Kadın olmanın zorluğu sadece bizim kültürümüzde değil dünyanın her yerinde var olan bir problem olduğu hususu muhakkaktır. Kadın olmanın zorluğunun başörtüsü takarak absorbe edileceği düşüncesi -ki yazıdan çıkardığım sonuç en azından budur - bizi yanlış bakışaçılarına sürükleyeceği de muhakkaktır. örtünmenin ve başörtüsünün aynı şeyler olmadığını en azından günümüzde ve bu coğrafyada farklı anlamlar yüklenen iki ayrı husus olduğunu düşünüyorum . İNSANI BİR NEFİSTEN YARATAN VE ONDAN DA EŞİNİ YARATAN ALLAHIN KURANDA VERDİĞİ MESAJI ÖZÜMSEMEDEN KADIN PROBLEMİNE BU COĞRAFYANIN BULACAĞI ÇÖZÜM ENGİNİZİSYONUN CADI YORUMU İLE MODERN ZAMANLARIN REKLAM İKONU ARASINDA GİDİP GELMEDE OLACAĞI KANISINDAYIM. mensubu olduğumuz dinin eşitliği değil ama eşitsizler arasında adaleti tesis etmek üzerine bir sosyal düzeni arzuladığını düşünüyorum . Muhakkak ki yaradılışta farklılıkları olan kadın ve erkeğin bu hususta din içerisindki konumunun çağa veya geleneğe yaranma telaşı olmayan alimlerce tespiti gerekmektedir. Aksi halde kırılganlıklarınız devam edecektir başınız kapalı da olsa içinizdeki şüpheyi ve tedirginliği besleyen tzatlar dışarı çıkacak bir aralık bulacaktır . sürç-i lisanım affola

Bundan on sene önce bana çocuğunu istemediği halde örtünmeye zorlar mısın,deseydiler "evet" cevabını düşünmeden verirdim.
Ama şimdi bu soruya aynı cevabı veremem.Çünkü kendi rızaları dışında kapattığımız insanlar buna isyan ediyorlar.Kimi başörtüsünün altına giydiği dar bluzüyle,kimisi kimisi başörtüsünün altına giydiği streç pantolonu ile kimisi daha da ileri giderek açık bıraktığı göbeği ile itiraz ediyor.
Öyle sanıyorum ki biz,kızlarımızın örtünmelerini öncelikli mesele olarak ele almamalıydık.Önceliği onların itikadlarına vermeliydik.Şayet bunu yapabilseydik,sağlam bir itikad aşılayabilseydik,kendiliklerinden en sağlam şekilde örtüneceklerdi.Ama bunu yapamadığımız için bize kapalı olduğu dışarıya ise çağdaş olduğu mesajı vermeye çalışan ucubeler türedi.
Kendi yakınımız olmasalar bile yaptıklarından utandığımız tuhaf bir nesil türedi.Dindarlık görüntümüzü kurtarmak adına kapattığımız kızlar artık başka türlü görünmek istiyorlar.Çünkü biz onlara görüntüyü verdik ama aslolan iman,takva ve ihlas gibi değerleri veremedik.

http://www.karakalem.net

Hayat giderek zorlaşırken manevi değerler özünü kaybeder oldu.Kadınlar kızlar tesettürü zamanın şartlarına göre değerlendirip öznel sonuçlara vardılar.Oysaki bu emir sorguya açık bir gerçek değildir.

Çevremdeki pek çok insan kızının kapanmasını ya da kapalıysa bile daha tesettürlü olmasını istiyor.Ancak hayatlarını bu isteğe göre düzenlemiyorlar.

Bir genç kız tesettürlü olmayı çağdaşlarından utanç duyulacak bir şey olarak görüyorsa ve bunun için ailesi ile tartışıyorsa annesinin bu konuyu kızına idrak ettirmede yetersiz kaldığı aşikardır.Eğer anne söylemekten ziyade örneklerle çocuğuna bu güzelliği işlerse ortaya memnun kalacağı bir nakış çıkar.Ama bu işleyiş küçüklükten itibaren başlamalı ve güzel bir uslubla gerçekleştirilmelidir.

