Saçlarıma rüzgar değdiğinden beri yaralı bir çocuk gibiyim dedi su.
Işıltımı alıp götürdü rüzgar, saçlarımdaki pırıltıyı çaldı.
Oysa dostumdu rüzgar, konuşabiliyorduk sakince.
Ona anlatmıştım, hatta deniz suyu bile dökmüştüm avuçlarına,

sonra deniz kabuğu toplamıştım sahilden.
Bunları sakla demiştim.

Büyükler acınası işler yaparlar. Pireleri berber, develeri tellal ederler. Bu yetmezmiş gibi bir de keçiyi, koyunu, kurdu kuzuyu konuşturmazlar mı? Ya gezintiye çıkan ağaçlar, çiçeklere ne demeli. Bütün bunlara sebep ders vermekmiş. İlle ders verecekler. Yalan söylemenin kötülüğünü anlatmak için bütün bir sürüyü kurda yedirir masalın adını da “ Yalancı Çoban” koyarlar.

Düşünmezler ki çoban tek başına sıkılır. Öyle ya o da nihayetinde insandır. Onunda başı ağrır, midesi bulanır. Konuşacak birini arar. Hani kuzular, koyunlar konuşsa onlarla dertleşir.

Bir yokmuş, bir yokmuş. Evvel zaman dışında, kalbur saman dışında aynalar kendi boyutlarında zamanın çarklarını durdurmayı başarmış. Bakanını ondan bağımsız; hep genç ve güzel gösterirmiş. Ne var ki bu sırlarını kendilerinde saklayıp hiç kimseyle paylaşmama kararlarını, insanın akıl almaz kurnazlıklarına ve çeşit çeşit hilelerine daha fazla dayanamayıp onunla paylaşmışlar. Aslında insanın artık onları hiç kullanmayıp tamamen yok etmekle tehdit etmesi karşısında başka da seçenekleri yokmuş.

Olmuyor bırak elinden kalemi!!
Dur biraz daha zorlayayım. Biliyorum bir şeyler olacak.
Bir yerlerde bir kelime bırakmıştım, zamanı geldiğinde zincirlerimi kıracak.
Biraz daha!
…
Hayranlık veren bir düşünce. Kalemimi iki tarafından açtım. Bir tarafıyla defterime yazdım, hep saçmaladım. Diğer tarafı gökyüzüne döndü. Oraya aktı. Etrafındaki havada dalgalar oldu. Dalgalar, bir kuşun kanadına

Bir varmış, çok yokmuş... Evvel zaman içinde kalbur saman içinde, pireler berber develer tellal iken... Yok, bizim masalımızda pireler berberlik, develer tellallık yapmıyormuş. Hatta onlar bu masalda hiç yoklar.

“Galat-ı meşhur sahih-i meçhulden evla” olsa da pire ve deve masalımızın ne başlangıcında ne sonunda ve ne de bu ikisinin arasında bir yerde var olmamışlar.