esselamualeyk ismail kılıçarslan;
en az, yakın arkadaşına fısıldayacağı bir amiyane tabir için bile birkaç defa etrafı kontrol etme basiretinde bir müslümandın...o yüzden "kendisini hayatın bazı kedere kafi konuları ve kefere kafir konukları için sövmekten zor alıkoyan bir Fatih Tezcan" için korkulası değil bil-akis konuk olasılasısın...

şiirinin başlığı ve son mısrası arasındaki paslaşmayı yolda yürürken ve şiirinin ismini düşünürken farkettim...
Müthiş bir farkındalık oldu..."Yaklaşan:şeriatı mı istiyorum lan ben yoksa" gibi bişi çıktı ki... enfesti..
inşaallah vehmetmemişimdir...şiir konusunda gözlesen beni:Necip Fazıl ve senden başkasının şiirine bir şey diyor muyum bak, göremezsin. Ben bazı şiirleri okuduktan sonra kendim şiir yazmama rağmen asla şiir konusunda konuşmamaya karar vermiştim. Bu ilk...İsmine istinaden yani... :)

esselamualeyk hüseyin caner;
böyle bir ince öyle bir nazik seyretmekte olan eleştirinizin sonuna o populist analojiyi neden koydunuz ?...
Yani Kılıçve Arslan'dan "burada" diye çekinmek doğrudur tamam da Atmaca "burada yok" diye atmak ne kadar hak?Bakın İlhami Atmaca ve g-string ile alakalı çok konuştum. O konuyu buraya taşımadım, bunu istemedim de çokça...İyi de olabilirdi belki ama site kaldırabilir miydi bilemedik...Sona Sami Yusuf konusunda müşahade ettim ki özellikle beni o konuda engelleyen Şadan Ercan ağabeyim haklı çıkmıştı, iyi olmuştu.
Ama Hüseyin Bey acizane tavsiyem, her kim ve ne olursa olsun barnaaan göz-terdiğine bakınız barnaaa değil...
ne tecessüsü sonra Allah aşkına hüseyin caner beyefendiciğim? İlhami Atmaca kime "sokakta yürürken pardesüleri tunikleri gözleyin g-string var" demiş !!!Bunu ima eder bir koku var yazınızda...Yanlışsam düzeltiniz.Değilsem iftiraya girecek cürm, tevbe ediniz!Çünk o müslüman onu demedi!Yazısını okumadan oklayanlardan olduğunuza su-i zan etmek üzereyim!
Hep söylerim: "Okumadan oklamayın!"
Böyle bir şeyi değil beyan etmek ima etse dahi karşısında ilk Fatih Tezcan'ı ve fikirdaşlarını bulacağını bilirdi !
Ama bil-hassa Hürriyet'in ve diğer cinsel-dinsel orta bulduğunda golcülüğünü göstermek konusunda misyoner olan medya'nın tarruzundan beri karşısında değil arkasında olduğumu da bilir ve biliniz.Buna belki siz değil ama o konuda sadece on beş dakikalık bir izah yaptığım ve benle de röportaj yapmak için yanan tutuşan ama bana ulaşmasını engellediğim Hürriyet muhabiri şahittir.
Bakınız o kişi ve o yazı ahlaksız değildir, tam tersine ahlağı tavsiye etmiştir.İsterseniz erkek erkeğe daha fazla açılırım ama "izah çabamı ikna çabası olarak algılama"manızı rica ederim. Yani şu anda okumakta olduğunuz satırların sebebi İlhami Atmaca'yı eleştirtmemek değil eleştirirken soyadında bölücülük yapmaktan tutun da teşircilik iftirasına tmaya kadar envai provakasyonlara girmemeyi, eleştirirken eleştirilecek durumlara düşmemeyi tavsiye etmektir.
selam sevgi ve hürmetlerimle .

"Camilerde cemaat yerinde hep cemadat;
Siner de köşelerde Hak'tan beklerler imdat! .."
Necip Fazıl Kısakürek

ismail kılıçarslan'la Ablam Uzak Ülkede, İlhami Atmaca ile de Rapunzel vesilesiyle tanıştım. Kılıçarslan, kendince bir usluba sahip, beğenen ya da beğenmeyenin pek değiştiremeyeceği bir üslup anladığım kadarıyla. Neyse odur ve bence böylesidir güzel olan... "Amerika Sen Busun..." şiirinde de görmüştük bunu ve bence çok iyi de oturmuştu yerine.