Küçüktüm sadece eğlenmek için giderdim vakfa annemle.Çoğu kişi kızını evde bırakırdı .Ama annem ısrarla beni vakfa götürür ve oradaki ablalarla tanışmamı isterdi.Zaman geçti ve ben de abla olunca anladım ki bu güzelliği ben o ablaları göre göre kazanmışım.Ve annemin bana verdiği özgüvenle karşılaştığım zorlukları kolayca aşabilmişim.

Eğer gençlik sokağa güzellik göstermeye çıkıyorsa ve tesettürü Allahın emri olarak idrak edemiyorsa bu annelerin 'setresiz fikirlerinden' kaynaklanmaktadır.

Hürmetler efendim.

Batı dünyası, yanlışlar üzerinde yaşadı.
Doğu dünyası, doğrular üzerinde uyudu.

Çocuklar model alır, bunun için ise onlara sahiden tartışmasız örnekler sunmak gerek.

Günümüz çocukları yaygın medyalar vasıtası ile on binlerce örnek görebildikleri gibi, gitgide kalabalıklaşan şehirlerde örnekleme yapmaları da kolaylaşıyor.

Bu durumda "iyi örnek" olarak ailelerini benimsediklerinde "kızım başını kapatır mısın?" sorusuyla karşılaşmları söz konusu olmaz. Kendileri bir şekilde bu kararı almış olurlar.

Yazarımız kendi kişiliği ailesinin dışında nesnelleşmiş bir karakteri söz konusu etmiş. Bu mevzunun dışında. Fakat sosyal hayatta aynı noktaya bir çeşit doğuş veya dirilişle gelmek daha faideli olacaktır.

Değerli Dostlar!
Sizleri ve bu güzel siteyi nette dolanırken buldum. Hiç daha önce düşüncelerin bu kadar güzel ifade edildiğine, cümlelerin tabiri caizse bir nevi hattat işler gibi işlendiğine şahit olmamıştım.Hepinizi yürekten kutlarım. Özellikle Manolya Şahin rumuzlu şahsın yazmış olduğı Setresiz Güzellik adlı yazı oldukça ilgimi çekti.Hanımefendi, tesettüre bakış açısını bence çok güzel bir dille ifade etmiş. Sevgili Manolya kardeşim sizi canı gönülden kutlamak ve başka bir üyeyede sitemimi belirtmek için bu yazıyı yazıyorum. Ben Setresiz Güzellik adlı yazıyı Serpil Sümeyra hanım gibi edep dışı,zerafetten uzak yada reklam amaçlı bir yazı olarak görmüyorum. Kendisine EDEP YAHU cümlesi iade edildiğinde yüreğinin yandığını ifade eden Serpil hanım, unutmayın duyguları olan yalnız siz değilsiniz. Kimse kimseyi fikrinden dolayı yargılayamaz, aşağılayamaz. Çemkirmede ancak Okan Şahin rumuzlu saygıdeğer! fikre saygılı! beye yakışır.Sizler gibiler yüzünden fikrimizi serbeste söylemeye çekinir olduk. Allah rızası için biraz saygı lütfen.
Sevgili Manolya kardeşim fikren uyuşup uyuşmadığımızı tam olarak bilmiyorum ama yazılarınızı bilhassa takip edeceğim. Düşüncelerinizi özgürce cümlelere dökmeye devam edin lütfen.Bu tarz kışkırtmalar ve saygısızlıklar sizi yıldırmasın. Allah'a emanet olun.

Öncelikle, sembollerin okunuşuna dair fikrimi ve devamında ''tesettür'' e dair kendi okumamı paylaşmak isterim, değerli dostlar!

