Kurbanlarınızın ne etleri ne de kanları ulaşır Allah'a.. yalnızca takva. Ulaşan içinizde göğeren teslimiyet duygusudur ancak. Ve perçemlerine tutunmuş solgun bir ürperti. Çeperlerine takılıp titreyen her ne varsa işte o. Sevgi ve muhabbet.. haşyet ve samimiyet. Kah öldürüp kah dirilten ikircil bir tedirginlik.

Kurbanlarınızın ne etleri ne de kanları ulaşmaz Allah'a.. yalnızca takva. Allah'a ulaşan, İbrahimî ve İsmailî duygularımızdır ancak. Ve gönlümüzde kurduğumuz otağdan yansıyanlar. Uçurduğumuz kuşun rengi ne ise o. Beyaz bir taklalı güvercin.. kanadı kırık narin bir kelebek.. ya da kapkara bir sinek belki.

Cebinizden çıkan para da değildir ulaşacak olan.. ruhunuzu katamadığınız zaman. Ve bir türlü içselleştirilememiş zahmetler. Dualarınız olmasaydı şayet olur muydu kıymetiniz.. ve yakarışlarınız. Ne kan ister Allah, ne de para. Birinin ihtiyacı varsa şayet, sizsiniz bunlara. Selim bir kalp tepsisiyle sunulmayan her yemişin içi geçmiştir. Ve salih olmaktan uzak bir amelle müsavidir.

Bir sınavdır kurban. İbrahim ve İsmail as ile ete kemiğe büründürülerek sembolleştirilmiş bir temsildir. Kişinin karşısına engel olarak en kıymetlisini çıkarmaktır. Gerçek iyiliğin ne olduğunu öğretmek. Var olabilmek için yok olmaya razı olmaktır. İsmail'in teslimiyetini hatırlamak ve ibret almaktır sonra. Yüzünü Yare dönebilmek için, Lâ diyerek bıçağı ağyare vurabilmektir. İbrahim as gibi geçebilmektir sufli olandan. Ve Halil olmak için, evlad-ı iyalden. İşte o zaman yakınlık olur kurban. Ve Halil olur İbrahim. Dost olabilmenin feda edebilmek de olduğunu bilip, elinin tersiyle düzelttiği ağyare saplayarak soğuk çeliği, ispat etmektir sevgisini. Gözünü kırpmadan atlamaktır ateşe. Ve teslimiyet gösterildiğinde.. gökten inenin kurban değil de rahmet olacağını öğrenmektir.

Bıçağı tutan ile altına yatan arasında bir fark varsa şayet, en çok da İsmail olmaktır Kurban. Canan olmuşsa can.. ve aynileşmişse vuranla vurulan, kulun kendi yerini tespit etmesidir o zaman. Hidayet ettikten sonra, yaratıcılığını göstererek kulunun kalbini teskin edene, İbrahim gibi karşılığını ödemesi ve şükrünü eda etmesidir. Feda etmek ve paylaşmak olmadan, yakınlığın da oluşmayacağını bilmesidir.

Hizmetine verilen mahlukatı ve uhdesinde olan yanlarını kendisine boyun eğdirdikten sonra, yalnızca Allah'a secde etmektir Kurban. Nefsini arzularına gem vurarak insan olabilmektir. Ve kurbanın boynu ile birlikte kesmektir aramıza giren ihtirasları. Yüzmektir beşeriyet derisini acımadan. Ağırlık veren kılıfından sıyrılarak, içindeki insana kavuşmaktır. Hürriyettir kurban. Nefsimize uyduğumuz için düşürüldüğümüz bu yerden kalkmaktır. Bedenimiz gibi, duygu ve amellerimize de insan olmanın gereğini öğreterek iki ayağımız üzerinde doğrultmaktır.

Bayram, feda ettiğimiz ölçüde bayramdır.. ve asıl bayram kurban ettiğimiz yanlarımız adınadır. İnsan; feda edemeyeceği hiçbir şeyin sahibi değildir çünkü. Yanına kalacak olan kıyıp önden gönderebildikleridir ancak. Ve ruhunuzu katamadığınız hiçbir şeyin kıymeti yoktur. Olsa bile, ne tatlıdır ne de hoş. Başa kakılarak verilmiş bir sadaka kadar değersiz.. ve buruşturularak yüze çalınacak namaz kadar da boş. El öpmekten ziyade gözünüzden okunan muhabbettir anneyi mesrur eden. Eğilip kalkmak olmadığı gibi namaz, yalnızca hayvan boğazlamaktan da değildir Kurban. Kurbanına, kattığı ruh ile kurbiyet kurmalı insan.. ki, zor zamanlarınızda başlarının üzerinde yeri olsun. Hiç unutmasın sizi.. ve sırattan geçerken sırtına alıp uçursun. Ya da tutuversin ellerinizden. Ayaklarınızın tökezlediği bir anda.. ve tam da, içi ateş dolu bir uçurumun en kenarında.

Kurbanlarınız makbul, bayramınız mübarek olsun.