İmdi böyle şairler ve şiirler dururken, bu mevzular nedir Allah aşkına, Atmaca'ya ithafen yazılan meseleyi okurken midem bulandı resmen. birileri böyle abesle iştigali meslek edinmiş diyelim, yahu bize ne bundan ? buraya neden taşınıyor bu? bunu buraya taşımak son derece kabih olmuş...

son çare cemaat yönetimi de yazılara RTÜK'ten ödünç işaret uygulamasına başlasın bari. zira kanaatimce bu gibi meseleler seviyeyi ziyadesiyle düşürüyor...

her şey bir tutam mavi uğrunaydı, biraz gökyüzünden, biraz denizden , biraz da kalbimizden bir tutam mavi içindi her şey...

Bir bir sıkılgan ümmeti rüyalarını bile anlatmayan
Anlatmayan müziğ ritmini ve oluşunu
Geçmiş geelecek ne varsa kafasında
Anlatmayan bir kadırganın yalınayak tarihini

İsmail Kılıçarslan "Kimsenin Bilmediği" adlı şiirinin girizgâhında aynen böyle diyordu. Ve bu ona daha çok yakışıyordu. Ama ne yazık ki toplumsal travmadan elimizi ayağımızı kurtarmak yerine hepten onun içine girmeye çalışıyoruz. Kirlenen herşeyin ortasında bas bas bağırıp değirmene kılıç sallamaktansa, temiz kalabilen ama hiç anlatılmayan yanlarımızı anlatabilsek keşke. Mağara adamlarına taş atmaktansa mağarayı ören güvercini anlatsak keşke. Onlar bizim herşeyimizi değiştiriyorlar farketmeden. Dinlediklerimizi değiştiriyorlar. İzlediklerimizi değiştiriyorlar. Dilimizi değiştiriyorlar. Kültürümüzü değiştiriyorlar. Bizim yaptığımızsa bu asimile nöbetleri esnasında birkaç mola sancısı ve birkaç ezilmiş yumruk. Neyse. Suya sabuna dokunmadan, ben şairin kalbine saplanarak geçeyim yine çocukluğumdan.

"Cinayete tarafsız kalmak katilin tarafını tutmaktır."
/No Man's Land/

ee şiirde de kullanmayacaksak nerde kullanalım argoyu yahu?

bu arada, yukarıdaki şiirde de pek bi argo ibare yok yani. şiirin neresini okuyunca "rencide" oldular acaba? bu kadar gevrek olmamalı, inceldiğimiz yerden kopacak gibiyiz. ne istiyorlar bilmiyorum; herkes ibrahim tenekeci gibi mi şiir yazmalı?! neyse...

Merhaba

Bazen Türk dilinin mi klasik Türk düşüncesinde klişeleşmeyeye ve kemikleşmeye götürdüğünü soruyorum kendime. Tabi bunun içinde Türkiye çatısı altında yaşayan tüm ırklar, soylar falan giriyor. Birbirimizi anlayamıyoruz, birbirimizi anlamak için çabalamıyoruz falan feşmakandan önce Türklerin saplantılı bir ben merkezciliği etrafında dönmesi, yani kendi aleminin yegane mutlak gerçeklik olduğu diğerlerinin ikinci sınıf olduğu bir düşünüş yapımız var bizim genel itibariyle.

Az okuyanları cahil, hiç okumayanları cahil ve çok okuyanları yine cahil olan bir ülkeyiz. Anlaşılması güç bir milletiz. Hepsinden önemlisi uluslarası düşünemeyen, öyle düşündüğünü sanan, ya da her boku anlayıp bildiğini düşününen, mutlakçı, ben merkezciyiz biraz.