Sanıyorum semboller iki tür okumaya açık.

1)Hermenötik okuma: gerçek anlam değil, anlaşılmak istenen anlama ulaşma sanatı; '' ne söylendiğini boşver; ne istediğini söyle, ona ulaşman için sana anlam üreteyim''

2)Bir kavramın, görünen bir sembol üzerinden benzeşim-teşbih sanatı ile anlatılmak istenen anlamını belirginleştirme. Bayrakların, sınırları belli alanların egemenlerini sembolize etmesi gibi.

Tesettür, genelde insanın, hayvandan farklı olarak giyinikliği ( bu kelime bu şekilde telaffuz edildiğinde tınısı kulağa tuhaf geliyor ama 'insan, çıplak gezen değildir'i ifade etmek için bunu buldum şimdilik ) ve özelde kadın bedeni ile doğrudan ilişkilidir. Dolayısıyla, tesettürün sembolik anlamı, insan giyinikliği ve kadın bedeni-tesettür ilişkisinin meydana getirdiği anlamdan bağımsız bir hermenötik okumayla yeni anlamalara(zıt anlam, bağlam dışı anlam) yelken açılabilecek bir okyanus değildir. Hani, ''köleliği'', '' ezilmişliği'', ''alt sınıfları'' , ‘’arkaikliği’’…sembolize ettiğine dair hermenötik okumaların zihinlerimizi manipüle etmeye çalıştığı yaygın yanılgı gibi değildir.

Kadın bedeni, erkek bedeninden farklı olarak, ''güzel'' in çekici gücünün sembolüyken; erkek bedeni ''kuvvet'' e denk gelen kas gücünün sembolüdür ama her ikisi de kendi bağlamlarında bir ''iktidar'' alanını temsil ederler nicelikleri bakımından. Demek oluyor ki, nicelikleri(nitelik değil) bakımından insan dişisi güzelliği ile bir iktidar alanı oluşturabiliyorken insan erkeği üzerinde; insan erkeği de, kuvveti ile insan dişisi üzerinde bir iktidar alanına sahip olabiliyor. Aslında biz bunu nicelik üzerinden incelediğimizde, serengeti'de hayvanlar arası ilişkilerden pek de farklı olmadığını düşünebiliriz.

Tesettür-dişilik ilişkisi üzerinden bakıldığında, tesettürün, dişinin egemenlik alanını kısıtladığını görürüz, hem erkek karşısında hem de hemcinsleriyle yaptığı iktidar savaşında. Dişi, örtünmekle, erkeklere, güzelin cazibesinin mesajlarını yollamaz artık, dolayısıyla diğer dişilerle iktidar savaşı barışa evrilmiştir; kendisi de dişiden insana. İletişimin alanı, iktidar alanı olmaktan çıkıp; niteliğe uzanan insan kişileri arası ilişkinin başlangıcı olur. Tabiki erkek kişisinin egemenlik alanı olan kuvvet'in de örtünmüş olup, erkekten, insan kişisi olmaya adım atmasıyla ve diğer hemcinsleriyle savaşı barışa evirmesiyle...

Tesettür, kanımca, iktidar-insan ilişkisini anlamada olduça somut bir semboldür. Yani, dişi ve erkek, örtülerinden sıyrıldıkça serengetiye yolculuk başlar ve burası hukukun değil; gücün, iktidar savaşının kan ve bozgunculuğun alanıdır. Aslında bu fikre ulaşmak için bu kadar dolanmam gerekmiyordu. İblisin, Adem ve Havva anne babamıza önerdiği ''bitmez bir saltanatın yolunu sizlere göstereyim mi?'' nin sonucu, örtülerinden soyunmalarıydı. Örtüleri, bitmez bir saltanat arayışlarını örtüyordu; sorumluluklarını, hakları olmayana ellerini uzatmamalarını, gözlerini dikmemelerini sembolize ediyordu...

