Evliya çelebiyi oldum olası kıskanmışımdır. Keşke banada nasib olsa Resullullahı görmek, dilim sürçüverse karşısında ve şefaatle birlikte seyahat dileyebilseydim.

Şehirler bir kimliktir. Aynadır toplumun kalbine, aklına. Kendini yapana, inşa edene itaat eder. İnsanların düşüncelerini, günahlarını, hırslarını, tasavvurlarını ifşa eder. İnsanlara yabancılaşmazlar. Geleceği birlikte inşa ederler. Onlarla beraber ağlar, beraber gülerler. Eviyle, mabediyle, sokağıyla, caddesiyle, meydanıyla bir ruhun gösterisidir. İçindeki insanları tanımak için dışında imgeler sana yol göstericidir.

Bir gün şehirde yaşayanlardan bazıları devam eden süreci olumsuz görürler. Dışardan gelmiştir veya şehrin bağrından çıkmıştır.

“Ey deprem gel yetiş bu şehirlerin
doğayı çarptıran konumlarına”
Mehmet Akif İnan

Kanserli hücreleri diğer normal hücrelerden ayıran en önemli özellik anormal bölünme/ büyüme yetenekleridir. Bu büyüme varlık nedeni olan vücudun mahvına karşın devam eder ve vücudun ölümü ile son bulur.

Bir şehir düşünün insanları geçmişin kalıntıları içinde yaşar. Her köşesine kimliğini bulmak için sofistike isimler verir. Sokak başlarında bitmek bilmeyen ezanlar için camiler inşa eder. Kadınların ve erkeklerin otobüslerini ayırdığı iddia edilen başkanı ve oralı olmayan hoca efendileri ile ünlüdür.

Yolculuk bitmiş, içimizde bir kırıklık, tedirginlik ile inmiştik şehre. Yeni anlam arayışları ile şehre girecektik. Şehirde her köşe başına kurulmuş tuzaklara aldanmamalıydım. Albenili vitrinlere, son model arabalara, sefahat içinde kahkaha patlatanlara, ha bire Tüketim! Tüketim! diye çığlık atanlara, okumak- düşünmek için gerekli hiçbir mekan hiçbir iz bırakmayanlara. Gözlerimizi, yüreklerimizi, kulaklarımızı daha iyi açmalıydık. Şehirde her adım başı tuzaklar kurulmuştu. İyilik gizlenmiş,

Hurinur'a

Bu sabah ezanın bir başka okunduğunu hissediyorum, belki yolculuk heyecanı, belki ezana duyduğum hasretlik… Okula başlayacak bir oğrenci gibiyim.. çünkü yolumuz Urfa. Şehirler insanı yeniler, ruhunu ruhuna katar. İnsanda izler bırakır ve insandan izler edinir.

Çok istememize rağmen annemi sağlık problemlerinden dolayı götüremiyoruz.

İnsanların bir arada en yoğun şekilde yaşadıkları sosyal mekan olan şehirlerin, kültür ve medeniyet tasavvurunu en fazla görünür kılan birimler olduğuna kuşku yoktur. Öyleyse, seküler ve dinî orijinli olarak ikiye ayrılan kültür ve medeniyetler tarafından kurulan şehirlerin; geçmişini değerlendirmek, sahip oldukları sorunları irdelemek, yeniden şekillenmelerini ve gelişme standartlarını belirlemek, bu iki bakış açısından biriyle olmak zorundadır. Bir arada yaşama kültürünün dinamiklerini yakalamış toplumlar, bu iki yaklaşımdan ayrı olarak, farklı bir kategoride ele alınmalıdır.

Batı ile ilişkilerin yoğunluk kazanması ile her alanda kimlik bunalımının kendini hissettirmesi, paralel bir süreç izlemiştir. Şehirler, kimlik bunalımının yoğun biçimde hissedildiği başlıca alanlardan biri olarak karşımıza çıkmaktadır.

Kimliğin oluşumunu sağlayan düşünce ve inanç sistemi, aynı zamanda şehirlerin kuruluş ve gelişmesi ile belli bir kimliğe sahip olmalarına da kaynaklık etmiştir. Böylece, bir yandan, İslam

“ Kudüs’süz ve İstanbul’suz aşk yoktur.”

Yeni yıl münasebetiyle takvimleri de yenilemek gerekiyor. Hafta sonunda ziyaret ettiğim annem bir takvim hediye etti. Hani şu her güne bir yaprak olan takvimlerden. İçinde namaz vakitleri, ayetler, hadisler, önemli günler, önemli olaylar, nasihatler ve daha bir sürü şey olan takvimlerden. Çocukluğumdan beri vazgeçemediğim alışkanlıklardan biridir takvim yapraklarını okumak. Ama konu bu değil.

Annemin verdiği takvimi İstanbul’daki bir börekçi promosyon olarak yaptırmış.
Peki takvimin asılı durduğu kartonda ne fotoğrafı var?

Buraya yazıp yazmama konusunda bayağı bir karasızlık yaşadım. Çünkü, genç kardeşlerimin güzel yazılarını okuduktan sonra anlatım ve dilbilgisi olarak doğrusu kendimde o kadar cesareti bulamadım. Fakat Şam İstanbul Köprüsü belgeselini gördüğümde kalbim aklıma engel oldu.

Şam, ilk bakışta kara, umursamaz, itici bir şehir, içine girdiğinizde yavaş yavaş sizi kendine çektiğinde farkına bile varmazsınız, her şeyinizle bu şehrin size ait olduğunu.