Hyde Park örneği güzel ve sıkı bir örnekti. Mesele bu değil ama. Pakistan'da her şehirde mesala Peshaver'de ya da İslamabad'da sokak ortasında öpüşemessiniz. Bilmiyorum ben hiç denemedim ama denemek te istemiyorum açıkçası. El ele sevgilinizle, metresinizle doşabilirsiniz ama. Fakat öpüşmek sosyolojik birşeyleri ihlal demektir burada. Ya da sokağa taşan discolara rastlayamazssınız burada, gece kluplerine filan. Ama insanlar yüksek sesli müzik dinleyip dans ederler bazen gece yarıları. İçilen, eğlenilen ortak, sote, gizli ya da uçuk kaçık pahalı membershipli kluplerde eğlenip içersiniz. Ama günün birinde bombalanma şansınız da var.

Fakat Pakistan'da yaşayan birinin tüm bunları baştan kabul etmesi lazım. Pakistan'ın Hintistandan ayrılıp kurulmasının yegane sebebi bir İslam Devleti, Müslümanların çoğunlukta olduğu bir devlet kurma bilinciydi. Oysa Hindistanda müslümanlar hiçte azımsanamayacak bir nüfusa ve servete sahipken birçoğu ellerindeki malı dahi elden çıkaramadan mecbur olarak Pakistana, pakistan bölgesinde yaşayan hindular, budhistler filan da Hindistan bölgesine geçti. Yani kısaca Pakistan'ın İslam Devleti olduğunu bilen bir hafif meşrep, eğlenmesini seven bir adam, ayağını yorganına göre uzatır burada. O da halinden memnundur bir bakıma. Herkes yerini filan bilir bazen.

Hyde Park gibi yerler ise istisna yerlerden. Hyde Park'ta Bush'a sövebilir, oturup otuzbir çekebilir, İsraile küfredip, bayrak yakabilirsiniz. Ama konuşmaktır elinizde olan tek özgürlük. Parkın dışında esir bir köle hükmündesiniz o zaman. Üstelik özgürlüğünüz pratikten çok teorik söylevler üzerine kurulu parkta bile.

Özgürlüğe inanmayan birisiyim. Limitli özgürlük gibi birşeyden bahsedilebilir mesela. Ama mutlak özgürüz filan ben inanmıyorum. Mesala bir ateist nasıl tanrının varlığından şüphe eder ve inanmazsa bende tam tersi koşulsuz şartsız tanrıya inanıyorum. Tanrıya inandığım için bütün insanlar mahkum ve köledir. Hükümleri hayata başlarken verilmiştir. Enteresan bir şey bu , Ömer Hayyamda şiirlerinde bu hüküm, mahkumun aleyh paradoksuna düştü. Bilim bize fayda ve kolaylık sağlayabilir(di) ama iki büyük dünya savaşı, Afrika, Orta Doğu ve Balkanlarda olanlar, olacaklar bilim hakkında optimist düşüncülerden çok pessimist düşünceler doğuruyor bende. Zaten bu yüzden doğmadı mı Postmodernizm?

Yani özgürlük diyorduk, ben tanrıya inandığım için olmayan birşeydir çünkü ben ve sen de onun kulu kölesi olduğun için özgür değilsin. Öleceksin mesala. Özgür olsan, ölmemeyi isterdin ve ölmezdin, ya da hiç tuvalete gitmek istemem ben mesala, iğrenç bir şey değil mi, ama gitmek zorundayım. Gibi şeyler. Ya da çalışmak istemiyorum, insanlar çalışsın bana baksın gibi. Aynaya baksın insanlar falan.

Oysa limitli özgürlükten bahsedebiliriz. Mesala tanrı herkese, kölelerine yani dileme ve seçme hakkı vermiştir. Herkes neye inanacağını, ne olmak istediğini filan düşünür, ister. Ama istediğim birçok şeyi de gerçekleştiremeyiz. Yani paktaki olaya benzer bizim özgürlüğümüz teoride özgürüz ama pratikte düşündüklerimizi gerçekleştiremiyoruz çoğu zaman.

Ben özgürlüğü şöyle de düşündüm. Bir koyun var. Kocaman, yeşil bir merada. Otluyor. Ot yiyor. Bakıyor her taraf yemyeşil, geniş, kocaman, sevgi, neşe, esenlik içinde bir oraya bir buraya yürüyüp her türlü ottan yiyor, zevk alıyor bundan. Sonra bir gün biraz daha ilerideki otun tadına bakmak istediğinde yürüyemediğinin farkına varıyor ama neden yürüyemediğinin de farkında değil. Çünkü boynunda çobanın ipi asılı. Çünkü o bir koyun ve anlayışı sınırlı.

