeri Afrikada aç olduğu için ölen çocuğa iç geçirdikten sonra fazla kilolarımzdan doğal yöntemlerle kurtulma çabası gibi mi? Her şeyimizi elimizden alan batının bir parçasıyız demeyi her fırsatta dile getirmeyi görev edinenlerin bunun en azından dinin neresinde olduğunu işaretlemeyenlerin göğüs kafesime siyah çelenk koyması gibi mi? İçkisiz bir tesiste içkisizliğin zaferini israf ile kutlayan; çocuklar için plastikten oyun alanları da varmış iftar açalım açılalım tavsiyesine uyar gibi mi kimi zaman?
NE DESEM BOŞ; BİR YERE AİT OLMAK GÜZEL AMA BEN MAĞARAYA DÖNMEK İSTİYORUM TIPKI VAHYE MUHATTAP OLANIN 1400 YIL ÖNCE BİR AİDİYETİNİN OLMAMASI GİBİ . SADECE KURANA AİT BİR VAROLUŞU İLİKLERİME KADAR HİSSETMEYİ VE BUNUN MÜMKÜN KILINABİLECEĞİNİ DE NİTEKİM ONDAN ÖĞRENDİM BAŞKASINA İHTİYACIM YOK ARZ EDERİM EFENDİM ...
-