Bu akşam biri bana ''iktidar arzusunun dayanaksızlığına'' samimiyetle inanıp inanmadığımı sordu, bunu bildiğimi ve hiçbir zaman insana aid olmadığını yineledim ve sizlerinde bunu düşünmenizi istiyorum ve her zaman aynı fikirde olmak zorunda olmamanın rahatlığıyla paylaşmayı sevdiğim, katılmak zorunda olmadığımız fikirleriyle üzerimizde iktidar oluşturmaya çalışmayan dostlar!

Manolya Şahin kardeşimizin, anlama çabası ile bizlerle paylaştığı bu değerli fikirleri ve fikirlerine katılmayan kardeşlerimizin, ''anlamayı''(anlayamamayı tehdit algılamaları) bir iktidar savaşı alanına çevirdikleri bu yazı, hem yazarı hem yorumcularıyla beraber cemaat com'da karşılaşabileceğimiz ender deneylerden birini sunmuşlardır bizlere iktidar ilişkilerine dair.

Zaman zaman, cemaat com da, alışılagelmişin dışında fikirlerle karşılaşıyoruz. Hatta, alışılagelmişin farklı terkiplerle sunumuna rastlıyoruz, yukarıdaki yazıda olduğu gibi; ama farklılığın kafa konforumuzu bozup uykumuzu kaçırmasına mani olmak için, fark ortaya koyanların, henüz algılayamadığımız bir iktidar'ı üzerimizde oluşturmak istedikleri vesvesesi ile teröre başvurmayı daha kolay buluyoruz. Hepimizin sıkça karşılaştığı polemiklerde olduğu gibi.....

Bu yazıyı daha evvel okumuştum, yorumlarını da ama anlayamamıştım. Terörize edilen ortamın insan üstündeki baskısı, öncelikle algılamayı baltalıyor, dolayısıyla anlamayı. Manolya Şahin'in, kadına dair betimlemeleri, alışık olmadığım bir terkiple sunulmuş, ona itiraz eden hanım kardeşimizin tepkisi ise bu terkiple yazılmış bir vakıanın alışkanlıklarımızda meydana getirdiği gerilime bir cevap niteliğindeydi. içeriği anlamaktan ziyade, yazarın bir iktidar çabası içinde olduğu ve bunun bloke edilmesi gereken bir duruma işaret ettiği algısı ilk etapta bende de etkisini müdahale etmemek biçiminde gösterdi ama kafa konforumu bozmuştu bir kere...

Başka bir zaman da, Manolya Şahin kardeşimin bana yaptığı uyarı:
Bu kadar “hak” konusunda hassas iseniz bütün cemaat sitesinde yazılan yorumları tek tek okuyup mağdurları destekleyip, haksızları uyarınız o zaman! Zira bu konuda acı bir tecrübe yaşamış birisi olarak ve konuya çok alakasız kişilerin müdahil olmasıyla, acının öfkeye dönüştüğü vakitlerde siz nerdeydiniz? Eğer böyle bir misyon yüklenmişseniz, bu görevinizi her haksızlığa uğrayan mağdurlar için uygulamanız gerekmez miydi?
zaten anlamakta zorlandığım bir meselenin, tekrar önüme gelmesi, çaresizliğimi arttırmaktan başka bir sonuca ulaştırmadı beni. Anlamadığım birşeye nasıl taraf olabilirdim ki? Kendisine bu vesile ile teşekkür edip, beni daha çok düşünmeye zorlamasının sonucu olarak bugün anlayabildiğime kanaat getirip taraf olabildiğim bu olayın, kendisine de ders olup; bundan böyle daha çok düşünülerek ve iyi analiz edilerek yazılmış yazılarının, okurun algılamasında başat etken olan ''nedenselliğin'' yazı içinde mutlaka kendini ortaya koyması gerektiği gerçeğinin altını bir defa daha çizmek isterim.
SELAMÜNALEYKÜM