Yani benim alemimde özgürlüğün en güzel tanımı bu. Brave Heart'ta İrlandalıların meşhur kahramanının canlandıran Gibson'da freedom diye bağırmıştı ama ölüyordu işte. Özgürlüğü hemen orada bitiyordu onunda.

Bizim insanımız özgür olmak istiyor, dünyada özgür olmak istiyor. Ama darwin kanunu gibi birşeydir bu, zayıfın her daim güçlü tarafından yutulması. Yani Irak'ı amerika yutmasa bugün rusya ya da çin yutacak. yutmayacak mı?

Biz savunacağız, savunan adamı oynayacağız, filan da yine hyde parktaki gibi teorik şeyler yapacağız biz meydanlarda. en fazla bayrak yakarız. bazılarımız belki işi büyütür militan olur. ama amerika bu kafa mı tutacaksın? ama karınca misali safımız belli olsun diyebiliriz. o da güzeldir. etiğin başka bir yönü.

sonra ben etiğin dinden doğduğuna inanırım, dinin içinde temel kavram iman yani inanıştır. insalarsa doğuştan birşeylere yada şeye inanma eğiliminde doğarlar. yani bugünkü etik normları temelini dinden alır, hak din olsun insan elinden çıkma kavramlarla donatılmış din olsun bu. yani ahlak normları değişir. mesala bana göre amarika da manhattan caddesinde saat 12:30 da öğle paydosunda caddedin ortasında durup sevgilisiyle öpüşen adam ahlak dışı bir şey yapmıyordur ama mekkenin ortasında durup sevgilini şapur şupur öpersen ahlak dışı birşey yapmış olursun sen. yani ahlak değişir dostum.

avrupada ve amerikada insanlar daha liberal daha uzlaşmacı ama. yani evet birbirlerinden nefret ediyorlar, (neden etmesinler, hakları bu) birbirlerini sevmiyorlar ama en azından anlayışlı ve tahammül etme sınırları var. yani evet son ay islama dönen avrupalı ve abli insanların video kayıtlarını izledim mesala. özellikle bayanlar daha çok giriyor islama. ama bundan sonraki şekillenen hayatları çok güzel, çok enterese edici. mesala müslüman olan eski katolik bir kız, tesettürle örtündüğünde hayatını yüzde yüz değiştirmiyor. eski işine ve okuluna devam ediyor. akşam yemeğinde anne ve babası beyaz şarapla, ananaslı domuz etli bifteklerini yerken o aynı masada mutlu ve mütebessim islamın helal kıldığı yemekleri tadıp, günlük ve olağan şeylerden konuşabiliyor ailesiyle. her iki tarafta yaptığının bilincinde ve birbirini anlıyor. ya da saygı duyuyor diyelim. daha doğru olur. ya da arkadaşların sohbet ortamı alkollü olan müslüman olmuş bir adam ya da bayan arkadaşlarını içki içiyorlar diye terketmiyor, onlarla aynı ortamı paylaşıyor, müzik dinleyip, sinemaya gidiyor, sinemdan sonra bara gidip arkadaşı iki duble viskisini yudumlarken, o da red bul ne bileyim reklam olmasın vesair alkolsüz şeyler içip eğlenebiliyor.

Şimdi batı en azından iyi bir hassesi olarak bu duyarlılığı yakalamış durumda. Yani alanlar, ortak alanlar ve özel alanlar filan koymuş durumda değil. Mesala gay barlara gaylar harici kimse giremez ya da camiye sadece müminler girebilir, katolikten dönme yahudiler giremez gibi şeyler yok. ha özel mülkiyet olur o başka. şimdi barlar ve içkili restarantlar özel mülkiyet değildir. yani kamuya açık, kar amaçlı kurulmuş hizmet müesseseleridir. yani ben bir müslüman olarak teomanın sahne aldığı bir barda da orucumu açabilir tek başıma yada arkadaşımla , sevgilimle falan eğlenebilirim aynı anda yada bir caminin iftar programına katılabilirimde. Bu benim tercihimle ilgilidir.

