Nihayet Selim Şevkioğlu yazı yazdı dedim içimden..

bir yazı eleştirilirken bu kadar mı artniyetli olunur... hataları bulmak için harcadığınız süreyi güzel bi yorum yapmak için kullansaydınız eminim daha güzel şeyler çıkacaktı ortaya.

Selim Şevkioğluna selam olsun. ittifaksa ittifak çatlasın millet.

Dücane Cündioğlu makalelerine benzetilmiş yazı, benzer yada benzemez bilmiyorum. daha evvel promethe nin şiiride ismet özel şiirlerine benzetilmişti. bunlar fena şeyler değil aslında. fakat kişisel husumet kokan bu yorumlarda sahalarında iyi işler beceren insanlara benzeterek belden aşağı vurmak ne kadar delikanlıca(!)? delikanlı bir tavır içerisinde olamaya çalışan , sözünün eri kanepeler , iyilerin dostu kötülerin düşmanı sokak lambaları , çizgili pantolon elde tesbih şaşallar hayalleyen Ahmet İbrahim mevzuyu çözmüş aslında. bu sitede en sert ve en tutarlı eleştirileri yapan Nadir Marmara'yı kendisine örnek model seçmiş. üstüne cahiliye mekkesindeki gibi 3 aylardan evvel her haltı yerim , üç aylar başlayınca biraz köşeme çekilirim diyor. 60 yaşına kadar yediğim bütün naneler ve limonlar bir haccca gidip gelince silinir cennetlik olurum mantığıyla aynı.

şimdi ahmet ibrahim , o kadar utanmazsın ki özrü kabahatinden beter deyimine uygun bir şekilde dil hatalarını eleştirdiğin her yorumda yaptığın hataların suratına vurulmasına rağmen hala gülebiliyorsun, özür dilemiyorsun. senin öncelikle özür dilemen lazım, dağıttığını toplaman lazım.

Demirci ve muvahhid olduğuna bir çoğumuzun şehadet edeceği bir kişiye kasıtlı ve ısrarla hakaret etme cüreti sizde bir kuyruk acısı olduğunu düşündürdü bana.

ben niye bu kadar sinirlendim? tamamen bencilce ve kişisel aslında. selim abinin dün bana dediği gibi " bahane uydurtmayın bana". çay içecek muhabbet edecek iki lafın belini kıracıktık. nedimlere ve alilere iki çift lafı olan herkesin Ahmet İbrahim olarak kalmasını umduğu kişinin ve fakat sukut-u hayale uğradığımız , sadece şeklinde bir değişiklik ama zihniyette ve hadsizlikte hala sınır tanımayan bir yorumla suya düştü boğuldu. sağlık olsun

iki kere Selim Şevkioğlu'nu bu kadar üzülmüş gördüm. ilki cuma günüydü ve bir yarışmayla alakalı idi. ikincisi bir perşembe günü ve haddi aşan başka biri ile ilgili. "resmi ideolojinin milatan savunucusu" diye sayın Abdullah Kara'yı blogunda suçlayan bu kişi burda kimin ve neyin karşılığında "tetikçilik" yaptığını merak ediyorum. artık bir an önce gelsin şu recep ayı , bitsin bu basitlik diyesim geliyor.. birinin kalbini haksız ve kasıtlı bir şekilde kıracağına , kır parmaklarını Ahmet İbrahim..

Çekil izzetle uzlet gûşesine
Azîz ol derd-î şöhretten cûda ol

Kelimelerin garip kaderleri var. Çocukların hamurdan oyuncakları gibi. Alıp büküveriyorsun, hele umursamaz birisi isen aslının dışında şekillerle bezeyebiliyorsun. Yeni anlamlar yükletebiliyorsun. İlginç ve zapt edilmesi zor bir durum.

İlk olarak İsmet Özel’le dillenen “mekan” sorgulayışı işte bundan bir cüz olsa gerek. Sorgu, entellektüellerin işi, yani okuyan, yazan, düşünen… Entel / lektüel kelimesinin ne kadar anlam çağrıştırdığını düşünelim lütfen. Yazarımız nezaketinden ötürü argo sularına kadar uzanan ve “hâlâ aynı çayırda mı otluyorsun?” iğrençliğine dönüşen bu ukelalık meselesini konu ediniyor. Yazdıkları orada ayan ve beyan. Burada kendimce örnekler vermek istiyorum.

“Hâlâ o kocaman defterine yazıyor musun?” Evet sana ne, istiyorsan otur sen de yaz.
“Daha kitap mı okuyorsun?” Ne yapayım hava almadan duramıyorum!..
“İktidarlar değişti, sen değişmedin!” Satılmadım ki ciğerim…
“Hep aynı adamsın? Ne zaman değişeceksin?” Elhamdülillah…

İstediğiniz kadar çoğaltabilirsiniz. Ben halimden memnunum ve fakat yazarın ifade ettiği hâl üzre, durumumum bilincinde olanlardanım şükür. Dostlara, maziye, vefaya, imana vs. yönelik aynı çizgide, aynı sabır ve sabitlikle durmaktan da memnunum.

Yazar, yazısında güzel göndermelerle nostalji de yaşattı bana: Seneler önce, siz deyin 10 sene ben diyeyim 15 sene, adresimi soranlara “Erciyes’in doğusundaki adam” şeklinde beyanda bulunuyordum. Ne yaptığımı soranlara ise: “R. Özdenören’in Gül yetiştiren Adam’ını sahnelediğimi söylüyordum”… Dostlar, hâlâ gül mü yetiştiriyorsun demiyor, Gül istiyorlar benden.

