'Önce söz vardı'
Diye başlardı
Narin düşlerinin içine
Burgu burgu çiviler çaktınız
Huzur kanamalarından
Damıttığınız bir bardak şaraptı
Kırbaç darbelerinizin arasında
Somunlarca şekillendi yaralar
Karanlığınızın varlığı yüreğini daralttı
Ve akan sularınızı tek bir ağızdan
Siyah bir ejder kusardı
Bir annenin yürek titrekliğinde
Taşa takılmaktır zulüm
Yakubun gittiği yoldan
çarmıha gerili döndü İnsan
Ayak izleri lahit yollar dokudu
Ve çevresine seyirci duvarlar
İzleyen adım değil gözdü
İnsan, ölümden ötesini gördü
Yemin etme
İftira etmeyeceğine
Kırkta birin fesadından
Ağır gelmezdi ölüm
Yazılmış metnin her lafzı
Tek tek okunmaya başlandı
Gökte bir bırakmayan İnsanı
Yine yalnız Bir vardı