Yada içki içen bir adam, cebinde viski kasesi olduğu halde, namaz kılmak istediği için benim huşu ve takva içinde namaz kıldığım camiye namaz kılmaya ya da sırf onun estet mimari güzeliğini izlemeye de gelebilir. bundan neden gocunmalıyım?

olay şöyle değişebilir. Türkiye müslüman bir toplumdur. İslam devleti değildir. Ama ekserisi müslüman olan bir toplumdur. Dolayısıyla halkın düşünce, ahlak, anane, ve davranış yapısı batıya göre değişir. Bu toplumun içinde marjinal, uç küçük komünler olması halkın genel yapısının hareket etme prosesini değiştirmez. Yani mesala bodrumda elinde bira şişesi kız arkadaşıyla öpüşerek dolaşabilir bir erkek, ama mesala kahraman maraş sokaklarında bunu yapamassınız. çünkü sosyolojik bir gerçek ne kadar bodrumda işlevse, maraşta da öyle etkin ve işlektir. Yani siz bunu değiştiremesssiniz. Değiştirmemeliyiz de. Diyalektikten bahsedildi bir ara gerilerde. Ve onun sürekli kendini yenilemesinden, değişmesinden.

Toplum ve toplumlar değişir dostum. Mesala Osmanlı varken, eğlenmek, içki içmek, müzik eşliğinde dilberlerle dans etmek isteyenler için özerk bir bölge ayırmıştı osmanlı yönetimi. Taksim, İstiklal Caddesi. Burada limana uğrayan avrupa ve doğu gemilerinden gelen ecnebi misafirler gelir eğlenir, Osmanlı ecnebileri, ve eğlenceye gelen dini yarım müslümanlar :) gelir vakit geçirirlerdi. Bunların içine tebdili kıyafet yapan alemci paşalarda dahil.

Oysa şimdi Türkiyenin daha çok özerk bölgesi var. Ama total bir özerklik yok hala. Olmazda bu. Mesala kocaman amerika da bile, eski bir hristiyan tarikatının yaşadığı bir bölge var. Ne içki içilir, ne domuz eti yenir, erkekler sakallı, kadınlar uzun elbiseli ve tesettürlüdür. Mesala orası onlar için özerk bir bölgedir, amarika da kendisi için özerk bir bölgedir o hristiyan tarikat için. Her iki tarafta birbirine müdahale etmez. Ama saygı çerçevesinde birbirine geçişler yaşanır. Zaten hayat hareket eden, statik olmayan, geçişken bir şey olduğu için, siyah beyaza, beyaz siyaha duhul ederek gri oluşur. Sonra siyah ve beyazdan müteşekkil bir renkler alemide mevcut değil.

Oysa barda orucumu açıp, sonra yanımda viski içen bir adama, "birader zıkkım iç afedersin. seni zındık" dersem olay değişir. Biraz da lemanlaşır olay. Kabereleşir, mizahi bir hal alır yani. Ya da viski içen bir adam benim başımda el işi, örme bir takke varken gelip, "ey bre mümin efendi, başındaki külahı çıkar, şapka giy. inkilaplardan haberin yok galiba senin!" derse olay karışır yine.