Evet, ben aynı mekandayım, kar üzerinde veya toprakta namaz kılmaktan mutluluk duyuyorum ve kendimce “modern”e isyan ediyorum. O kadar.

Yazıyı okudum , özellikle bazı kısımlarını okuyunca arada düsünce molası vermeden edemedim. Yazıyla birebir ilintili olmasa da bana düsündürdüklerini paylaşmak istiyorum.

Siz Hala Orda mısınız? Sorusunun kinaye versiyonunu hayatında duymamış olan var mıdır bilemiyorum ama bu soruyu en son duyduğum zamanı hatırliyorum.. Havaların güzel olduğu bir gün bir gurup oturmuş bizden yaşça büyük olan abi ve ablalarımızla sohbet edip fikir alışverişinde bulunuyorduk. Aramızdan birisi Kuran´da ki bir ayetin yorumu hakkında farklı düsündügünü söyleyince, hava birden serinleyiverdi. Hani bilirsiniz bazı büyükler vardır, gerek yaşları gerekse konumları sebebiyle hep haklı olma hakkını kendilerinde görürler ve istisnasız karşıdaki her kimse onların söylediğini kabullenmek zorundadır. İşte böyle kişilerin ağırlıkta olduğu bir ortamdi. Her ne kadar kaş göz edip açmayalım şu ihtilaflı konuları şeklinde birbirimizi uyarsakta , birden konu yayılıverdi. Aslında böyle tartışmaların verimli olduğu zamana rastladığımız çok olmuştu ama bu seferki başkaydı. Zaten ne kadar müfessir varsa hepsinin tefsiri masanın üzerinde duruyordu ve gurup hararetli bir tartışmaya yelken açmıştı. Nedense tüm büyükler hep aynı düsünüyordu ve içlerinden birinin ketumluğu meşhurdu. Konu açıldı, açıldı sonunda “siz hala orda mısınız “sorusunda dügümlendi. Büyüklerden gelen bu soru bardağı taşıran son damla olsa gerekti ki guruptaki gençlerin bir çoğu herhangi bir bahaneyle ortamı yavaş yavaş terkediyordu. Üç beş kişi kalmıştık ve söylenilen söz hepimizin ağrına gidiyordu. Meşhur büyügümüz, olanca sertliği ile sözünü yineliyordu. “Ooo biz bu konuyu on yıl önce hallettik, sizin ki gibi işin başında olan kücük guruplar hep bu konularla uğraşır durur zaten. Siz hala orda mısınız, aşın bunları aşın, değiştirin şu kafayı “ deyince, bu cümle hepimizin zihninden bir başka patlamıştı. “ öfkeyle kalkan zararla oturur“ sözünün hikmeti gereği susmaya çalışıyorduk, ama emeğimizin ve tüm çalışmalarımızın bu denli kücük görülmesi hepimizi derinden yaralamıştı. Aramızdan birisi ayağa fırladı, artık ok yaydan çıkmıştı. Kimsenin susmaya niyeti yoktu.

"Sabahtan beri sizi dinliyoruz , ama bir kerecik olsun siz bizi dinlemediniz. Davet ettiniz icabet ettik, yaşlarınıza hürmeten alttan aldık , ama artık yeter. Evet biz hala ordayız, bizim hayallerimiz var, siz seneler evvel o hayalleri tüketmiş olabilirsiniz. Zira izlediğiniz strateji sizin zaten tükenmek zorunda olduğunuzu gösteriyordu ama biz hayal etmekten bıkmayacağız. Dikkat ettimde, sabahtan beri fırsat bulduğunuz her aralıkta tavla oynuyorsunuz, bir zamanlar tevhidi gerçekleri savunmak için basını kaşıyacak vakti bulunmayan sizlerin şimdi ki bulunduğunuz durum bu mu? Açıkçası şuan sizin bulunduğunuz yerde olmaya, beş vakit namazı üce indirip ,gerekli gereksiz zamanda namazı cem etmeye, kendimiz gibi düsünmeyenleri kücümsemeye hiç mi hiç niyetimiz yok. Siz bulunduğunuz yerde olmaya devam edin, biz burada tevhidin kalesi gibi , tam bu noktada olacağız. Evet biz halen ordayız, siz nerdesiniz? "

Bu soruyu duyduğum en son gün böyle konuşmalar yaşanmıştı, hazır sayın Selim beyde böyle bir blog girmişken anlatmadan edemedim.

Değinmek istediğim bir diğer husus ise,günümüzde çok nadir bulunduğuna inandığım insanlar, hani herşeye rağmen su katılmamış, dupduru , doğal kalabilen, doğallığını koruyabilen insanlar. Yiyeceklerimize dahi bulaşan sunilik, adeta kanımıza işlemiş durumdayken doğal kalabilen insanları gördükçe , gıpta etmemek mümkün değil. Herşeyin , hatta sevgilerin bile şartlı olduğu günümüzde sırf içinden geldiği için birisine tebessüm edebilen insanların varlığını bilmek bile ne kadar güzel.
Dursun amcaların sayısının artması ve herkesin hiç kimse için değil, kendisi için kendisi kalabilmesi dileğiyle.

Sayın Selim Şevkioğlu´na dikkatlice okuyanın kendisine bir çok ders çıkarabileceğine inandığım bloğunu bizimle paylaştığı için ayrıca teşekkür ederim.

Selam ve Dua ile