Eğlenceye ve dansa göre kiyafetler olur mesala. Şimdi ben gecenin üçünde diskoya gidiyorsam, ve uçup dans etmek istiyorsam ortama göre birşeyler giyinirim, ya da camiye cemaatla namaz kılmak için gideceksem ona göre temiz ve setri olan şeyler giyerim. Yani ben Allaha inanayıyorum diye, bara, diskolara, meyhanelere giremeyecek miyim. İlle içki mi içmem gerekiyor, içiyorsam dinden mi çıkarım? Hesabını Allaha vereceğim şeyler bunlar. Ha Allah benim buralara girmemimi istemiyor. Bilinçli bir müslüman bunları bilir. Mesala "kilise ve havra önünden geçerken rüzgar gibi geçin" der Hz. Muhammed bir hadisinde. Çünkü üzerimize bir nursuzluk, huzursuzluk yağacağını vurgular. Oysa bu yerler her ne kadar tahrif edilmiş bir dinin mabedi olsada içinde ibadet edilen mekanlardır. Tabi budurumda barlar sokağından bahsetmek yersiz olur sanırım. Ama her şeye rağmen evvelde belirttiğim gibi tanrı insanlara serbest seçim hakkını vermiştir. Yani sen sütte içebilirsin, rakı da içebilirsin. İlahi bir kırbaç gelip senini elini yalamıyor o zaman. İslamda ise genel kurallar var. Bir yaşama biçimi İslam. Yasakları ve mübahları, helalleri var. Yapmadığın ve yaptığın şeyler için hesap verecek bir insan. Müslüman ya da değil. Yani buna ben böyle inanıyorum ve bu değişmeyeceği gibi, başkalarının da düşünceleri böyle değişmeyebilir. Değişebilirde. Çünkü diyalektik var.

Yani çok konuşuyorum. Kısaca klişe bir şey olur, benim camide ceketinin iç cebinde viski şişesi olduğu halde benimle ayna safta namaz kılan adama "ha siktir" çekmemle, barda içerken, orucunu açıp bana dokunmayan bir tesettürlü bayana "burası zemzem suyu satış merkezi değil" demek.

selamlar, muhabbetler

"Before my pen has glean'd my teeming brain"
-Önce kalemim kaynayan beynimi topladı.-
-John Keats / Adamım-

Esselamunaleyküm İsa bey kardeşim,

Çok yerinde tespitleriniz için teşekkür ederim. Hem konuya kavramsal yaklaşım tarzınız çok konjiktürel olmuş benim için çok istifadeli oldu. Ben bu konuyu en zemine oturtup son sözümü söylemek istiyorum zira insanlar tartışmanın "T" sinden habersiz! Adam benim yazdığım yorumu dahi şiirle ilintilendiremeyecek kadar basiretsiz olursa bunca akıllının içinde sen gibi DELİ'nin ne işi var oğlum diyorum kendime...Efendim, şöyle ki diyeyim ve bir miktar iç yaralarımızı kanatalım hep beraber, tâ aklımız, kalbimiz ve vicdanımız harekete geçsin, biraz daha duyarlı hale gelsin ve alıcıları tam açık vaziyette okusun okuyacaklarını, düşünsün düşüneceklerini ve duysun duyacaklarını diye buraya durumun vehametini kelam ile serlevha etmiş olalım...İsa bey kardeşim, bakışlarımızı kendi özel iç dünyamızdan, içinde yaşadığımız genel Türkiyesine yöneltelim, görünen manzaradan hareketle diyebiliriz ki: Günümüz Türkiye'si Batı şair, şiiri ve eserleri altındadır. Bu gerçeği önce böylece okumak lazım. Son bir-iki asır itibariyle yeryüzünün şekillenmesinde Batı düşünürlerinin kâhir bir tesiri olduğunu görülmektedir ki bunda sanıyorum hem fikiriz. Batı derken, tabii ki sahip olduğu dinî, kültürel, ekonomik, sosyal her türlü değer ve hüküm yargılarından meydana gelen hayat felsefesini kast ediyoruz. İçinde olumlu-olumsuz, takdire layık veyahut tenkite müstehak pekçok düşünceyi ve uygulama biçimlerini barındıran bu ahirzaman yapılanmasında nesillere ayrılan konum ve biçilen kıyafet zâhiren pek parlak gibi görünse de, sonuçta ortaya çıkan tabloda o genç nesilleri –çok azı müstesna- büyük bir ekseriyetle oyun-eğlencenin peşinde boşa ömür tüketir bir vaziyette bulduğumuzu; ahlâk/etik değerleri noktasında ziyadesiyle “hırçın, hovarda, haylaz, serkeş, sergerdan, serseri” gibi kelimelerin mayası mahiyetinde bir çizgide seyreder gördüğümüzü; ve özellikle bebekliklerinde yüzlerinde parlayan iffet ışığını, yanaklarındaki hayâ pembeliğini ve gözlerindeki namus meş’alesini henüz bulüğ çağına ermeden psikolojik olarak kaybettiklerini itiraf etmekten de size izah ederken de bu durumu kahr olduğumuzu ve yüregimizin yandığını söylemekten kendimizi alamıyoruz... Üstadım bizi tedirgin eden bu yozlaşmanın getirdiği gençliğin bari konuşmalarında, şiirlerinde söylemlerinde kullandıkları dile daha dikkat edip bu tür söz ve hareketler ile konuşmasını engellemeye yöneliktir. Hatta yorumumda ben izinde vermeyiz dedim. Bunu bazı akıllılar kavga sözcüğü filan olarak anladılar halbuki ettirmeyiz derken ben gibi düşünen insanların sadece sizinde yorumunuzda dediğiniz gibi "ben şiirde argo ya da küfür görmek istemiyorum, İsmail Kılıçarslan'ın şiirlerini de bu yüzden beğenmiyorum" deme hakkımızı kullanırız demeye getirmiş idim. Ancak yorumu neresinden okuduğu belli olmayan zevat kalkıp buna katıla katıla gülebiliyormuş...Belki "Öfke ve Hiciv" kendini yetiştirmiş şairin yerinde kullandığı cümle ile yakışık kazana bilir. Biz yapamaz demiyoruz ki buraya dikkat kesilelim. Yapmasını tasvip etmiyoruz... Yani Doğulu Ömer Hayyama, Can Yücel'e, Nazım'a daha da çoğaltabileceğimiz bu şairlere kim şiir yazma dediki sizi ya da ismail abi gibi şairlere şiirinde argo kullanma diyebilir... Ve ben işin kalp noktasına bakıyorum, insanların her türlü çile ve ızdırapları, stres ve sıkıntıları karşısında sığındıkları, müteselli oldukları en sağlam ve sağlıklı sığınak olan dini hayattan kurduğu cümleler ile söylediği sözler ile soyutlayan ve vicdanlara emanet eden bir sistemin gelmesinden, tâbiilerini en büyük dayanaktan ve barınaktan mahrum bırakmasından, en küçük problem karşısında isyanı basan, sabırsız, dayanıksız, cılız ve mızmız bir toplum, gençlik ortaya çıksın istemiyoruz. Bakınız filmlerinde, dizilerinde, tiyatrolarında, romanlarında, hikayelerinde ve şarkılarında, şiirlerinde apaçık küfür ederim lan ben şiirimde diyen adamın ben gibi düşünenlerin asla ve katta yeri olamaz... Direnç sistemi zayıflamış bir vücud nasıl en küçük mikroplar karşısında bile zaafiyete uğruyor, hasta oluyorsa, din gibi en temel direnç sistemini yitirmiş bireyler ve topluluklar da en ufak kaoslar karşısında ciddi korku ve endişeye kapılıp, parayonak kesilip, umudunu yitirir, umuduyla birlikte mutluluğunu da kaybetmesinden korkuyoruz... Tüm derdimiz bundan ibarettir yoksa Tevfik Fikret'in nihilizminini (hiçlik) duyumsayacağı ve şiirinde söylediği : “Her şeref yapma, her saadet ..ç / Her şeyin ibtidası, âhiri hiç.” bataklığına saplanmış olacağıdır... Muhabbetlerimle...

“Ben yokum, Biz’i sizlerden öğrendim. Şimdi sizlerde her bir ben ile biziz.”

Ama Yeri ve zamanı geldiğinde de
duruşun hakkı,
durumun sonucu,
fikrin ateşi,
nefretin boyutu norm-al insanlar için sıra-dan kelimelerle izah edilemediğinden ve edilemeyeceğinden ötürü kullanılan bir üslup var...
Ebubekir r.anh kızdı söyledi diye değil!...
Necip Fazıl lafı oturttu diye değil!...
Amerika harbiden orrrospu çocuğu diye!
İsrail harbiden şerrrrefsiz diye !

İsrail şerefsizlik yaptı diyelim, biz de israile küfürler ettik, şerefsiz diye bağırdık... Söyler misiniz, elimize ne geçecek Fatih Bey? Nefsimizi tatmin etmekten başka ne kazanacağız? İsrail'in yaptığı zulümler bitecek mi, yapmayın Allah aşkına ya?!!!

böyle ucuz, basit olaylarla, küfretmelerle neyi savunuyorsunuz? neyi temsil ettiğinizin farkında dahi değilken...

Yok duruşun hakkını vermek lazımmış filan... Geçin bunları, geçin... Gösteriş yapmayın!

İkincisi Fatih bey,

peygamber nasıl günahlı idi? bir insan nasıl ben şimdi küfretçem der de gider gibi... demisiniz. bendeniz burada peygamberin de günah işleyebilme imkanına sahip bir varlık, bir insan olduğunu belirtmiştim. Mustafa Burak Sezer'in peygamberi alıp Fildişi Kulesine koymasına, "o peygamber, biz ise insanız" söylemine karşı böyle bir cümle kurdum...

siyer okudunuz mu bilmiyorum. okuduysanız görmüşsünüzdür, peygamberimize daha peygamberlik gelmeden çalgılı, oyunlu bir düğüne gitmeye kalkışıyorda Allah peygamberimizi uyutuyor.... yani peygamber de olsa günah işlemeye fonksiyonu var, çünkü o da bir insan...

Rabbimiz demiyor mu Yusuf Aleyhisselama, "biz onun kalbine bir sabır bahşetmeseydik, o da meyledecekti..." bunun gibi yani...

Mustafa Burak Sezer'in peygamberimizi "insan" konumundan çıkarıp, ulaşılamaz mevkilere konmasını eleştriyorum... Anlaşılmayan bir kısım yok...

Selamunaleyküm Fatih bey kardeşim,

İlk yorumuna bakıyorum ikinci yorumuna bakıyorum ve kırılıyorum abi. Nedeni basit abi artıkbana bu muhabbetten daral geldi yani... Yani yorum yazmaya bıktığımdan değil bazı kafaların bazı şeyleri anlamaması beni sıkıyor... Yoksa sabaha kadar yorum yazarım buraya mevzu o değil yani. Diyoruz ki elimizden kuranı düşürmeyelim, İslami hayatı tercih edelim. Kün sofrasına oturup Rabbimiz de Allah (c.c) deyip Kuran'nın ve sünnetin söylediklerine tabi olduğumu iman ettiğimizi belirtip, sonra yüz metre yürümeden demin kün sofrasında söylediğmiz sözü unutup kafamıza göre fetva filan vermeyelim abim. Seni çok severim Allah razı olsun hizmetlerin daim olsun birşeyler için koşuşturman çok hoş ama abim ölümsüz sözler söyleyebilmek, niyetli söylemekle değil, niyetli yaşamakla gerçekleşebilir diyorum. Söz söylemiş olmak için söz söylemekle değil yani üstadım. Söz için söyleyen, kaybeder gözümün nuru. Öz için söyleyen kazanır. “Şiir şiir içindir, sanat sanat için.” söylemi, şeytanın erbâb-ı kalem ve kelâma bellettiği en büyük bühtanlardandır. Buna da nazarı dikkatini çekmeni istiyorum abim...Bırakın günah çıkartmayı abi adam gibi görüşünüzü ortaya koyun. Birşeyi de döner tekme atmadan söyleyin. Ben karşıyım kardeşim islami yaşayan bir adam diline de dinine de argo söz ve halleri misafir edemez bu iki iki = dört eder kadar basit ve ortada birşeydir benim için...

Ben kimseye hiciv olmaz demiyorum. Bunu da belirteyim. Bazıları bunu bile yanlış anlamış yorumda.. Bal gibi olur. Nef'inin Padişah ve avanesinden olan Tahir isimli bir softa, Nef'i'nin tenkit ve tavırlarından rahatsız olmuş olan Tahir'e "kelp (köpek)” diye hitap eden bir yazı kaleme almış ve şair Nef'i bunun altında kalmayarak;

Tahir efendi bana kelp demiş
İltifatı bu sözde zâhirdir.
malikî mezhebim benim, zira
İtikadımca kelp tahirdir"

dediği gibi der şair adam abim demelide yani...Derse zaten ince ve kıvrak zekaya, 150 tane kelime bilmediğini anlamış olursun...

“Ben yokum, Biz’i sizlerden öğrendim. Şimdi sizlerde her bir ben ile biziz.”